goudoever.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Mooie uitspraken:
Geld maakt niet gelukkig, dromen realiseren wel
 
Face your fears and live your dreams
Update vanuit Dieren

Ik zit nu ruim drie maanden in mijn nieuwe huis in Dieren en ik krijg regelmatig de vraag hoe het nu met me gaat, wanneer ik weer een bedrijf ga opstarten en of ik al wat mensen heb leren kennen hier.

Afijn, het gaat goed met me en het gaat steeds beter met me eigenlijk. Zoals eerder gemeld heb ik een zwaar persoonlijk programma gevolgd in november / december en dat heeft er behoorlijk ingehakt. Na alle lichamelijke klachten die daarop volgden (ook tijdens de verhuizing) is het nu toch allemaal wel in mijn hele lichaam (en geest) doorgesijpeld en voel ik me compleet anders. De eerste weken na de verhuizing heb ik nog een ongelooflijke terugslag gehad waarbij het vertrouwen in een mooie toekomst toch weer even ver weg was maar daar ben ik gelukkig weer overheen gekomen. Met het stijgen van de temperaturen en het zonniger worden van het weer leek ook mijn mood beter te worden en lijk ik steeds gelijkmatiger te worden zonder enorme terugvallen (die heel logisch zijn bij dat programma).

Als mensen me vragen hoe het is met mijn werk en het eventueel opstarten van het bedrijf kan ik heel kort zijn: er is nog niets en er gaat op korte termijn ook nog even niets komen. Eigenlijk was de grootste worsteling met mezelf de verwachting die ik bij mezelf had neergelegd om na mijn verhuizing weer te gaan werken (of in ieder geval te gaan werken aan een opstart) en dat heb ik echt geprobeerd eind februari/ begin maart om er erg snel achter te komen dat ik gewoon nog niet zover was en ik heb dus alles weer heel snel opgeborgen. Dit was voor mij persoonlijk een enorme teleurstelling om toe te geven dat ik na ruim een jaar (bijna anderhalf jaar) in Nld terug te zijn nog steeds niet in staat was om te gaan werken en ik zal je alle details van deze worsteling besparen, maar de conclusie is dat ik besefte dat ik veel meer tijd nodig had om aan mijn nieuwe ‘’ik” te wennen en aangezien ik me dat financieel kan veroorloven, ga ik mezelf deze tijd ook gewoon gunnen. Ik zie deze sabbatical (wie heeft trouwens ooit besloten dat een sabbatical een jaar duurt??? Volgens mij duurt deze zo lang als je zelf wilt!!!) als een ongelooflijk mooi en groot cadeau aan mezelf en wat dat betreft had ik mezelf niet beter kunnen belonen, en hier ga ik gewoon nog even verder van genieten. Dus ik moest weer even omschakelen van denken dat ik weer kan gaan werken naar concluderen dat dat nog niet gaat en me erbij neerleggen dat ik meer tijd nodig heb. Ik denk ook dat ik het afgelopen jaar niet voldoende bij mezelf heb stil gestaan. Ik heb hele mooie reizen gemaakt (maar dan word je opgeslurpt door nieuwe culturen / mensen / ervaringen / eten) dat je niet bij jezelf stil staat. Daarnaast heb ik veel tijd met / bij mijn ouders doorgebracht (inclusief de verkoop van hun huis en de verhuizing) en daarmee heb ik weinig bij mezelf stil gestaan en dat ik eigenlijk pas begonnen met de cursus in Australie in september en daarna terug in Nld met het persoonlijke programma in november / december. En pas daar had ik de tijd om aan mezelf te werken en merkte ik dat ik toch wel hier en daar nog wat te verwerken had. En dan zit je ineens aan de andere kant van het land waar je zo goed als niemand kent en dan besef je dat je er echt helemaal alleen voor staat en dat je echt weer opnieuw en van vooraf aan moet beginnen en dit was niet altijd even makkelijk te accepteren en te begrijpen.

Ondertussen zijn we een aantal weken verder en ik moet zeggen dat ik me zeer zeker thuis voel in deze omgeving. Het is mooi met veel natuur om me heen (ja, het is geen zee en strand maar de bossen zijn ook echt mooi en rustgevend) en daar ben ik dan ook veel te vinden. Naast de sportschool ben ik gaan golfen hier in de buurt en heb ik wekelijks les en zo langzamerhand ga ik steeds meer mensen leren kennen en dat is prettig. Ik merk ook dat er een aantal vrienden van ‘vroeger’ zijn waar ik me minder prettig bij voel en dat er ook vrienden zijn die van mij afstand nemen en beide situaties zijn even wennen, maar heb ik intussen geaccepteerd. Niet iedereen past namelijk bij jou in alle levensfasen en iedereen heeft, net als ik, het recht om eigen keuzes te maken. Ik merk dat ik afstand neem van mensen die me energie kosten en die in een (constante) stress situatie zitten en wellicht zijn er mensen die om diezelfde reden afstand van mij nemen.

Weet je wat dan vreemd is voor mij? In Langkawi was de hele omgeving rust en vrede en mooi en was ik 1 grote stress kip om mijn bedrijf op een bepaald (kwaliteits)niveau draaiende te houden en hier ben ik nu zo langzamerhand de rust zelve en lijkt alles om me heen compleet gestresst. Of missschien is het geen stress maar een normaal leven…..afijn, wat het ook is; 1 ding is mij erg duidelijk: ik wil niet mee in het leven hier wat voor velen normaal lijkt te zijn. Iedereen vliegt van links naar rechts, heeft weinig tijd voor echt diepe contacten en dat wil ik dus absoluut niet. Daarmee rijst er ook direct een groot probleem voor mij, want hoe ga ik me ooit weer aanpassen hier in deze snelle maatschappij en hoe ga ik hier ooit mijn plekje weer in terugvinden zonder in datzelfde tempo mee te moeten!??? Ik heb er eerlijk gezegd (nog) geen antwoord op en probeer het maar een beetje los te laten (lukt de ene keer beter dan de andere keer) en ik krijg meer en meer vertrouwen dat het wel goed gaat komen met mij en dat er best wel iets voorbij gaat komen wat bij mij past en waarbij ik me goed voel en misschien nog wel het belangrijkste: waarbij ik mezelf mag en kan blijven!!!

Ik ben ontzettend veel op de golfbaan te vinden en dat blijf ik echt heerlijk vinden!!! Het is ontspanning en het is een uitdaging en dat is een mooie combinatie. Sinds kort speel ik ook op grotere banen (beter gezegd: normale banen waar iedereen op speelt) en dat maakt het eigenlijk nog veel leuker! Het afslaan gaat nu ook een stuk beter en er is nog genoeg vooruitgang te boeken en daar helpt zeker de wekelijkse les aan mee! En via het golfen leer ik ook weer meer mensen kennen hier! En dat vind ik perfect want dan weet je zeker dat je in ieder geval een hobby / passie deelt!

Ik heb dit huis in Dieren gehuurd onder de leegstandswet en dat betekent dat het een tijdelijke oplossing is. Daar was ik me uiteraard van bewust en het gaat om een 1e contract van 6 maanden en na die 6 maanden heeft de eigenaar 3 maanden opzegtermijn en ik maar 1 maand. De eigenaar heeft me verteld dat ze geen haast hadden met verkopen en dat heb ik op dat moment maar al te graag geloofd…..maar ik werd even wreed wakker geschud 2 weken geleden!!!! Gelukkig was ik thuis, mijn deurbel gaat, ik stond in de keuken en was heel snel bij de voordeur, maar toch niet snel genoeg want er stond al een dame in mijn hal!!!!! Oh, u bent thuis…..het moet toch niet gekker worden als je bijna 1000 euro per maand betaalt en iemand neemt het je kwalijk dat je dan ook af en toe in je eigen huis wilt verblijven….afijn om wederom een lang verhaal erg kort te maken: het was de makelaar met kijkers en ik weet dat kijkers niet gelijk kopers zijn maar ik was wel ff wakker geschud en ik besef nu dat ik wellicht de controle weer in eigen hand moet nemen en alvast wat (definitievers) moet gaan zoeken voor de lange termijn. Gelukkig heb ik nu een aantal mensen hier leren kennen die me hier wellicht bij kunnen helpen. En daarnaast is deze woning ook op langere termijn voor mij niet de meest ideale woning. Het voldoet aan heel veel van mijn eisen maar er zijn 2 (belangrijke) zaken die ik over het hoofd heb gezien en dat is het lawaai van de basisschool die direct naast me zit!!!!! (ja….met de hele dag gillende kinderen…) en het feit dat er niet de hele dag zon is op mijn terras (ja, wel achter in de tuin maar aan dat stuk is nog nooit wat gedaan en is 1 grote puinhoop waar ik wel kan zitten maar niet prettig…..). Ik was misschien 5 minuten van slag en daarna dacht ik heel simpel: ok, als ik dan toch moet verhuizen, dan misschien maar zo snel mogelijk en dan een lange(re) termijn oplossing bedenken en daar ben ik nu dus mee bezig.

Zo, dat was even een update van iemand die bijna een jaar geleden 50 jaar is geworden en die toen niet had kunnen bedenken wat het komende jaar in petto had en wellicht was dat ook maar goed. Het was een van de zwaarste jaren van mijn leven, maar ik ben er zoveel rijker uitgekomen dat ik dankbaar ben dat ik dit heb kunnen en mogen doen. Het kost me af en toe best moeite om los te laten en te vertrouwen op de mooie dingen die mij te wachten staan, maar ik doe mijn best en het voelt of ik stapje bij stapje dichterbij kom. In de tussentijd leer ik steeds meer mensen kennen die bij mijn huidige ik passen en waar ik me goed bij voel en dit voelt nog maar als het begin. Het is sinds lange tijd dat ik weer ontzettend veel zin heb in de toekomst en alle mooie dingen die me daar gaan te wachten staan. Ik kan nu wel helemaal begrijpen dat mensen die lang(er) in het buitenland hebben gewoond heel veel moeite hebben om hier weer te aarden (en waarbij dat niet lukt en die heel snel weer weg zijn); ik heb namelijk hetzelfde en hoewel de verleiding om weer op pad (of op de vlucht) te gaan af en toe erg groot is, neem ik de minder makkelijke weg (ik zou bijna zeggen zoals gewoonlijk…) en ga hier doorheen met alle emoties en obstakels die erbij horen; ik wil vrij zijn als een vogel om dat leven te kunnen leiden dat voor mij is weggelegd en waarbij ik me optimaal voel en daar heb ik deze mindere en moeilijkere periode graag voor over!!!

 

 

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl