goudoever.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Mooie uitspraken:
Geld maakt niet gelukkig, dromen realiseren wel
 
Face your fears and live your dreams

Vandaag niet zo’n lange rit voor de boeg; het is maar een paar honderd kilometer over redelijk goede (asfalt)wegen. Met ons vertrek van 8 uur zouden we rond de lunch op de volgende lokatie moeten aankomen en daar hebben we nog een vol middagprogramma (bezoek aan de ruines). Maar ja, dan moet je wel de weg weten…..We moesten naar Masvingo en daar kwamen we inderdaad aan even na 12 uur. Ons hotel zou niet ver van de ruines vandaan ligen en ik vond het al vreemd dat we Masvingo uitreden en maar door bleven rijden en ja hoor na 3 kwartier (!!!!) vonden Frank en Cardi dat ook en (na een telefoontje met onze volgende lodge) bleken we inderdaad veel te ver te zijn doorgereden dus konden we weer terug en waren we uiteinedelijk om 2 uur pas bij de lodge. Voor Cardi was het de eerste keer dat ze dit stukje van de ruines deed en ze was dus ook nog nooit bij de lodge geweest, maar een iets betere voorbereiding was hier toch wel prettig geweest…

Het was echt een fantastisch gelegen lodge (in koloniale stijl gebouwd en het leek net of je in een oude Engelse film terecht was gekomen) met mooie aangelegede tuinen (met veel bloemen) en een prachtig uitzicht.

 

 

 

We hadden vooraf onze lunch al kunnen doorgeven dus die stond klaar bij aankomst en daarmee konden we wat tijd winnen om vervolgens snel door te gaan naar ons middagprogramma. We zouden een bezoek brengen aan de Great Zimbabw Ruins en aangezien het vanaf 5 uur al weer gaat schemeren gaat het wel een wat korter bezoek worden dan gepland. En zeker als je dan onvoorbereid komt en de groep de keuze gaat geven voor wel of niet een gids mee met verschillende prijzen en daar hebben we ook nog behoorlijk wat tijd verloren; uiteindelijk stemde iedereen erin toe om een gids te nemen om toch iets meer ervan te horen.

 

Het was wederom een leuke middag met mooie plaatjes, interessante verhalen van de gids, wat beweging (hier en daar wat klimmen, goed voor benen en billen; dat scheelt me weer wat oefeningen doen op de kamer! ) maar ik heb persoonlijk niet zo heel veel met al die geschiedenis. Ik vond het vroeger op school al een vreselijk vak en ik ben totaal niet geinteresseerd in wat er vroeger allemaal gebeurd is (ik leef liever in het heden en kijk naar de toekomst) maar ik besef wel dat ik met deze desinteresse hier en daar wat stukken mis waar anderen wel enthousiast over raken en waar ik dus niet over mee kan praten. Maar ik heb zeker genoten van deze middag, alleen op een andere manier waarschijnlijk:

 

 

 

 

 

 

Gelukkig zagen we nog een paar dieren (speciaal voor mij), hahaha:  

 

 

 

 

Heerlijk gegeten in het sfeervolle restaurant (was weer de enige mogelijkheid omdat we veraf zaten van het centrum) en ik begin behoorlijk neusverkouden te worden. Ben benieuwd hoe ik hieraan ben gekomen; misschien gisteren tijdens die open safari truck trip? Vreemd, want ik voel me hartstikke relaxed en dan word ik ‘ziek’, hmmmm, of zou ik soms mijn dagelijkse portie blauwe bessen en (misschien nog belangrijker) mijn dagelijkse portie geelwortelpoeder missen??? (ja, daar begin in elke ochtend mee en dat meng ik met wat water; het is echt niet lekker en een glas verse jus is zonder twijfel een stuk aangenamer, maar als je leest wat de effecten ervan zijn, dan blijf ik daar graag mee doorgaan!!). Oh, 1 van de neveneffecten van geelwortelpoeder zou een detox effect zijn, maar dit werkt bij mij helaas niet, hahaha. Het is de eerste keer sinds mijn terugkomst begin november dat ik ziek word maar gelukkig voel ik me totaal niet beroerd en is het alleen mijn neus die leegloopt! Ik ben op tijd naar bed gegaan en daar heb ik een kaarsje aangestoken en een bakje thee gedronken voor ik me uit durfde te kleden; het was een beetje fris zeg maar….Dit is onze laatste nacht in Zimbabwe!

 

 

 

 

 

Reacties

Na de lunch hebben we verder door het park gereden en ontzettend genoten van de mooie omgeving. Maar als ik dan dit soort hoog gras zie, dan bedenk ik me wel dat dat een perfecte plek is voor leeuwen en hoewel we allemaal nog graag een leeuw willen zien (en dichterbij…) vraag ik me af of ik dat hier wil. Ian kan dan wel een fantastische neushoornfluisteraar zijn, maar ik ben bang dat de leeuwen echt niet naar zijn gefluister gaan luisteren, hahaha

 

 

 

 

En dan opeens in the middle of nowhere is er een markt waar je souvenirs kunt kopen…geen idee hoe die mensen hier kunnen overleven, want er zijn nauwelijks toeristen maar misschien maken de drukke maanden erg veel goed voor ze

 

 

 

We moesten weer een rotspad beklimmen om naar een grot te gaan waar bushman paintings op de muur waren en die waren erg goed te zien:

 

 

Ian kan zoveel vertellen over hoe de bushmen vroeger leefden (en sommige dat nog steeds doen), erg indrukwekkend en hij was zo gepassioneerd dat luisteren naar hem zonder problemen ging. Ja, ik houd van mensen vol met passie en als je van je passie je werk kunt maken, dan werk je dus eigenlijk niet meer (althans je hebt dat gevoel niet meer) en dan heb je in mijn ogen tot wel het hoogste bereikt, dus alle respect voor zo iemand.

Daarna vanuit de truck genoten van alle mooie rotsformaties, die samen met de mooie luchten  en de langzaam invallende zonsondergang voor hele mooie plaatjes zorgen.

 

 

 

 

 

De laatste stop was bij het graf van Cecile Rodes en dat was wederom een (kleine) klim en daar had ik echt het gevoel dat ik aan het einde van de wereld stond (of misschien is het beter verwoord als ik zeg dat ik boven de wereld stond); wat een ongelooflijk mooi gevoel was dat en wat een rust en sereniteit die daar heerste; een zijn met de natuur zonder storende factoren, wat heeft een mens nog meer nodig in zijn leven??? Wat een bijzondere afsluiting van weer een enerverende dag!!! Iedereen was uiteindelijk erg blij met deze excursie en niemand had er spijt van dat ze waren meegeweest!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het enige nadeel was dat het nu donker was (en dus afgekoeld) en dat wij terug moesten in de (open) truck, minimaal een uur terugrijden, naar het hotel en het was erruuugggg koud. Ik denk dat Cardi het het koudst van allemaal had want die heeft bijna geen kleren meer…..onze reisleidster heeft namelijk haar reistas in het hotel in Victoria Falls laten staan (ja, je leest het goed, een reisleider die vergeet de koffer mee te nemen….ik dacht ook dat het een grapje was…..ze heeft dus wat kleren moeten kopen bij aankomst in Bulawayo en ze hoopt haar tas komend weekend weer te zien in Johannesburg, collega’s die nog in Victoria Falls waren zullen deze voor haar meenemen).

Ik wilde absoluut niet weer dat slechte buffet in het hotel hebben en ik had Cardi wat opties gegeven voor andere restaurants die aanbevolen werden via Tripadvisor en uiteindelijk hebben we allemaal heerlijk gegeten in een leuk en gezellig steakhouse voor een redelijk bedrag.

Dit is de laatste nacht in het hotel in Bulawayo (waar we 2 nachten zijn) en vanaf morgen hebben we nog 3 hotels te gaan met in elk hotel maar 1 nacht; ja, het gaat nu echt opschieten….nog ff niet aan denken!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

Vandaag (maandag 6 juni) hebben we een lange reisdag voor de boeg en eigenlijk niet echt iets om naar uit te kijken wat we tussendoor kunnen bezoeken. We blijven nog een paar daagjes in Zimbabwe voor we deze reis weer in Zuid-Afrika gaan beeindigen. Zimbabwe lijkt 1 groot national park wat bomen/vegetatie betreft maar we zien erg weinig dieren (poaching!???). Verschillende road blocks hebben we vandaag gehad (op 1 en dezelfde doorgaande weg…); ze zoeken gewoon iets om je een boete te kunnen geven en ja hoor….dat vonden ze ook…..1 klein lampje boven de nummerplaat funtioneerde niet (het was overdag…) en dat kostte een boete van 15 USD.

Cardi wist niet echt een lunchplek onderweg en raadde ons aan om onderweg bij een toiletstop (vaak bij tankstation als het niet gewoon in de bush is…) maar koekjes en chips te kopen, maar daar hadden we eigenlijk niet echt zin in en de keuze is zo ontzettend beperkt; na een paar keer vragen bleek er toch een lunchmogelijkheid in de buurt te zijn en dat was in Lupane waar een project ‘women for women’ is; hier kunnen vrouwen uit de buurt werken (manden vlechten o.a.) en dit verkopen zodat ze zelf geld verdienen en het gezin kunnen onderhouden (ja, de mannen zijn hier weer in geen velden of wegen te bekennen als het gaat om het onderhouden van gezinnen….); ik vind dit echt een superproject!

 

 

 

 

Ze konden sandwiches voor ons maken (duurde wel een half uur) maar in de tussentijd konden we rondlopen en alles bekijken daar en de dames die er werkten zagen er allemaal blij en tevreden uit. We hadden nu uiteindelijk toch een fatsoenlijke lunch maar daar vind ik Cardi toch af en toe flink tekort schieten. We komen deze ochtend uit  Victoria Falls met een goed hotel (met restaurant), grote supermarkt en vele restaurants, dus als ze dit van te voren even had gemeld hadden we daar onze lunch kunnen meenemen…..afijn….en hier zeg ik weer gewoon: de Afrikaanse mentaliteit verschilt echt niet veel van de Aziatische!!

Uiteindelijk laat in de middag in het hotel aangekomen en dat lag in Bulawayo, de 2e grootste stad van Zimbabwe (na hoofdstad Harare) en ik vond de stad bij binnenkomst totaal niet aantrekkelijk (en hier zouden we een dag vrij hebben). Het was er druk, vies en het is echt geen stad om een dagje in rond te lopen. Zimbabwe vind ik sowieso erg vies vergeleken met de vorige landen (Namibie en Botswana). Gelukkig wordt er morgen een excursie aangeboden en daar gaan we allemaal mee mee, want het alternatief is rondlopen in deze stad en dat lijkt echt niemand aantrekkelijk. Tijdens het eten komt de gids uitleg geven over de excursie en dat klinkt allemaal erg leuk! Het is wel een dure trip (100 USD) maar daar heb ik maar niet te lang over nagedacht; het is tenslotte een volle dag en dat is toch niets in vergelijking met 150 USD voor 12/13 minuten vliegen!!?? (waar ik nog minder lang over na heb gedacht).

De volgende dag lekker rustig kunnen opstarten en we werden pas om 9 uur opgehaald. We moeten de trip cash betalen en er is geen geldautomaat hier in Zimbabwe die geld heeft en je kunt ook (bijna) nergens met credit card betalen….hmmmmm. Gelukkig heb ik nog genoeg Zuid-Afrikaanse rand en euro’s cash bij me en daar mogen we ook in betalen. Ongelooflijk dat banken geen geld hebben hier en als je dan hoort dan de minister van financien onlangs is aangehouden op weg naar Zuid-Afrika met 7.2 million USD cash (!!!!!) in zijn auto, dan weet je waar het geld is gebleven…..wat een klote land en hier zou ik echt nooit kunnen wonen!!

Maar we zijn lekker hier op vakantie en daar genieten we gewoon van en we hopen maar dat er geen onrust in het land zal zijn zolang wij hier zijn. En we hebben echt weer een ongelooflijke topdag gehad! De excursie was naar het Matopos National Park

 

En we werden door de gids Ian (geboren in Zimbabwe en van Britse afkomst) opgehaald en de hele dag vervoerd in een open truck

 

Hij reed in een uurtje naar het park en het was weer een frisse boel. Het scheelde wel voor onze benen dat we een deken kregen, maar toch….

Matopos is met zijn vele bijzondere rostformaties compleet anders dan alle parken die we tot nu toe gezien hebben. Ook hier is het weer erg droog en blijkt er de helft minder regen te zijn gevallen dan normaal gedurende het regenseizoen

 

 

We hebben eerst een rotsberg beklommen (om op te warmen) en daar hadden we fantastische uitzichten over de omgeving. Ian had gehoopt daar alvast wat rhino’s te zien maar dat bleek niet het geval

 

 

 

 

 

 

Dit park staat bekend om zijn rhino’s en er lopen door het hele park bewakers rond om de rhino’s te beschermen voor jagers en toch raken zee r af en toe eentje kwijt. Ian staat constant in contact met de bewakers en via hen kwam hij erachter dat we naar een ander gebied moesten om ze te kunnen zien. Ian is zelf eerst even gaan kijken en het duurde ruim een half uur voordat hij terug kwam (en wij dachten al dat wij bij de 0.01% van de bezoekers hoorden die ze niet zou zien…) met goed nieuws en we mochten hem volgen.

Er waren 3 rhino’s en we hebben ze echt op hele korte afstand mogen benaderen. Ian is de neushoornfluisteraar en de dieren kennen hem. Hij maakt bepaalde geluiden en daaraan herkennen ze hem en weten ze dat er geen gevaar is. Ik kan niet goed uitleggen hoe het voelt om zo dichtbij dieren te staan waarbij je, als ze verkeerd willen, geen schijn van kans maakt. We kregen hele duidelijke instructies van Ian en hij maande vooral om NOOIT hard weg te rennen. Het was een soort prettige opwinding met een flinke angstige ondertoon erin wat ik voelde toen we daar waren maar het was ook een hele bijzondere ervaring.

 

Er waren 3 rhino’s en onze fluisteraar ging gewoon op zijn gemak op de grond zitten met af en toe wat ‘zen’ geluidjes naar de neushoorns; oh, wat een vent!!! En wat heb ik bewondering voor iemand die dit kan; ik zou bijna spontaan verliefd worden…maar ja, ik heb niets te zoeken in Zimbabwe…….

 

 

 

 

Mijn hart klopte echt wel in mijn keel toen 2 neushoorns aanstalten leken te maken om richting ons te lopen maar Ian bracht ze met zijn geluiden weer tot andere gedachten, pfftttt, dit was echt een van de spannendste momenten van de trip voor mij!!!!

 

 

En als je de foto’s ziet van deze beesten zijn ze eigenlijk mooi van lelijkheid….

 

 

De ochtend werd afgesloten met een picknick lunch bij het meer en in de middag stonden er nog een paar leuke dingen op het programma! (zie 2e log)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

Wat een ontzettend gaaf begin van de dag!!!! Een helicoptervlucht over (of zeg je boven??) de watervallen!!!! Ik had deze trip in Nld al in gedachten om te doen, ben wel even gaan twijfelen nadat ik de vlucht over de Okavangodelta al had gedaan (die mogelijkheid was vooraf niet bekend gemaakt), maar ik ben hier maar 1x in mijn leven dus ik kan het beter maar gewoon doen, ook al kost het behoorlijk wat!!! Ik kon kiezen tussen een vlucht van 12 minuten of 25 minuten, maar het was al zo verschrikkelijk duur (vergeleken met die in de Okavangodelta)dat ik voor 12 minuten heb gekozen en dat kostte 150 USD….maar ja, ik word maar 1 keer 50 jaar (althans in dit leven), dus omgerekend kost die grap dus gewoon ongeveer 10 euro per minuut….niet te lang over nadenken (heb ik ook niet gedaan, hahaha) en als je al dat moois vanuit de lucht ziet, denk je daar echt niet meer aan!!!

 

 

We werden gewogen, kregen instructies en andere informatie en moesten even wachten op onze beurt en daar stond ik nog even wat foto’s te maken. Je kent dat vast wel: je hebt al minimaal 10 dezelfde foto’s gemaakt, maar je blijft het zo mooi vinden dat je nog een 11e foto maakt en je wilt niet weten hoe blij ik achteraf was dat ik dat op dat moment deed!!!! Mijn geheugenkaartje bleek namelijk vol (jawel, dat krijg ik voor elkaar vlak voor een vlucht die ongeveer 10 euro per minuut kost….) en wat was ik blij dat ik in Kaapstad nieuwe kaartjes had gekocht en wat was ik nog veel blijer dat deze kaartjes nu in de tas zaten die ik mee had genomen, afijn het geluk is met de domme (en met de blonde zullen we maar zeggen) en ik kon op tijd nog even een nieuw kaartje erin doen, pffffttttt…..

We zaten met 5 man in de helicopter (kunnen er 6 in, maar wij hadden window seats geeist…en gezegd dat we niet zouden boeken als ze dat niet konden garanderen…..ja, als je iets doet moet je het goed doen…..en dus ook window seats gekregen) en toen de lucht in. Dit keer geen open deuren, maar gesloten maar goed zicht op de watervallen en het was (wederom) adembenemend mooi!!!! Ik heb 12 minuten zitten klikken met mijn camera of mijn telefoon en we konden van alle kanten de waterval bekijken. Gaaf, gaaf, gaaf en kwam weer met een enorme glimlach op mijn gezicht de helicopter uit (heb bijna 4 weken lang met een constante glimlach op mijn gezicht gelopen..)

 

 

 

 

 

 

 en ja, die regenboog kwam precies weer ff voorbij toen wij overvlogen; hoeveel beter wil je het hebben!!??

 

 

 

 

 

 

De rest van de dag rustig aan gedaan, beetje door dorpje geslenterd, gewinkeld (niet gekocht want ik wil geen souvenirs hebben waar ik thuis toch niets mee kan) en heerlijke lunch gehad bij een mooi koloniaal hotel: Victoria Falls

 

Met schitterende tuinen eromheen (waar plotseling wat wrattenzwijntjes opdoken) en uitzicht op de brug:

 

Een heerlijke cocktail gedronken (eentje maar want ik wilde later die middag nog een uitgebreide yoga sessie doen in mijn kamer) en een lekker Ceasar salade gegeten met….jawel……krokodil en dat was erruuugg lekker; het smaakt een beetje zoals kip, maar is net nog even lekkerder (moeilijk uit te leggen, ‘gewoon’ zelf een keer proberen!)

 

 

‘s Avonds weer gegeten in dezelfde zaak als waar we gisterochtend met ontbijt zijn begonnen en dat was heerlijk! Zimbabwe is wel een stuk duurder dan de andere landen tot nu toe! Ik ben benieuwd of dat alleen hier bij de Victoria Falls is of in heel Zimbabwe!

We hebben nog een zware week met veel kilometers te gaan en er zitten zeker nog 3 pittige reisdagen tussen en we blijven de komende dagen nog in Zimbabwe.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

Weer op tijd weg vandaag (6 uur) en we gaan naar de Victoria watervallen en die liggen in Zimbabwe dus we moeten vandaag de grens over. Omdat er altijd veel dagjesmensen zijn wilde Cardi op tijd weg om de lange rijen bij de douane te voorkomen. Botswana uitkomen was geen probleem en voor Zimbabwe moesten we formulieren invullen en 30 USD betalen voor het visum. Ik heb single entry genomen maar sommigen van de groep nemen double entry want die willen de watervallen ook van de Zambia kant bekijken, maar ik vind eigenlijk 1 kant wel genoeg. Bovendien had ik een helicopervlucht in gedachten en wilde ik niet alleen maar 2 dagen lopen rennen daar!

Bij de douane van Zimbabwe leek het even mis te gaan toen Cardi de lijst met al onze namen en gegevens erop niet getypt kon overhandigen, wat de eis was daar. Blijkbaar had ze hetzelfde probleem een paar keer eerder gehad (en was dezelfde douane officier daar….) en daar werd ze even fijntjes aan herinnerd (en daar stond ze dan met haar mond vol tanden….). Gelukkig kregen we uiteindelijk wel onze paspoorten terug (met de vereiste visum sticker) en mochten we allemaal door (geen idee of ze hiervoor heeft moeten betalen).

 

 

Na ontbijt bij een erg leuk tentje in Victoria Falls kregen we een korte presentatie met de activiteiten die hier gedaan kunnen worden (we zijn hier 2 hele dagen en 2 nachten) en daar hebben we gelijk het een en ander geboekt. We hadden genoeg mensen in onze groep om een trip op maat te krijgen en zo stond de 1e trip al geboekt om 12 uur naar de Victoria Falls met gids. We kregen allemaal een goede regenjas (hard nodig en dan maakt het je echt niet uit dat je era ls een penguin uitziet….). De waterval heeft 16 punten en wij zijn van 16 naar 1 gelopen. De gids had verteld dat het natste deel aan het eind was dus als we nat zouden beginnen zouden we in ieder geval droog eindigen en dat was een prima oplossing, maar de jas was goed genoeg om niet doorweekt te zijn. We kwamen een paar van onze groep tegen die op eigen houtje zijn gegaan en die waren echt drijfnat….

 

 Er waren mooi aangelegde paden:

 

 En de brug die de grens met Zambia vormde en deze brug wordt ook gebruikt voor bungeejumpen:

 

Wat een natuurgeweld met die watervallen. Het is zo mooi en zo ongelooflijk indrukwekkend en dan voel je jezelf heel erg nietig hoor! In deze tijd van het jaar (na het regenseizoen) is het altijd erg actief met heel veel water. Heel veel mooie foto’s (en video opnames met telefoon) kunnen maken.

 

 Die bavianen zitten echt overal:

 en de neushoornvogel kwamen we ook nog tegen:

 

 En uiteindelijk kwam de regenboog de foto's nog ff mooier maken:

 

 

Eind van de dag hadden we met een groot deel van de groep nog een sunsetcruise geboekt (ja, die hadden we nog niet gehad…) en dat was lekker relaxed waarbij we konden nagenieten van de watervallen die we ook hier weer in de verte zagen (althans de stoom die ervan afkomt):

 

Het was weer een schitterende omgeving om de dag ontspannen af te sluiten

 

 

 

 

Omdat we op de boot een lekker bordje met verschillende snacks kregen had ik niet echt veel zin meer in een grote maaltijd en ben met een paar van de groep ‘s avonds nog wat tapas wezen eten waar een leuke Afrikaanse dans/zanggroep aan het spelen was. Oh, wat een dag weer!!! En dan ineens besef ik dat we nog ‘maar’ 1 week tegoed hebben. Wat is de tijd gevlogen en wat hebben we allemaal al voor moois gezien; ik vind het wel heel bijzonder dat ik dit allemaal mag meemaken!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl