goudoever.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Mooie uitspraken:
Geld maakt niet gelukkig, dromen realiseren wel
 
Face your fears and live your dreams

Ik had denk ik al eerder geschreven dat ik op zoek was / ben naar een ander huis. Ik huur dit volgens de Leegstandswet en dat betekent onzekerheid. Er is nog maar 1x een kijker geweest sinds ik hier in februari ben komen wonen en heb daarna nooit meer wat gehoord. Ik heb veel op sites gekeken waar huurwoningen worden aangeboden en ben een aantal keer naar de straat gereden waar het huis stond, maar er was erg weinig wat me aantrok! Te drukke straat, huis lag erg dicht tegenover of naast andere huizen of hoogbouw, geen parkeermogelijkheid in de buurt, etc etc

Nu zit ik natuurlijk ook prima in dit huis en ik besef dat ik daarmee enorm verwend ben! Dit huis heeft alles wat ik prettig vind, maar er zijn echt 2 hele grote nadelen (buiten het feit dat ik onzekerheid heb ivm het huren via de Leegstandswet) en dat is de basisschool hier direct naast en het feit dat ik na half 4 ’s middags geen zon meer op mijn terras heb en ik weet eigenlijk niet welke ik erger vind….die gillende kinderen vind ik echt verschrikkelijk (en ik ga dan ook vaak maar weer naar binnen) maar dat ik eind van de middag / begin van de avond (zeker met mooi weer) niet ff lekker in het zonnetje kan zitten vind ik ook een ongelooflijk gemis!

Daarnaast had ik ook nog steeds niet echt een idee wat ik zakelijk wilde gaan doen. Ik heb het laatste anderhalf jaar alleen maar lopen roepen wat ik niet (meer) wil en daar heb ik de laatste tijd een omslag in gemaakt, omdat ik me realiseerde dat ik daar niets aan had. Ik moet me gaan focussen op wat ik wel wil en wat ik leuk zou vinden en daar had ik eigenlijk vrij snel het een en ander op papier. Met de persoonlijke programma’s van de afgelopen jaren heb ik een goed beeld van mezelf, van mijn sterke punten, van mijn valkuilen en van mijn competenties en met de vele ideeën die ik de afgelopen jaren heb gehad heb ik daar een mooi geheel van gemaakt en daar had ik in 1x een papier met 7 (!!!!) zakelijke plannen op papier staan die ik ooit heb bedacht en die nu wel weer eens actueel zouden kunnen worden. Het is fijn om dit op papier te hebben voor mezelf zodat ik regelmatig kan checken of het inderdaad nog iets is waar ik warm voor loop (en de komende tijd warm voor zal blijven) en de meeste van deze plannen zijn toch wel buitenland gerelateerd en eerlijk gezegd verbaast me dat totaal niet. Ik heb na bijna 2 jaar nog steeds niet het idee dat ik me hier thuis voel (en dat heb ik eigenlijk altijd al wel gehad in Nederland, de vraag is alleen waar ik me dan wel ooit thuis ga voelen) en het feit dat geen enkel ander huurhuis me aansprak lijkt me wel een andere kant op te duwen dan ik oorspronkelijk van plan was. Ik ben eigenlijk wel teruggekomen vanuit Maleisië met het idee om me weer in Nld te vestigen maar daar ben ik nu eerlijk gezegd niet meer zo heel zeker van. En zo zie je maar wat tijd kan doen. Ik heb echt nog geen idee welke kant het uitgaat en wat er op mijn pad gaat komen, maar ik zie het wel en ik sta voor erg veel dingen open. Bij alles wil ik toetsen of het bij me past en of ik daar energie van ga krijgen en/of gelukkig van ga worden en ik heb genoeg vertrouwen dat er wel iets gaat komen.

Het leuke is dat ik mijn plannen met een aantal mensen bespreek en dat daar dan ook weer nieuwe ideeën door ontstaan en die ook weer mensen in hun netwerk hebben die misschien iets voor me kunnen betekenen en hoe mooi is dat!? Er is echt nog helemaal niets concreet, maar ik heb ondertussen wel een bureau ingeschakeld om mijn Engelse CV te herschrijven en te moderniseren (het was een beetje erg lang geleden dat ik een CV nodig heb gehad en die was echt niet meer van deze tijd, dus ik vond dit wel een nuttige investering). Daarnaast heb ik volgende week een fotosessie voor een nieuwe professionele foto (voor op de CV en voor de social media) en ik moet eerlijk zeggen dat ik met het voorbereiden van de CV het idee heb dat ik een ongelooflijke klus heb geklaard….hahaha, ja het gevoel hebben dat ik hard gewerkt heb, dat bedoel ik inderdaad…en dan weet ik nog ff niet hoe dat straks moet als ik echt iets moet gaan doen!!!!!

Ik ben de zomer prima doorgekomen en ik heb ongelooflijk veel op de golfbaan gestaan. En ik heb het virus echt helemaal te pakken hoor, oh wat een gaaf spelletje is het toch. Ik heb al zoveel verschillende banen kunnen lopen en dan prijs ik mezelf echt heel gelukkig dat ik hier dit jaar ook alle tijd voor heb. Wat een ongelooflijk mooie tijd heb ik mezelf gegeven. En ik geniet zo ongelooflijk van het lopen van een baan, dat ik dit het liefst elke dag zou doen maar ik probeer het te beperkten tot 3 of 4 keer per week. Ik speel met veel verschillende mensen en daar leer ik ook ontzettend veel van. Mijn handicap is nu 39 (ben van 54 gekomen) en ik merk wel dat het nu steeds moeilijker wordt om deze omlaag te krijgen. Ik heb nu ook geen wekelijkse les meer (de baan waar ik die had is ermee gestopt en ik moet dus een andere oplossing zoeken…) en moet dus zelf oefenen en dan sluipen er toch weer een paar foutjes in, maar ik kan met alle you tube filmpjes redelijk mijn fouten eruit halen en daarop oefenen. Maar soms heb ik helemaal geen tijd om te oefenen; als ik 4x per week een baan loop met 18 holes dan heb ik geen tijd meer om te oefenen want ik wil ook nog wat andere dingen doen (en ik wil er nog helemaal niet over nadenken hoe ik dat straks met een baan moet gaan inpassen…..). Mijn doel dit jaar was het halen van handicap 36 (en 100m afslaan en dat is ondertussen gelukt) maar eigenlijk vind ik het allemaal prima; ik wil gewoon genieten op de baan, lekker een balletje slaan, een beetje stabiel slaan en daar slaag ik steeds beter in en als dan mijn handicap naar beneden gaat prima, maar ik ga er geen ‘moeten’ meer van maken; daar werd ik erg onrustig van en ik ging als een krant slaan en dat vind ik gewoon zonde van zo’n mooie ronde. Dus ik geloof het allemaal wel en we zien wel waar het schip strandt dit jaar. Ik wil wel ooit naar handicap 28 toe in de komende jaren omdat dit, zeker op buitenlandse banen, een minimum vereiste is om daar te mogen spelen, maar verdere ambities heb ik niet (al gelooft niet iedereen mij als ik dit zeg…). Ik zie mezelf ook geen competitie spelen; ik hou niet van wedstrijden en ik speel liever met 1 of 2 personen; ik vind 4 personen (maximale aantal per flight) net iets teveel, dan moet je zo lang wachten tot je weer eens kan slaan. Maar vorige week was er een vriendinnendag op de golfbaan van Reymerswael en daar was ik uitgenodigd door Bep (een van mijn vaste golfmaatjes) en dat was dus wel een wedstrijd. Pfffftttt…..76 vrouwen bij elkaar……het was een fantastische dag met mooi weer en ik heb heerlijk gespeeld en samen met Bep de 2e prijs gewonnen en dat was toch wel heel erg leuk! 2 lekkere flessen drank in een leuke verpakking en een super resultaat maar hoe leuk dit ook was, die wedstrijden trekken me niet echt….

Ik ben ook nog een weekend wezen golfen op Brunsummerheide; dat werd georganiseerd door de mannen van De Star (die ook de ANWB golf cursus weekenden verzorgen) en ik was daar vorig jaar ook als geweest. Van vrijdag tot en met zondag heb je les en loop je verschillende banen op de Brunsummerheide. Vorig jaar had ik het gevoel dat het te vroeg was voor mij; ik sloeg toen echt nog niet goed genoeg om overal van te kunnen genieten en daarom ben ik dit jaar weer meegegaan en dat was echt een stuk aangenamer, beter gezegd het was op en top genieten, wat een gaaf weekend met veel leuke mensen!!! En het verschil voor mij was erg groot en ik kon nu alle banen lopen, inclusief de 18 holes championship baan op de laatste dag. We gingen om half 1 de baan op, kwamen er om half 7 vanaf (na een behoorlijk aantal heuvels op te hebben gelopen), ik kon geen pap meer zeggen, maar het was een superleuke dag (en weekend) geweest. Ik moest nog bijna 2 uur terug naar huis rijden en heb echt wel ff rust moeten nemen de volgende dag en dat komt niet zo heel vaak voor bij mij….

Ik merk dat ik het erg eng vind dat mijn vrijheid wellicht binnenkort ingeperkt gaat worden nu ik over een baan / werk aan het nadenken ben. Zoals gezegd kan het nog alle kanten op en kan het in loondienst zijn ergens (op projectbasis) of voor mezelf, maar ik moet nog wel ff wennen dat ik dan zeker niet meer zoveel vrijheid ga hebben als ik nu heb en ik ben bang dat ik hier nog wel even tijd voor nodig ga hebben. In de tussentijd blijf ik lekker genieten, hoop ik op een mooi najaar (ja, is na 2 regendagen een beetje ijdele hoop geworden) en dan zien we wel en ga ik gewoon met de flow, zoals ik altijd heb gedaan!!!!!

Hierbij nog wat foto’s van het golfen:

Dit waren mijn flight genoten tijdens het weekend op de Brunsummerheide: 

 

 

Hier ben ik aan het afslaan op de laatste hole van het Efteling Golfpark:

Deze 2 foto’s zijn gemaakt tijdens een ronde op de baan van Prise d’Eau:

 

 

 

Dit was de 2e prijs die we gewonnen hebben op de baan van Reymerswael met de vriendinnendag: 

 

En daar moesten we met alle prijswinnaars ook nog even op de foto (in de regen…):

 

 

 

 

 

Reacties

Ik zit nu ruim drie maanden in mijn nieuwe huis in Dieren en ik krijg regelmatig de vraag hoe het nu met me gaat, wanneer ik weer een bedrijf ga opstarten en of ik al wat mensen heb leren kennen hier.

Afijn, het gaat goed met me en het gaat steeds beter met me eigenlijk. Zoals eerder gemeld heb ik een zwaar persoonlijk programma gevolgd in november / december en dat heeft er behoorlijk ingehakt. Na alle lichamelijke klachten die daarop volgden (ook tijdens de verhuizing) is het nu toch allemaal wel in mijn hele lichaam (en geest) doorgesijpeld en voel ik me compleet anders. De eerste weken na de verhuizing heb ik nog een ongelooflijke terugslag gehad waarbij het vertrouwen in een mooie toekomst toch weer even ver weg was maar daar ben ik gelukkig weer overheen gekomen. Met het stijgen van de temperaturen en het zonniger worden van het weer leek ook mijn mood beter te worden en lijk ik steeds gelijkmatiger te worden zonder enorme terugvallen (die heel logisch zijn bij dat programma).

Als mensen me vragen hoe het is met mijn werk en het eventueel opstarten van het bedrijf kan ik heel kort zijn: er is nog niets en er gaat op korte termijn ook nog even niets komen. Eigenlijk was de grootste worsteling met mezelf de verwachting die ik bij mezelf had neergelegd om na mijn verhuizing weer te gaan werken (of in ieder geval te gaan werken aan een opstart) en dat heb ik echt geprobeerd eind februari/ begin maart om er erg snel achter te komen dat ik gewoon nog niet zover was en ik heb dus alles weer heel snel opgeborgen. Dit was voor mij persoonlijk een enorme teleurstelling om toe te geven dat ik na ruim een jaar (bijna anderhalf jaar) in Nld terug te zijn nog steeds niet in staat was om te gaan werken en ik zal je alle details van deze worsteling besparen, maar de conclusie is dat ik besefte dat ik veel meer tijd nodig had om aan mijn nieuwe ‘’ik” te wennen en aangezien ik me dat financieel kan veroorloven, ga ik mezelf deze tijd ook gewoon gunnen. Ik zie deze sabbatical (wie heeft trouwens ooit besloten dat een sabbatical een jaar duurt??? Volgens mij duurt deze zo lang als je zelf wilt!!!) als een ongelooflijk mooi en groot cadeau aan mezelf en wat dat betreft had ik mezelf niet beter kunnen belonen, en hier ga ik gewoon nog even verder van genieten. Dus ik moest weer even omschakelen van denken dat ik weer kan gaan werken naar concluderen dat dat nog niet gaat en me erbij neerleggen dat ik meer tijd nodig heb. Ik denk ook dat ik het afgelopen jaar niet voldoende bij mezelf heb stil gestaan. Ik heb hele mooie reizen gemaakt (maar dan word je opgeslurpt door nieuwe culturen / mensen / ervaringen / eten) dat je niet bij jezelf stil staat. Daarnaast heb ik veel tijd met / bij mijn ouders doorgebracht (inclusief de verkoop van hun huis en de verhuizing) en daarmee heb ik weinig bij mezelf stil gestaan en dat ik eigenlijk pas begonnen met de cursus in Australie in september en daarna terug in Nld met het persoonlijke programma in november / december. En pas daar had ik de tijd om aan mezelf te werken en merkte ik dat ik toch wel hier en daar nog wat te verwerken had. En dan zit je ineens aan de andere kant van het land waar je zo goed als niemand kent en dan besef je dat je er echt helemaal alleen voor staat en dat je echt weer opnieuw en van vooraf aan moet beginnen en dit was niet altijd even makkelijk te accepteren en te begrijpen.

Ondertussen zijn we een aantal weken verder en ik moet zeggen dat ik me zeer zeker thuis voel in deze omgeving. Het is mooi met veel natuur om me heen (ja, het is geen zee en strand maar de bossen zijn ook echt mooi en rustgevend) en daar ben ik dan ook veel te vinden. Naast de sportschool ben ik gaan golfen hier in de buurt en heb ik wekelijks les en zo langzamerhand ga ik steeds meer mensen leren kennen en dat is prettig. Ik merk ook dat er een aantal vrienden van ‘vroeger’ zijn waar ik me minder prettig bij voel en dat er ook vrienden zijn die van mij afstand nemen en beide situaties zijn even wennen, maar heb ik intussen geaccepteerd. Niet iedereen past namelijk bij jou in alle levensfasen en iedereen heeft, net als ik, het recht om eigen keuzes te maken. Ik merk dat ik afstand neem van mensen die me energie kosten en die in een (constante) stress situatie zitten en wellicht zijn er mensen die om diezelfde reden afstand van mij nemen.

Weet je wat dan vreemd is voor mij? In Langkawi was de hele omgeving rust en vrede en mooi en was ik 1 grote stress kip om mijn bedrijf op een bepaald (kwaliteits)niveau draaiende te houden en hier ben ik nu zo langzamerhand de rust zelve en lijkt alles om me heen compleet gestresst. Of missschien is het geen stress maar een normaal leven…..afijn, wat het ook is; 1 ding is mij erg duidelijk: ik wil niet mee in het leven hier wat voor velen normaal lijkt te zijn. Iedereen vliegt van links naar rechts, heeft weinig tijd voor echt diepe contacten en dat wil ik dus absoluut niet. Daarmee rijst er ook direct een groot probleem voor mij, want hoe ga ik me ooit weer aanpassen hier in deze snelle maatschappij en hoe ga ik hier ooit mijn plekje weer in terugvinden zonder in datzelfde tempo mee te moeten!??? Ik heb er eerlijk gezegd (nog) geen antwoord op en probeer het maar een beetje los te laten (lukt de ene keer beter dan de andere keer) en ik krijg meer en meer vertrouwen dat het wel goed gaat komen met mij en dat er best wel iets voorbij gaat komen wat bij mij past en waarbij ik me goed voel en misschien nog wel het belangrijkste: waarbij ik mezelf mag en kan blijven!!!

Ik ben ontzettend veel op de golfbaan te vinden en dat blijf ik echt heerlijk vinden!!! Het is ontspanning en het is een uitdaging en dat is een mooie combinatie. Sinds kort speel ik ook op grotere banen (beter gezegd: normale banen waar iedereen op speelt) en dat maakt het eigenlijk nog veel leuker! Het afslaan gaat nu ook een stuk beter en er is nog genoeg vooruitgang te boeken en daar helpt zeker de wekelijkse les aan mee! En via het golfen leer ik ook weer meer mensen kennen hier! En dat vind ik perfect want dan weet je zeker dat je in ieder geval een hobby / passie deelt!

Ik heb dit huis in Dieren gehuurd onder de leegstandswet en dat betekent dat het een tijdelijke oplossing is. Daar was ik me uiteraard van bewust en het gaat om een 1e contract van 6 maanden en na die 6 maanden heeft de eigenaar 3 maanden opzegtermijn en ik maar 1 maand. De eigenaar heeft me verteld dat ze geen haast hadden met verkopen en dat heb ik op dat moment maar al te graag geloofd…..maar ik werd even wreed wakker geschud 2 weken geleden!!!! Gelukkig was ik thuis, mijn deurbel gaat, ik stond in de keuken en was heel snel bij de voordeur, maar toch niet snel genoeg want er stond al een dame in mijn hal!!!!! Oh, u bent thuis…..het moet toch niet gekker worden als je bijna 1000 euro per maand betaalt en iemand neemt het je kwalijk dat je dan ook af en toe in je eigen huis wilt verblijven….afijn om wederom een lang verhaal erg kort te maken: het was de makelaar met kijkers en ik weet dat kijkers niet gelijk kopers zijn maar ik was wel ff wakker geschud en ik besef nu dat ik wellicht de controle weer in eigen hand moet nemen en alvast wat (definitievers) moet gaan zoeken voor de lange termijn. Gelukkig heb ik nu een aantal mensen hier leren kennen die me hier wellicht bij kunnen helpen. En daarnaast is deze woning ook op langere termijn voor mij niet de meest ideale woning. Het voldoet aan heel veel van mijn eisen maar er zijn 2 (belangrijke) zaken die ik over het hoofd heb gezien en dat is het lawaai van de basisschool die direct naast me zit!!!!! (ja….met de hele dag gillende kinderen…) en het feit dat er niet de hele dag zon is op mijn terras (ja, wel achter in de tuin maar aan dat stuk is nog nooit wat gedaan en is 1 grote puinhoop waar ik wel kan zitten maar niet prettig…..). Ik was misschien 5 minuten van slag en daarna dacht ik heel simpel: ok, als ik dan toch moet verhuizen, dan misschien maar zo snel mogelijk en dan een lange(re) termijn oplossing bedenken en daar ben ik nu dus mee bezig.

Zo, dat was even een update van iemand die bijna een jaar geleden 50 jaar is geworden en die toen niet had kunnen bedenken wat het komende jaar in petto had en wellicht was dat ook maar goed. Het was een van de zwaarste jaren van mijn leven, maar ik ben er zoveel rijker uitgekomen dat ik dankbaar ben dat ik dit heb kunnen en mogen doen. Het kost me af en toe best moeite om los te laten en te vertrouwen op de mooie dingen die mij te wachten staan, maar ik doe mijn best en het voelt of ik stapje bij stapje dichterbij kom. In de tussentijd leer ik steeds meer mensen kennen die bij mijn huidige ik passen en waar ik me goed bij voel en dit voelt nog maar als het begin. Het is sinds lange tijd dat ik weer ontzettend veel zin heb in de toekomst en alle mooie dingen die me daar gaan te wachten staan. Ik kan nu wel helemaal begrijpen dat mensen die lang(er) in het buitenland hebben gewoond heel veel moeite hebben om hier weer te aarden (en waarbij dat niet lukt en die heel snel weer weg zijn); ik heb namelijk hetzelfde en hoewel de verleiding om weer op pad (of op de vlucht) te gaan af en toe erg groot is, neem ik de minder makkelijke weg (ik zou bijna zeggen zoals gewoonlijk…) en ga hier doorheen met alle emoties en obstakels die erbij horen; ik wil vrij zijn als een vogel om dat leven te kunnen leiden dat voor mij is weggelegd en waarbij ik me optimaal voel en daar heb ik deze mindere en moeilijkere periode graag voor over!!!

 

 

Reacties

 

De laatste reis die ik heb gemaakt was eind november naar New York en dat is ondertussen 5 maanden geleden!!!! Tijdens deze reis zat ik middenin een persoonlijk programma wat ik graag wilde volgen om te kijken of dat een aanvulling zou kunnen zijn op het Creatrix programma (die cursus van vrouwen voor vrouwen die ik in Australië) heb gevolgd. Het is een programma van 7 weken en is geschikt voor mannen en vrouwen (vandaar dat ik dacht aan die aanvulling op Creatrix) en ik kan zonder meer zeggen dat ik dit ook een fantastisch programma vind!!! En ik heb er geen seconde over nagedacht dat het voor mij een ongelooflijk heftige periode zou inluiden….het programma gaat ervan uit dat er in de 1e 10 jaar van je leven dingen zijn gebeurd (kan positief en negatief zijn) die jou hebben doen besluiten om anders te gaan leven dan de bedoeling was (ervan uitgaande dat iedereen met een bepaald doel geboren wordt) en met dit programma word je teruggezet naar wie je echt zou moeten zijn….en ik kan uit eigen ervaring zeggen dat dit hele heftige dingen met zich mee kan brengen. Gedurende deze periode (en ook nog lang erna en eerlijk gezegd nog af en toe) heb ik weinig behoefte gehad aan sociale contacten en had ik veel met en over mezelf uit te zoeken. Na het programma (had ik net voor de Kerst succesvol afgerond) begon mijn lichaam te protesteren (ik denk dat mijn lichaam alle veranderingen gewoon niet kon volgen en dat begrijp ik dan wel weer….) en kreeg ik allerlei lichamelijke klachten van enorme rugpijn tot pijn in mijn lies (en daardoor echt bijna niet meer kunnen lopen) maar gelukkig heb ik een soort tovenaar als masseur en die heeft mij wederom fantastisch kunnen begeleiden hierin. Die voelt / ziet direct wat er aan de hand is (oh….het is je blaasmeridiaan….) en lost dat op door middel van drukpunt therapie (of weet ik veel wat hij doet, maar dat vind ik ook niet belangrijk, voor mij was het belangrijkste om van die pijn af te komen).

 

Tussen alle heftige effecten van het programma door ben ik intensief op zoek gegaan naar andere woonruimte want ik voelde wel heel duidelijk dat het daar hoog tijd voor was. Ik was weer toe aan eigen meubels (ja, die moest ik allemaal bestellen) en mijn eigen spulletjes die al ruim 10 jaar opgeslagen stonden. Ik heb een aantal huizen gezien en heb er een paar keer dichtbij gezeten. In eerste instantie wilde ik ergens centraal in Nld gaan wonen (met het oog op het opstarten van een eigen business leek me dat handig), maar ik hou niet van grote steden en ik hou ook niet van alle files die rond die grote steden hangen, dus ik kwam uit op Arnhem en omgeving. Uiteindelijk stond het huis dat aan al mijn eisen (3 slaapkamers, ruime woonkamer met veel ramen en licht, luxe keuken en badkamer, eigen parkeerplek en kleine/onderhoudsvrije tuin) voldeed in Dieren (zo’n 20 minuten verder dan Arnhem richting de Duitse grens) en dit huis kon ik per 1 februari 2017 huren. Ik huur dit huis onder de leegstandswet en dat betekent dat het huis te koop staat en dat ik er niets aan mag doen. Er komt een contract voor 6 maanden en na deze periode hebben de eigenaren een opzegtermijn van 3 maanden en ik van 1 maand. De eigenaren willen niet echt supergraag verkopen (goed voor mij!) en het voordeel voor mij is dat ik er niets in mag doen en dat is super voor mijn situatie want ik had niet geweten hoe ik een verbouwing (of iets simpels als het hele huis verven) had moeten regelen. Ik kwam nu in een schoon huis en het enige wat ik hoefde te doen was mijn spullen hier te krijgen. Het huis is gestoffeerd, dus heeft gordijnen, verlichting en nog een aantal (makkelijke) dingen zoals kapstok etc maar dat betekent ook dat sommige dingen niet helemaal mijn smaak zijn. Het huis is van een Chinees echtpaar en die hadden een jongen en een meisje en 1 slaapkamer is roze (ja, echt hard roze….) en die andere is blauw (met Feyenoord lamp….). Afijn, mijn slaapkamer is prima (lekker gewoon wit) en dat is het belangrijkste. De blauwe kamer heb ik logeerkamer gemaakt en de roze is nu was / rommelkamer, so who cares!? En de gordijnen in de woonkamer zijn ook niet echt mijn smaak, maar ik kan er absoluut mee leven. Alles ziet er goed onderhouden en verzorgd uit en ik ben zo ontzettend blij met alle ruimte die ik hier heb (na jaren –voor en na Maleisië- in een huisje van 36m2 te hebben gewoond).

 

Ik wist begin december al dat ik het huis per 1 feb zou hebben en dat gaf me genoeg tijd om over meubels na te denken (en 10x van gedachten te veranderen….hahaha soms moet je gewoon niet veel tijd willen hebben, of geldt dit alleen voor mij???) en uiteindelijk heb ik begin januari besloten waar ik ze wilde kopen en ben ik op jacht gegaan en had ik slechts 1 dag nodig om alle meubels te kopen voor mijn slaapkamer, een kast voor de logeerkamer en ALLES voor de woonkamer en daarbij ook nog eens een (grote!!) TV, een wasmachine en een wasdroger (de 1e in mijn leven!!!! Ja, voor sommige dingen moet je gewoon eerst 50 worden, hahaha).

 

Ik kreeg op 31 januari eind van de middag de sleutel en op 1 februari werden de TV, wasmachine en droger al bezorgd en internet aangesloten (ja, van levensbelang!!!) en op 2 februari stond om 8 uur in de ochtend de verhuiswagen op de stoep met alle dozen die ik ruim 10 jaar geleden had ingepakt en waarvan ik niet echt meer wist wat er nu eigenlijk in zat: 

 

Oh boy, wat een hoop rotzooi heb ik voorbij zien komen (veel weggegooid dus) en wat een herinneringen kwamen er weer boven. Maar ik heb me er in een paar dagen doorheen geworsteld en de week erop werden de eerste meubels al bezorgd dus kon ik op een normale stoel zitten en had ik in ieder geval een matras op de grond en dan lijkt het in 1x op een normaal huis:

 

 

Ik was al een poosje op zoek naar iets voor aan de muur en was al naar verschillende zaken geweest maar kon mijn draai niet echt vinden. Opeens kreeg ik een superinval om foto’s op canvas te laten printen en dat op de muur te hangen en binnen 24 uur (ja, dit is bijna ongelooflijk en toeval bestaat niet) krijg ik een aanbieding van Albelli met 25% korting voor canvas doeken en daar heb ik maar gelijk gebruik van gemaakt. Ik heb nu een fantastisch mooie herinnering aan mijn reis door Afrika vorig jaar: 

 

 

En de landschappen van Nieuw Zeeland zijn ook adembenemend en daar heb ik de 2e van besteld:

 

 

En ik ben er echt helemaal blij mee!!!!!

 

Ik voelde me heel snel thuis in dit huis; er is een goede energie, ik heb privacy (die ontbrak echt in Renesse), er is ruimte en ik kan gewoon alles kwijt en heb nog plek over in kasten; oh, wat een ongelooflijke luxe is dit!!!!

 

Ik heb me de eerste week ook gelijk aangemeld bij de sportschool (hier in de straat op loopafstand dus ideaal!!!) en ga nu weer 3x per week daarheen om te trainen. En als ik me iets meer heb genesteld hier is de volgende stap een golfbaan gaan zoeken om dat weer op te pakken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

Ik zie dat mijn laatste weblog van eind september is en het is nu alweer half december, pfffttt, de tijd is echt niet bij te houden. Na Australie (en tijdens Australie alweer de volgende trip geboekt….ja, je zou eens geen reis op het programma hebben staan….lijkt mij echt verschrikkelijk maar ik ben bang dat ik daar toch een keer aan moet gaan wennen, of dan in ieder geval aan het feit dat ik straks niet meer elke 2 maanden gewoon effe  weg kan!!) was het een paar weken aanpoten om het huis van mijn ouders leeg en opgeruimd te krijgen en alles in te pakken want half oktober stond voor hen de overdracht van het huis op het programma en in de tussentijd moesten ze dus zelf ook nog even verhuizen. Erg drukke tijd geweest en toen gelijk in de trainingsweek gerold van dezelfde opleiding waarvoor ik naar Australie ben geweest. Het is de eerste keer in Nld (en Europa) dat deze training wordt gegeven en deze groep van 12 dames is dus (met mij en degene die voor mij al naar Australie was geweest) de eerste groep die dit programma kunnen gaan aanbieden. Ik dacht voor mezelf dat het weinig zin zou hebben om de 1e en laatste dag mijn gezicht te laten zien, want als je een band met iemand wilt dan moet je daar meer tijd voor nemen en ik ben blij dat ik deze keuze zo had gemaakt. Ook was het prettig om in het Nlds te kunnen praten erover met elkaar (cursus werd voor grootste deel wel in Engels gegeven door de oprichtster) en sommige stukken nog eens herhaald te zien en te horen en dat was absoluut verhelderend op sommige punten. En daarnaast was het een erg mooie week, want er ontstaan vriendschappen en banden.

Na deze week zat ik even wat minder in mijn vel (had ik het misschien te druk gehad!?) en had ik ook opeens enorme knopen in mijn schouderbladen en heb ik even wat tijd voor mezelf genomen. Een van de dames van de Nederlandse cursus is coach voor een programma wat me enorm aansprak. Wij doen nu zelf Creatrix® en dat programma is alleen geschikt voor vrouwen.  Het programma wat zij doet is voor mannen en vrouwen en eigenlijk was ik daar wel erg nieuwsgierig naar (wellicht zou het iets voor mij ook in de toekomst kunnen zijn om dat erbij te gaan doen) en ik heb me voor een programma aangemeld bij haar aangemeld. Afijn, ik zal er niet teveel over zeggen en je de details besparen, maar het is een ongelooflijk heftige tijd geweest (eigenlijk nog steeds wel) en ik heb alles wat werkplannen even on hold moeten zetten. Ik had en heb echt alle energie voor mezelf nodig en ik heb er ongelooflijk veel behoefte aan om alleen te zijn.

Maar dat ging dus even niet met de volgende trip die ik geboekt had, want van 23 – 28 november stond er een trip op het programma naar de wereldstad New York! De Big Apple stond al lang op mijn bucket lijst en nu werd er een trip georganiseerd door Bruno (van New York Taxi Renesse, waarmee ik altijd met de yellow cabs mijn luchthavenvervoer regel en die zelf regelmatig naar New York gaat en de stad dus op zijn duimpje kent)  en kon ik geen enkele reden bedenken om daar niet naar toe te gaan. Het leuke is dat mijn schoonzusje Gwen met me meegaat en het is de eerste keer dat wij samen reizen! De volgende weblogs worden dus uitsluitend New York en New York!!!

Reacties

Na mijn 4 weken Afrika kon ik er thuis gelijk weer tegenaan. Nee, ik heb nog steeds geen werk stress maar mijn beide ouders kregen een week na elkaar (ja, dat is bijna ongelooflijk…) een nieuwe knie. Mijn moeder was zorgvuldig gepland op maandag 13 juni (ik kwam op zondag 12 juni terug) en mijn vader had van zijn chirurg gehoord in maart dat dit minimaal een half jaar zou duren voordat hij geopereerd zou worden, dus een snelle berekening bracht ons op september op zijn vroegst…..totdat mijn vader een oproep kreeg voor 6 juni…..en ja, dat was ff wat eerder (beter voor hem!!) en dus min of meer tegelijk met mijn moeder. Afijn, ik zal hier niet teveel over gaan schrijven maar 1 ding is zeker: dit zijn erg heftige tijden!!!!!! 2 mensen die pijn hebben, die niet kunnen doen wat ze willen en die daar (begrijpelijk) moeilijk mee om kunnen gaan is GEEN pretje en ik zou iedereen aanraden om situaties zoals deze te voorkomen!

Mijn vader heeft uiteindelijk 1 week in het ziekenhuis gelegen en mijn moeder 2 nachten (en beiden in een ander ziekenhuis….ook dat nog) maar gelukkig heb je hier een buurtzorgpension (wat helemaal fantastisch is om zieke mensen die niet thuis kunnen genezen voor hele redelijke prijzen) in Zierikzee en daar hebben ze zo’n 2 weken doorgebracht om te revalideren en aan te sterken. Je moet dit zien als een soort hotel met alle ziekenhuis faciliteiten die er maar zijn. Alles wordt er geregeld (ze krijgen de hele dag te eten en te drinken, er is medische hulp en alle andere mogelijke hulp die nodig is) behalve het wassen van kleding. Het was voor mij prettig dat ze daar allebei zaten dus dat betekende voor mij maar naar 1 lokatie rijden. Maar ik was erg druk met de was (heb nog nooit zoveel wassen gedraaid in mijn leven als die 2 weken…), het heen en weer rijden en alles wat daar meer bij kwam kijken. Maar gelukkig ging het herstel van de knie van beiden voorspoedig en mochten ze allebei na 2 weken naar huis, wat een enorme opluchting voor ze was.

Gedurende die 2 weken na mijn terugkomst heb ik echt geen moment tijd voor mezelf gehad en hoe belachelijk het ook mag klinken: ik was erg hard aan vakantie toe!!!!!! Maar ja, net terug en dus effe niet….

Na die 2 weken had ik eindelijk weer tijd om me te gaan voorbereiden op mijn golfcursus. Ik had me voor het laatste weekend van juni aangemeld om in 2 dagen (via de ANWB) een golf cursus te doen waarmee je handicap 54 (voormalig gvb – golfvaardigheidsbewijs) kunt halen. Ik had niet het idee dat de beste pro (golfleraar) ter wereld mij dit in 2 dagen zou kunnen leren, dus ik was eind april al begonnen met wat lessen nemen en af en toe wat oefenen op de driving range. Nou, hoe leuk ik het ook vind om te oefenen (en nu ook op de baan te lopen) ik kan je vertellen dat dit een van de meest fucking (excuse my language) frustrating things is I have ever done in my life!!!! But I still like it……. Na mijn Afrika trip had ik nog een les gepland met de pro die ik op de Molenberg (dichtsbijzijnde golfbaan in Haamstede) had met mijn eerste lessen. Ik checkte na Afrika even of de les nog doorging om erachter te komen dat hij tot eind juli niet beschikbaar zou zijn……holy shit….en ik moet eind juni in een weekend mijn bewijs zien te halen…..dus ik heb besloten om les te nemen op de lokatie waar ik het golf cursus weekend zou doen (Leidschendam, uiteindelijk maar ruim een uur rijden)  en ik moet zeggen dat ik geen betere beslissing had kunnen nemen. Fantastische lessen gehad (misschien is het beter geformuleerd als ik zeg dat dit in stappen ging die ik kon volgen met oefeningen waar ik wat aan had…) en hier voelde ik me iets beter thuis en werd me niet alleen maar verteld wat ik NIET goed deed (en dat hebben we toch allemaal nodig om gemotiveerd te blijven, nietwaar??).  Afijn, om een lang verhaal kort te maken: veel geoefend in de praktijk (en ja, ongelooflijk veel geoefend via internet waar alle theorie examens op staan….ja, slapeloze nachten…) en het weekend met success volbracht.

Hier sta ik klaar voor de 2-daagse cursus (met mijn Westin Langkawi shirt, gekregen van de GM en zijn vrouw bij mijn afscheid en die golfen allebei ook…)

 

 

 

En hier zie je dat ik nog genoeg aan mijn houding verbeteren kan (hahahaha):

 

Afijn, het is een gaaf spelletje en weet je wat ik het leukste eraan vind? Dat je buiten loopt en echt NERGENS anders aan kunt denken dan aan het spel en hoe je het gaat doen en dit is de eerste vrijetijdsbesteding waar ik dat van het begin af aan kan ervaren (het heeft me zoveel tijd gekost om yoga te doen zonder in de tussentijd  te bedenken wat ik nog moest doen en wat ik die avond zou eten….). En je loopt dan ook nog buiten in de natuur, echt heerlijk! Ik ga hier in de toekomst heel veel tijd mee bezig zijn, zeker weten!!!!

Toen ook weer tijd gekregen om vrienden te zien. Gedurende 1 weekend heb ik 2 vriendenstellen overgehad in Renesse en dat was met beiden heerlijk!

En ook weer klasgenoten van de middelbare school gezien (ja, dan heb je het over 35 jaar (pffffttttt) geleden!!!!) en hoe cool was dat!!! Zo ontzettend leuk om elkaar na zo’n lange tijd weer eens te zien en te ontdekken hoe ieder zijn eigen weg gevonden heeft!

 

Daarnaast ben ik erg druk geweest met het voorbereiden van mijn volgende trip. En voordat je gaat denken (waarschijnlijk terecht…) die viert alleen maar feest en gaat alleen maar op vakantie…. De volgende trip wordt er een met een serieuze inhoud!!!! Ik vertrek op 24 augustus voor een maand naar Australie voor een opleiding. Van 12 – 18 september heb ik in de buurt van Brisbane een 7-daagse cursus (het is een training van vrouwen en voor vrouwen en dat is eigenlijk het enige dat ik er nu over kwijt wil). Omdat we met deze regio een tijdsverschil hebben van 8 uur en ik het niet wenselijk acht dat ik de helft van de tijd tegen de slaap zit te vechten (terwijl ik geacht word iets op te steken) ga ik een paar weken eerder en ga ik de plekjes in Australie bezoeken waar ik nog niet aan toegekomen ben tot nu toe (en familie en een vriendin opzoeken), zodat ik aan het eind van mijn trip uitgerust aan de cursus kan beginnen.

Verder heb ik de laatste weken genoten van het feit dat het een paar dagen (ja, het moet niet te lang gaan duren uiteraard, je zou er eens aan kunnen gaan wennen….) echt strandweer was (en dat het voor mij zowaar warm genoeg was om op het strand te gaan liggen:

 

En heb ik nog een paar vrienden gezien waarmee ik leuke dingen heb gedaan,afijn de laatste weken heb ik gelukkig weer wat meer tijd voor mezelf gehad en dat was erg hard nodig.

Mijn Australie trip duurt van 24 aug t/m 21 sept en ik weet zeker dat ik tijdens de cursus al wel een idee krijg of en wat ik ermee wil gaan doen. Ik denk eerlijk gezegd wel dat ik uiteindelijk wel weer voor mezelf wil beginnen maar hoe dat er precies uit moet gaan zien? Daar heb ik nog geen idee van. Ik weet wel dat na mijn Australie trip mijn eerste prioriteit word om andere woonruimte te gaan zoeken. Hoewel ik hier prima zit in deze tijdelijke kleine (recreatie) woning, hebben mijn ouders nu besloten dat ze hier een nieuwe bungalow willen neerzetten (na in 1e instantie hiervanaf te willen zien omdat ze alle rompslomp op hun leeftijd niet meer zagen zitten, wat ik helemaal kon begrijpen). Mijn bedoeling was eigenlijk dat ik in dit huisje zou blijven tot ik wist wat ik zakelijk zou gaan doen en waar ik me zou gaan vestigen en daar mijn verhuizing op aan passen, maar het lijkt dat ik dit in iets hogere versnelling moet gaan doen en dat het nu waarschijnlijk eerst een prive verhuizing wordt voordat ik me zakelijk weer kan gaan wegzetten. En ik ben me nu dus alvast een klein beetje aan het orienteren waar dat zou moeten zijn en dat gaat zeker centraler in Nld worden, daar ben ik van overtuigd. Hoe mooi ik Zeeland ook vind en hoe fijn het hier ook is om te wonen (buiten de 2 zomermaanden en een paar te drukke weekenden….) stoor ik me enorm aan het feit dat ik overal zo ontzettend lang voor moet rijden. Wie ik ook wil zien of waar ik ook heen wil, het kost me altijd ongelooflijk veel tijd en dat ben ik eerlijk gezegd wel een beetje beu….. Daarnaast voel ik ook weer de behoefte om weer in een normale situatie te wonen met al mijn eigen spulletjes om me heen en ik denk dat dat ook gewoon logisch is. Ik heb ook heel veel spullen opgeslagen staan bij mijn broer en het zou ook wel weer eens leuk zijn om die uit te pakken en een soort surprise avond te hebben (en me te verbazen wat ik allemaal wel niet heb aan kleine spulletjes). Het is hier gewoon te klein voor me om een normaal leven te leiden. En ja, als je me dan vraagt waar ik wil gaan wonen, dan moet ik eerlijk bekennen dat ik dat nog niet echt weet. Ik ben niet echt een stadsmens dus zie mezelf niet in een grote stad wonen, maar hou wel van steden met een soort van dorpsgevoel  en als ik nu een soort van gebied moet aangeven waar ik denk dat ik ga wonen dan is dat een gebied lopend van Breda naar Amersfoort naar Arnhem en naar Den Bosch (zo, hoeveel vager kan je zijn, hahaha), maar ik kijk er niet van op als ik mezelf ook hier weer eens ga verbazen; alles wat ik in gedachten heb, loopt vaak anders en dat is eigenlijk prima; ik ga met de flow en vertrouw erop dat die me brengt naar datgene wat ik nodig heb…en ondertussen hou ik mijn ogen open en kwam ik dit leuke’ huisje’ tegen (yep, dream on girl…..):

 

 

 

Zo, nog precies 4 weken te gaan voordat ik weer in het vliegtuig zit. Ik heb bijna alles geregeld voor mijn Australie trip en dat kost behoorlijk wat tijd: autohuur, hotels, trips, vluchten (ernaar toe en binnenlandse vluchten); ik vind het ontzettend leuk om dit zelf te regelen maar het kost wel heel veel tijd (die ik nu gelukkig heb). Daarnaast ben ik heel veel op de golfbaan te vinden en heb daar verschrikkelijk veel lol in mijn eentje en ga ik zelfs nog op een 3-daagse golfreis naar Brunssum komende maand met veel les en wat banen lopen met een pro, dus daar kijk ik erg naar uit. Dan ga ik ook nog wat vrienden zien in Uithoorn waarmee ik veel ben opgetrokken gedurende mijn Afrika trip en ga ik komend weekend naar Rotterdam, lekker lunchen in de Markthal, winkelen en ‘s avonds Indonesisch eten (nee, ik klaag absoluut niet over mijn leven op dit moment….). Dan heb ik alle onderhoudsbeurten nog gepland staan voordat ik vertrek (massage, schoonheidsspecialiste, kapper, Audi dealer) en je begrijpt dat ik een overvolle agenda heb (geen idee hoe ik dit straks allemaal moet gaan inpassen als ik weer ga werken….) en zie ik tussendoor nog wat vrienden waar ik wat mee ga eten of die bij mij komen eten. Wat een leven en wat geniet ik hiervan!!!! En dat het dan even wat minder mooi (zomer) weer is, boeit me dan niet eens meer! Enjoy life to the fullest; you never know how long it will last!!

 

 

Reacties

 

Ja, het lijkt een belachelijke kop van een log van iemand die niets te doen heeft!!! Maar het is echt waar: ik heb het echt druk! Nooit geweten dat je druk kunt zijn zonder een baan te hebben en erg bijzonder om dit zo te ervaren. Ik heb op dit moment dan ook geen enkel idee hoe ik in dit leven ooit weer een baan moet gaan inpassen, maar dat is nog totaal niet aan de orde, dus daar ga ik ook maar niet te lang bij stilstaan!

Het is alweer 3 weken geleden dat ik uit Cuba terug kwam en de tijd vliegt voorbij. Nu heb ik vorige week ook een aantal dagen ‘verloren’ omdat ik ziek was; ik had koorts, was misselijk en had diarree en toen ik na 24 uur dacht dat het de goede kant op zou gaan, kwam het weer even hard terug, maar gelukkig is ook die 2e golf (na het aanpassen van mijn diet) weer snel voorbijgegaan.

Ik ben nu ruim 4 maanden in Nld en wat een verschil kan ik zelf al zien. Toen ik terug kwam was ik compleet verloren en moest ik echt helemaal wennen aan een nieuwe situatie. Het is nogal wat anders als je 24 uur per dag geleefd wordt en dan ineens niets meer hoeft te doen. Maar ik moet zeggen dat ik mezelf goed heb aangepast en geen enkel probleem meer heb om mijn leven een (leuke) invulling te geven. En ik geniet er echt met volle teugen van dat ik in de positie zit dat ik het me kan veroorloven om even niet te werken!

Ik heb de afgelopen maanden weer veel oude vrienden kunnen zien en bij sommigen was het echt al heel lang geleden en het is heerlijk voor mij om iemand te kunnen zien zonder gestoord te worden door een telefoon, een sms of een app of zonder dat ik de mail moet checken (en een probleem moet oplossen). Ik voel me ook helemaal thuis in mijn huisje (hetzelfde huisje als waar ik woonde voordat ik naar Azie op reis ging) en daar heb ik een paar dingen in veranderd om toch een beetje mijn eigen draai eraan te geven en ik heb ook wat nieuwe meubeltjes gekocht. Het huisje is klein, maar erg sfeervol en ik voel me er prima en heb ook nog eens een fantastisch uitzicht; de afgelopen weken heb ik meerdere keren de reeen voorbij zien komen hier!

 

 

 

 

 

 

 

Het moet niet gekker worden, maar ik heb zelfs een kast zelf in elkaar gezet. Eigenlijk haat ik al die meubelpakketten die in weet ik veel hoeveel stukjes komen met allerlei zakjes met schroeven erbij en ik zat me al af te vragen wie ik daarvoor kon vragen. Maar toen iemand tegen me zei dat ik dat inderdaad zelf niet zou kunnen, ging er een knop om en ben ik 2 dagen (ja, geen commentaar svp…..) bezig geweest maar de kast stond wel in elkaar (mijn handen en rug deden zeer….) en ik was er hartstikke trots op. Ik had uiteindelijk nog wel iemand nodig voor een paar laatste kleine dingetjes maar dat was minimaal. En nee, je hoeft me echt niet te vragen om je te komen helpen om meubels in elkaar te komen zetten, dat gaat dan ook weer wat te ver.

 

 

 

 

 En zo gezellig kan het 's avonds zijn....toch niet gek dat ik nog een extra wijntje inschenk?

 

 

Na Cuba had ik ook nog een paar leuke uitjes op het programma staan. Zo ben ik eerst met nichtje Milou naar het afscheidsconcert van K3 geweest in de Heineken Music Hall in Amsterdam. Dit had ik haar als verjaardagscadeautje gegeven in januari. Het was een fantastisch concert, zat goed in elkaar en het was zo leuk om Milou te zien genieten!! Maar hoe goed het ook georganiseerd was, ik was eind van de dag toch wel een beetje K3 moe, zeg maar….. In de auto naar Amsterdam (jawel 1.5 uur!!!!) al K3 op (het voordeel was dat ik al wat liedjes kende en stukjes kon meezingen), toen waren we er te vroeg, dus zijn we gaan lunchen in een restaurant op het plein (waar iedereen zat die een eerdere voorstelling had gehad die dag of die net als wij te vroeg waren) en daar draaiden ze (uiteraard!??) ook weer K3 en toen moest het echte concert nog beginnen. Op de terugweg zat Milou weer meer de CD in haar handen, maar dat trok ik toch echt niet meer en we zijn met Skyradio terug naar Renesse gereden.

 

 

 

 

Ook weer een heerlijke wijn & spijswandeling gedaan, dit keer in Arnhem; ik blijf dit een superleuke activiteit vinden en we hebben een paar hele leuke restaurants bezocht. Voor degene die dit concept niet kennen: je gaat tussen 12uur en 5uur naar 5 tot 7 restaurants waar je een (klein) gerecht krijgt met een bijpassend glaasje wijn. Uiteraard doen alle restaurants hun best om zich van een goede kant te laten zien en hopen daarmee dat je nog een keer terugkomt.

Ik was na Cuba zelfs zover dat ik weer zin had in een workshop en dat was een goed teken, want dat betekent dat ik weer meer ruimte ga krijgen in mijn hoofd om zaken op te nemen (en dus blijkbaar een hoop weggegooid heb in de tussentijd). Dat merk ik trouwens sowieso want het puzzelen gaat weer helemaal goed (inclusief de crypto’s) en ik kan weer boeken lezen zonder de clou en/of de hoofdpersonen weer te vergeten. De workshop ging over LinkedIn en ik had het geluk dat ik de enige deelnemer was dus dat werd een prive workshop, wat ik altijd erg prettig vind. Mijn profiel moet inhoudelijk nog aangepast worden (dat wist ik en heb ik nog steeds niet gedaan), er moet een andere (meer professionele) foto komen (was ook geen verrassend nieuws) maar ik heb ook heel veel nieuwe informatie en tips gekregen om er uiteindelijk een professioneel profiel van te maken en daar ga ik me de komende maanden zeker toe zetten.

Helaas moest ik mijn cursus Reiki 2 afzeggen vanwege het feit dat ik ziek was, maar dat hoop ik nu in april ergens te kunnen doen (of begin mei) en tussendoor ben ik ook nog naar een voorstelling van de musical The Bodyguard geweest en wat een top voorstelling was dat!!! Ontzettend genoten en dat was entertainment van de bovenste plank. Goed gespeeld, fantastisch gezongen, wat een enthousiasme en wat een genot om naar te kijken en te luisteren; voor degenen die nog niet geweest zijn is dit zeker een aanrader!

En ja, morgen staat er alweer een volgende trip op het programma: een paar dagen naar Valencia!!! Het schijnt daar een stuk zonniger en warmer te zijn dan hier dus in de volgende log volgen er hopenlijk weer wat zonniger foto’s!

 

Reacties

Ik heb lang geleden de cursussen Reiki 1 en Reiki 2 gedaan en ik vermoed dat dit een jaar of 20 geleden is. Alhoewel ik het toen al mooi vond (op de inwijdingen na, dat was voor mij een soort hocus pocus en daar had ik dus echt niets mee) heb ik daar nooit iets meegedaan. Ik voelde de energie van anderen en voelde mijn eigen energie (beter) stromen. En nu ben ik ‘per ongeluk’ weer tegen Reiki aan gelopen en heb ik het weer opgepakt.

Begin januari zou ik samen met iemand naar een medium/ paragnost in Haarlem gaan en de afspraak daarvoor was al weken van tevoren gemaakt. De dag voor de afspraak meldde de ander zich af (en het ‘grappige’ was dat ik al wist dat dit ging gebeuren op het moment dat ik voor ons beiden de afspraak had gemaakt). We hadden 2x een uur geboekt en ik ben nog eens op de website gaan kijken en toen zag ik dat hij ook Reiki behandelingen geeft.  Dus ik heb doorgegeven dat ik alleen kwam en dat ik de 2 uur graag voor mezelf wilde inclusief een Reiki behandeling en dat was geen probleem.

Het consult duurde bijna anderhalf uur en dat was ongelooflijk goed! Hij pikte al mijn energie goed op en kon precies mijn huidige situatie verwoorden, echt bizar en ik vind dit mateloos interessant. Iemand die geen enkele achtergrond informatie van jou heeft maar wel ziet/leest hoe je ervoor staat. Daarna lekker op de tafel voor Reiki en ontspannen maar!! (en in slaap gevallen dus….maar dat maakt niet uit want de energie werkt toch wel)  Na de behandeling voelde ik me compleet in een roes en dat heeft een paar dagen aangehouden. Ik voelde mijn energie weer helemaal door mijn lichaam stromen (net of het een paar versnellingen hoger was gezet) en ik voelde me ook gevuld met warmte en liefde en ik keek ook tegen een aantal zaken heel anders aan. Ik ben ook ontzettend aan het loslaten geweest de dagen na de behandeling en heb behoorlijk wat vaker het toilet moeten opzoeken….

Afijn, om een lang verhaal wat korter te maken: dit voelde zo goed dat ik gelijk het idee had dat ik met Reiki weer aan de slag wilde om dit gevoel vaker te hebben. Nu heb ik officieel al wel Reiki 1 en 2 maar omdat ik er niets aan gedaan heb wilde ik dit toch nog een keer herhalen. Het medium geeft deze cursussen ook en wat ik erg prettig vind is dat het prive cursussen zijn en dat elke graad maar 1 dag is (ja, dan wel in Haarlem, maar dat is ‘maar’ ruim anderhalf uur rijden voor mij dus dat valt mee).

De eerste cursus heb ik ondertussen al weer gehad en ik heb Reiki 1 nu dus weer op zak en de tweede cursusdag staat gepland voor half maart. Ik wil daarna zeker nog verder gaan met Reiki master maar in de tussentijd ga ik eerst weer eens lekker oefenen! (ja vooral op mezelf!!). Het mooie van Reiki vind ik dat als je Reiki geeft je ook met jezelf aan de slag bent; het is ongelooflijk wat een goede energie stroming met je kan doen. Ik zie het bezig zijn met Reiki zelf als een mooi handvat om dichter bij mijn gevoel te komen en weer te luisteren naar mijn innerlijke stem, waarmee ik wellicht weer ruimte ga krijgen om te zien wat mijn volgende stap in het leven moet zijn!

De maand januari is voorbij gevlogen en ik voel me eigenlijk per week weer een stukje beter en vooral relaxter. Ik heb mijn ritme en draai nu wel gevonden en ik heb al wat vrienden opgezocht de afgelopen weken die ik lang niet had gezien en daar had ik ook weer zin in. Ik merk wel dat ik nog steeds ontzettend veel tijd voor mezelf nodig heb en graag alleen wil zijn. Mijn eerste langere trip (na de 6 dagen Rome in december) staat voor de deur en ik word vannacht om 4.30uur (ja, een waardeloos tijdstip!!!) opgehaald door de taxi en ik ga 3 weken naar Cuba! Heel veel zin in, dus hopelijk weer wat mooie plaatjes in mijn volgende weblog!!!

Reacties

Het stond al heel lang op mijn lijstje om een keer een detox kuur te proberen, maar ik had me er nog niet echt in verdiept wat dat dan precies zou moeten zijn. Ik heb altijd geroepen dat als ik Langkawi zou kunnen afsluiten dat ik dan eerst mijn lichaam wilde reinigen (en daarmee mijn geest) en dan nog een stiltemeditatie wilde doen. De enorme stress die ik op Langkawi heb gehad, moet zijn weerslag hebben gehad op mijn organen. Ik was me heel erg bewust dat ik een aanslag aan het plegen was op mijn lichaam, en ik wist dat ik daaruit moest komen, maar het tijdstip van beslissen en daadwerkelijk ook eruit kunnen komen is helaas vaak wat langer. Ik heb vaak in bed ‘s avonds schietgebedjes gedaan in de trant van ‘ik weet dat ik te hard werk en ik ben veranderingen aan het doorvoeren, maar geef me nog wat tijd’ en daarmee doelde ik op het feit dat ik er zeker van was dat ik ziek zou worden als ik hier niet mee zou stoppen. En dan bedoel ik met ziek worden niet een verkoudheid of een griepje of een buikloop, maar een serieuzer probleem. En dat is ook de reden dat ik graag een detox kuur wilde doen.

Daarnaast is het geen geheim dat ik van een goed glas wijn houd (of een paar glazen goede wijn, het is maar net hoe je het formuleert) en dat ik dit tot een dagelijkse bezigheid heb gemaakt. Ik had altijd het idee dat ik mezelf onder controle had en een detox kuur zou daar het bewijs van moeten zijn!

Mijn doelen voor een detox kuur waren: beter slapen, organen rust geven en organen reinigen en wat minder zwaar in mijn hoofd worden. ‘Toevallig’ zag ik via Facebook dat iemand de kuur van Aloe Vera had gedaan en daar erg tevreden mee was en dat maakte me wel heel erg enthousiast! Dus ik ben me verder gaan verdiepen in de C9 detox kuur van Aloe Vera (forever living) en dat leek me wel een goede keuze. Ik heb het pakket besteld en een paar dagen genomen om me mentaal voor te bereiden en tussen Rome en de Kerst in heb ik de volledige kuur van 9 dagen gedaan! Ik wilde eerst in januari pas beginnen (en het maar uitstellen…) maar ik heb snel de knoop doorgehakt en het nog voor de Kerst gedaan en daar ben ik achteraf ontzettend blij mee.

Ik heb vooraf veel over de kuur gelezen en wat me opviel was dat bijna iedereen zich na de eerste (2 erg zware) dagen veel energieker voelde, er beter uit ging zien en beter sliep, dus ik was erg benieuwd hoe de kuur bij mij zou verlopen! De kuur is 9 dagen in totaal en alleen de 1e twee dagen mag je niets eten; vanaf dag 3 mag dat al weer wel! Die eerste twee dagen drink je 4x per dag pure Aloe Vera….en daar werd ik niet echt vrolijk van want dat smaakt echt vreselijk!!! En nog wat supplementen die je moest innemen, heel veel water drinken en maar 1 shake per dag (en dat was dan gewoon een feestje….). Vanaf dag 3 mag je als ontbijt en lunch een shake en ‘s avonds een 500-600 kcal maaltijd en daar waren leuke (en lekkere!!) recepten bij gegeven. Elke dag moest je ook minimaal een half uur bewegen en je moest je elke paar dagen wegen (mijn doel was zeker niet afvallen!!) en meten (en hier kon ik hier en daar wel wat cm’s kwijt!!).

Ik voelde me super energiek in het begin (ja, precies het tegenovergestelde van de meeste mensen) en ik voelde me naarmate het einde naderde steeds zwakker worden. Ik had de laatste dagen echt het gevoel dat ik niet genoeg in mijn lichaam kreeg aan voedingsstoffen om normaal te kunnen functioneren en voor mij is normaal dat ik kan sporten en dat ik vol energie zit, maar dat was er dus effe niet. Ik was het vanaf dag 7 dan ook redelijk beu en kon niet wachten tot ik na 9 dagen weer ‘normaal’ kon eten. Ik moet eerlijk zeggen dat ik de wijn geen seconde gemist heb (en daar was ik blij mee!!!) maar ik miste wel iets hartigs zoals kaas!! Het eten wat ik ‘s avonds mocht koken was zonder zout en peper en dat was even wennen, zeker als het om vlees of vis gaat vind ik een beetje zout en peper het toch wel een stuk lekkerder maken. Maar ik zat goed vol met de avondmaaltijden, had alleen een heel flauw gevoel.

Na 9 dagen was ik 3.4 kg afgevallen en was ik totaal 9 cm kwijt. Met deze extra verloren kilos kwam ik onder de 70kg te zitten. Afgezien van het feit dat dit historisch gewicht is voor mij (dat heb ik echt nog nooit in mijn hele leven bereikt!!!) bleek het ook gewoon een te laag gewicht voor me om me topfit te voelen en dat heb ik er binnen een paar dagen snel weer bijgegeten.

Toen ik na 9 dagen weer gewoon mocht eten (en waar ik me zo ontzettend op had verheugd), merkte ik dat ik heel voorzichtig was en nog geen vet en/of suiker wilde omdat ik bang was dat dit mijn maag van streek zou maken; het is echt bizar om te ervaren hoe je hierin staat!! Mijn eerste glaasje wijn smaakte ook totaal niet en dan zou je toch zeggen stop er gewoon helemaal mee, maar nee dat heb ik niet gedaan….het kostte maar een paar dagen om er weer van te kunnen genieten als vanouds!!

De kuur heeft mijn slaappatroon niet verbeterd, het heeft me ook niet de energie gebracht die anderen er blijkbaar wel van krijgen, ik voelde me wel lekker schoon van binnen en was blij met het bewijs dat ik zonder wijn ook kon overleven en het heeft me absoluut wat lichter in mijn hoofd gemaakt. Ik vond het een mooie ervaring en ik ben zeker nog een keer een detox kuur van plan en dan eentje waar darmspoelingen bij zitten. Ik weet dat er mensen zijn die deze kuur verschillende keren per jaar doen, maar dat gaat het bij mij echt niet worden. Een andere kuur ga ik nog even mee wachten en daar moet ik me mentaal ook echt op voorbereiden. Eigenlijk is de mentale voorbereiding het belangrijkste; als ik me wat heb voorgenomen dan doe ik dat ook, ongeacht of het nu leuk is of niet; wat dat betreft ben ik mentaal sterk genoeg.

Afijn, het was even wennen na Rome (en al dat fantastische eten daar) maar het voordeel was dat ik met de Kerst niet echt hoefde uit te kijken!!

Reacties

Ja, en daar zit ik dan weer in Nederland! Maar ik moet zeggen dat ik me hier echt prima voel; het was even wennen op vele gebieden: de temperatuur, maar ik heb me voorgenomen om daar zo min mogelijk over te klagen want het verandert toch niets, het feit dat je je aan allerlei regels moet houden (vooral wat autorijden betreft) en aan het feit dat alles weer gewoon werkt en hier merk ik wel dat ik het vertrouwen dat dingen het gewoon kunnen doen helemaal kwijt ben. Een klein voorbeeldje: ik heb verschillende apps op mijn telefoon en een ervan is voor parkeren (makkelijker voor mij want ik snap die parkeerautomaten in Nld echt niet!!!) en ik was gewoon helemaal verbaasd dat zulke dingen gewoon werken. Zo had ik vooraf een week parkeerruimte geboekt bij Eindhoven aiport en daar zouden de slagbomen op kenteken open gaan en dan heb ik echt zoiets van: jaja en dat werkt??? En ja, HET WERKT!!! En hier kan ik nog even helemaal niet over uit en heb moeite om daarin te geloven, maar ik ga ervan uit dat dat zo weer normaal wordt.

Ik heb in mijn vorige log vermeld dat ik voor alle medewerkers een persoonlijke kalendar had gemaakt, maar de eerlijkheid gebiedt me wel om hier te vermelden dat ik dit NOOIT had gered zonder de hulp van Monique, die alle foto's op het juiste formaat heft gemaakt en die uiteindelijk alle foto's bij de producent heeft moeten downloaden, simpelweg omdat mijn laptop het niet aan kon (ja, in Maleisie gekocht.....die kunnen niet met een grote workload omgaan.....), dus daar wil ik Monique nog een keer voor bedanken!!! Dit is een voorbeeld van de voorkant van de kalender, die voor iedereen hetzelfde was op de persoonlijke foto van de medewerker na (Khirien in dit geval):  

 Voor het andere feestje met vrienden had ik een algemeen kaartje gemaakt met op de achterkant mijn nieuwe contactgegevens in Nld en deze komt volledig op het konto van Monique; ik heb alleen de tekst aan hoeven leveren:

 

Ja, de tijd is voorbij gevlogen en vlak nadat ik in Australie was geweest in juni met Claudia mocht eindelijk mijn beugel eruit!!! En dat was me een opluchting!!!! Ik heb er bijna 14 maanden mee gelopen en ik heb er echt ongelooflijk veel pijn (zeker in het begin) en heel veel last van gehad. De tandarts probeerde me over te halen om het nog wat langer te houden, maar er was geen discussie meer met mij mogelijk. Mijn doel was mijn voortanden rechtzetten en dat was allang gebeurd, dus eruit dat ding!!!!  Ik ben echt ontzettend blij dat ik het gedaan heb en veel mensen die mij met de beugel zagen vroegen zich af waarom dat eigenlijk nodig was want mijn tanden waren toch goed??? Nou, NIET dus, zie onderstaande foto en dan begrijp je waarschijnlijk waarom ik het gedaan heb:

Ik heb nu wel een (plastic) beugel (voor onder- en bovenkant) die ik zoveel mogelijk moet dragen, maar dat vind ik geen enkel probleem, dus die draag ik de hele nacht en overdag wanneer ik alleen ben en dan zoveel mogelijk. Ik merk wel dat als ik een hele dag die beugel niet heb gedragen en ik doe hem 's avonds in dat er behoorlijk wat meer spanning wordt gezet op mijn tanden dan wanneer ik hem gedeeltelijk gedurende de dag ook in heb! Dus ik blijf dit maar netjes volhouden. Ik heb voor de zekerheid nog maar een extra set meegenomen voor het geval deze kapot gaat en ik niets meer heb. Daarnaast zit er achter de 4 voortanden aan de bovenkant ook nog een draadje om de tanden op de  juiste plek te houden, maar daar heb ik totaal geen last van!

De eerste weken na thuiskomst (ik ben 7 nov aangekomen) voelde ik me echt compleet verloren. Ik heb nooit hoeven nadenken hoe mijn dagindeling eruit zou zijn; ik werd volledig geleefd en was de hele dag bezig om mijn prioriteiten weer opnieuw te stellen. Het bedrijf stond altijd bovenaan en er was altijd zoveel te doen, dat het onmogelijk was om daar stil te vallen. En dan kom je in Nld en heb je ineens de tijd aan jezelf. Nou, ik kan je vertellen dat dat heerlijk lijkt (en dat wordt het ook zeker na een paar weken) maar dat dat verschrikkelijk was voor mij. Ik had geen idee wat ik moest doen, echt niet.....ik was het niet meer gewend dat ik kon kiezen uit allemaal leuke dingen (winkelen, puzzelen, lezen, koken, familie/vrienden zien en daarmee uit eten zonder gestoord te worden door een probleem binnen het bedrijf). Op Langkawi waren het alleen maar verplichtingen en alles was zaakgerelateerd. Ik kwam daar niet veel verder dan een tijdschrift lezen want voor een boek ontbrak me niet alleen de tijd maar ook de focus; ik kon me gewoon niet meer concentreren. En daar had ik de eerste weken in November ook absoluut last van! Ik liep nog de hele dag to-do lijstjes te maken (zal hier niet vertellen wat daar op stond om te voorkomen dat jullie denken dat het nooit meer goed gaat komen met me, hahaha) en weg te strepen. Afijn, die weken zijn voorbij en ik voel me zo langzamerhand al wat 'lichter' worden en ik kan nu ook veel beter relaxen en sterker nog: ik kan het gewoon onwijs druk hebben met al die leuke dingen die ik allemaal kan doen; dit had ik vooraf nooit kunnen bedenken. Maar ik besef ook heel goed dat ik nog een lange weg te gaan heb en zoals eerder gezegd: ik ga mezelf daarvoor ook alle tijd geven!!

Ik ben in November ook nog heerlijk een weekendje naar een bungalowpark geweest (ja, bij mijn oud werkgever!!) met Milou en Gwen en daar hebben we ontzettend veel gedaan in hele korte tijd en genoten van alles wat ze daar aan activiteiten deden en van elkaar:

Ik voel me weer helemaal happy in hetzelfde huisje als waar ik woonde voordat ik naar Azie vertrok; het is klein, maar daar was ik zo aan gewend en het grote voordeel is dat ik binnen een uur mijn hele huis kan schoonmaken (moest er wel even aan wennen dat ik uberhaupt weer over schoonmaken moest gaan nadenken....). Het is een sfeervol huisje en nu geniet ik van mijn glaasje wijn met de kaarsjes aan binnen in plaats van aan het strand met een mooie zonsondergang:

 

 

Ik vind het wel erg dat het al zo ongelooflijk vroeg donker is en de dagen zo heel erg kort, maar we zitten al weer bijna bij de kortste dag van het jaar en vanaf dan gaat het weer de geode kant op.

Ben ook heerlijk allerlei reizen aan het plannen en mijn eerste trip heb ik er al weer op zitten: Rome stond al zo lang op mijn lijstje en daar heb ik vorige week 5 volle dagen mogen genieten en daar zal ik in mijn volgende blog jullie van laten meegenieten!

 

 

 

 

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl