goudoever.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Mooie uitspraken:
Geld maakt niet gelukkig, dromen realiseren wel
 
Face your fears and live your dreams

En ja, dan is het zover en word je wakker en ben je 50!!!! Wat een ongelooflijk mooie plek om wakker te worden op je verjaardag en wat voel ik me gelukkig om hier te mogen zijn!! Heel bijzonder allemaal en hier sta ik echt wel even bij stil. Het was 2 jaar geleden dat ik mezelf beloofde een beter leven te hebben op mijn 50e en daar ben ik toch redelijk in geslaagd!!! Het geeft me een enorm trots gevoel en het geeft ook het gevoel dat het vanaf nu alleen nog maar beter kan worden!

Ja, verjaardag of niet, het was vroeg vertrekken vandaag (7 uur).

Eerst een korte fotostop in Tsumeb voor de kerk (die ook inderdaad mooi was):

 

 

 

En daarna nog een stop in Grootfontein en van deze plek vonden sommige mensen dat het in het programma had moeten zitten (ik had dat wat minder…). Hier konden we in de supermarket onze lunch kopen en die later in de truck opeten.

De eindbestemming vandaag is Rundu en dat ligt aan de noordkant van Namibie aan de Kvango rivier. Rond half 3 kwamen we in de lodge aan en dat had een prachtige ligging:

 Ik vind echt de hele lodge fantastisch, behalve mijn eigen hutje….echt veel te donker…om depressief van te worden

 

Even bedacht of ik om een andere hut zou vragen, maar toen besefte ik dat we om 4 uur een sunset cruise hadden, het daarna donker was en dat we morgenochtend vroeg weer zouden vertrekken (weer maar 1 nachtje hier) dus ik zag hier het nut niet echt van in dus dan maar gelijk weer in de relax modus:

 

We hebben een mooie boottocht gehad van 1.5 uur.  Het was een bijzondere jetty…..

 

 

En het was een bijzondere boot waar ze uiteindelijk gewoon de stoelen uit het restaurant voor hebben gebruikt:

 

 

en wat een rust hier op het water en wat een mooie plaatjes weer (ja, waar niet!!??). We konden vooraf drinken bestellen en dat ging allemaal mee op de boot.

 

Alles doen de lokalen in het water: zwemmen, wassen, kleding wassen….(mannen en vrouwen apart!)

 

 

De hele groep op 2 na en op Frank na ging mee met de boottocht en we waren net onderweg toen ze voor me begonnen te zingen…..en ik een fles bubbles kreeg…..en dit was heel erg bijzonder; ik voelde me zo ongelooflijk jarig  (en emotioneel!!!) . Iedereen had ook een kaartje voor me geschreven (met dieren erop wat uiteindelijk de big 5 was, erg leuk en attent!)

 

 

Hier wat foto's van mijn reisgenoten, als eerste Martin en Jose:

 

 

Henk en Betsie:

 

Cardi, onze reisleidster:

Paula en Nigel (daar heb ik het meest mee opgetrokken):

 

 

 

En Robert (de andere single traveller):

 

Jammer dat Rick & Hubertine en chauffeur Frank er niet bij waren!!

Het was echt genieten voor me:

 

Rundu ligt aan de rivier en aan de overkant van de rivier ligt Angola; we mochten even van de boot zodat we ook echt even in Angola zijn geweest, maar uiteraard niet op de legale manier (en dat wil ik ook helemaal niet!!) en daar sta je dan op je 50e illegaal in Angola:

 

Na de boottocht (waar ik iedereen met een dikke knuffel bedankt heb voor het delen van dit speciale moment) heb ik even lekker zitten nagenieten in mijn eentje met een fantastische mooie zonsondergang en de bijbehorende geluiden; ik heb er ook een video van en dan waan ik me weer helemaal terug in Afrika!

 

 

Er was een klein maar heerlijk buffet in de avond in deze lodge en vooral het kudu vlees was erg lekker. En daar werd de 2e keer voor me gezongen….en kwam er een taart met kaarsjes (nee, geen 50, taart was niet groot genoeg daarvoor, hahahaha), oh ik word wel heel erg verwend en het bleek nog niet afgelopen te zijn…… Er was na het eten nog een dans- en zang voorstelling van een groep lokalen en na een leuke voorstelling (en ze zongen echt heel erg goed!!) werd ik eruit gepikt en moest ik met ze meedansen (en hoe graag ik ook dans, dit was echt een uitdaging want ik kan niets met Afrikaanse muziek….heb de lokale dames maar nagedaan en met mijn kont geschud en daar valt nog genoeg te schudden…..pfftttt, haha) en ja hoor, er werd voor de 3e (!!!) keer Happy Birthday gezongen terwijl ik middenin de kring stond; wat een dag!!!!! Ik heb genoten. Nog even lekker bij de open haard gezeten voordat ik mijn (donkere) hutje ging opzoeken. De lodge heeft alleen electriciteit tussen 5 en 10 uur (in de ochtend en avond) en ik was later ‘thuis’ dus het was minimaal licht wat via zonnepanelen overdag wordt opgewekt, prachtig systeem! En ik heb als een blok geslapen!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

In het Etosha National Park is geen wifi (in geen enkele lodge) en dan besef ik pas hoe relaxed dat eigenlijk is…..

Afijn, een game drive die start om 5 uur, betekent gewoon dat je wekker gaat om…..4.20uur. Maar dat was het zo ongelooflijk waard……Oh what a day!!!!!! Deze reis is het mooiste verjaardagscadeau dat ik mezelf kon geven en het duurt nog 3 hele dagen ook!!!! We hebben zo ongelooflijk veel dieren gezien tijdens de ochtend game drive en dit park zit zo ongelooflijk vol met wildlife en het is zo makkelijk om ze te zien!

De game drive was echt heel koud en ondanks het feit dat ik 4 lagen kleding aan had (inclusief winddicht regenjacken een dikke poncho die we kregen) was ik echt na een paar uur tot op het bot bevroren, maar wat we onderweg mochten zien maakte dit ongemak zo ongelooflijk meer dan goed! Het hoogtepunt was zonder twijfel het zien van een luipaard met een baby, maar het was te snel en te onduidelijk om hier een goede foto van te krijgen, maar alleen dit zicht waren alle ontberingen van de kou meer dan waard!!!!

En hier weer een (2e) impressie van de dieren die ik gedurende 3 dagen in Etosha heb mogen zien:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Van de eerste game drive waren we rond half 9 terug en toen gelijk gaan ontbijten. Ik was nog steeds tot op het bot verkleumd en ben in mijn eentje naar de waterhole gelopen en daar was helemaal niemand en stond ere en grote kudde olifanten water te drinken en dit was echt een van de mooiste momenten van mijn reis; ik was volledig een met de natuur en kan niet uitleggen wat een mooi en diep gevoel me dat gaf; het was het soort van God(in) in Frankrijk gevoel (althans ik denk dat dat zo moet voelen); dit raakte me erg diep! Hier is dat moment vastgelegd door Paula en Nigel die een half uurtje later arriveerden:

In de middag hebben we met onze eigen safaritruck nog een game drive gemaakt en het is echt ongelooflijk wat we aan dieren zien; zoveel zebra’s en olifanten en zoveel andere dieren!! Tijdens de middag kregen we een erg late maar lekkere zelfgemaakte lunch (pasta salade) van Cardi. Na terugkomst in de lodge ben ik gelijk weer naar de waterhole gegaan om de zonsondergang mee te maken en op zo’n plek zou ik 24 uur per dag kunnen zitten! Het was een bijzondere zonsondergang en ik heb genoten van het uur na de zonsondergang en alle geluiden die daarbij horen:

 

 

En daarna had Cardi wederom lekker voor ons gekookt en hoefden we (gelukkig!!) niet weer van dat slechte buffet te eten!!!

Op zondag 29 mei hebben we met de safari truck de hele dag door het park gereden. We zijn ook bij de Etosha Pans (zoutpannen) geweest en hebben weer ontzettend veel dieren (en vogels!!) gezien. Deze avond hebben we 1 nachtje in een andere lodge (aan de oostkant van het park). Er zaten een paar nieuwe dieren bij vandaan: steenbok, dik-dik, grond eekhoorn en nieuwe vogels. Er lijken hier ook veel meer vogels te zijn dan elders in het park. ‘s Avonds lekker met zijn allen buiten gegeten en het was weer een hele leuke lodge en ditmaal voor 1 nachtje; het moet lukken om hier lekker te slapen en wakker te worden als 50-jarige……

 

En dit was min of meer hoe ik me al die dagen in Etosha heb gevoeld: (beter kan ik het niet omschrijven!!!)

 

Wat een feest en zoveel moois om me heen; wat ik ook zo bijzonder vind is om veel verschillende dieren door elkaar te zien staan op korte afstand van elkaar; afijn er zijn geen woorden voor om al dit moois te omschrijven! En het maakt me ook emotioneel, beter gezegd het raakt me allemaal heel erg diep! (en dat voelt zo goed en mooi!!!)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

We kwamen op vrijdagmiddag 27 mei al aan in Etosha en moesten door het park naar onze accommodatie rijden (waar je voor sunset binnen moet zijn!!) en dat was onze eerste (en mijn eerste!!!) safari ervaring en het was ongelooflijk wat we deze middag al hebben gezien: olifanten, giraffe, springbok, gemsbok, wildedier (gnoe), jakhals, zebra, neushoorn, hyena, struisvogel (en wat ik wellicht allemaal vergeten ben...)  en hierbij een eerste indruk van alles wat ik die eerste middag heb mogen zijn daar:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het was een hele mooie lodge en hier blijven we in totaal 2 nachten

In de avond ben ik naar de water hole gelopen waar de dieren ‘s avonds en ‘s nachts komen drinken en daar heb ik 3 rhinos en 1 hyena gezien, maar heb helaas geen camera om dit goed vast te leggen…

We hadden hier buffet in de lodge (er was geen andere optie dan buffet…) en dat was echt het slechtste eten wat ik op deze reis heb gehad; zeer beperkte mogelijkheden en ook nog niet eens echt lekker en veel duurder dan we tot nu toe gewend waren). Op tijd naar bed gegaan want morgen start de 1e game drive om 5 uur!!!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

 

Vandaag om 8 uur vertrokken en nu gaan we vanavond dan toch echt in Etosha aankomen! Cardi, onze reisleidster heeft het, vergeleken met Erik de reisleider die ik eerder dit jaar in Cuba had, toch we heel erg makkelijk. De groep is makkelijk, alle lodges zijn goed, het eten is goed en betaalbaar en alle excursies zijn geregeld. Normaal doen zij en Frank veel kampeerreizen en daar moeten ze 3x per dag voor alle maaltijden zorgen en dat is erg hard werken voor ze en ze ziet dit soort reizen (waarbij alles geregeld is) dan ook als een vakantie!

De eerste stop vandaag is bij de Himba stam en dat was erg interessant. Het was een excursie die in het programma zat en daar is uiteraard voor betaald. En daarvoor mogen we dus een kijkje nemen op het land waar ze wonen en kijken hoe ze leven en we mogen onbeperkt foto’s maken en dan merk je dat ze echt wel buitenlanders gewend zijn (en dat ze begrijpen dat er goed voor betaald is) want ze hebben geen probleem om voor je te poseren, maar ze vinden het dan wel leuk als ze achteraf even op de fotoschermpje kunnen zien hoe ze erop staan! J

 

Ja, kinderen zijn kinderen en die vermaken zich overal

 

 

De vrouwen smeren hun heid in met roodbruine substantie en hebben zeer bijzondere haarextensies

 

 

En hebben speciale beenversieringen:  

 

We hebben hier alle gelegenheid gehad om rond te lopen en vragen te stellen aan de gids die we hier hadden (en die ook bij de stam hoort, maar goed Engels heeft leren spreken en ook verder wil leren), dus veel informatie gehad. Heel bijzonder is het feit dat de ondertanden ontbreken bij iedereen; die worden eruit gehaald (ik wil eigenlijk niet weten hoe dat precies gaat….) om ze beter het dialect te laten spreken, hmmmm ben blij dat ik zonder dialect ben opgevoed!!

 

De geiten worden uiteraard beschermd voor de grotere roofdieren die hier ook overal voorkomen

 

En uiteraard hadden ze voldoende souvenirs te koop:

 

 

 

 

 

 

Deze dame heeft net een nieuwe smeerlaag gekregen:

 

 

En uiteindelijk vond ik niet dat ik er onderuit kon komen om niets te kopen, dus ik heb de Himba economie nog even geholpen:

 

Heel leuk bezoek en daarna verder gereden met de truck, jawel de truck was inderdaad gisteravond zoals beloofd weer terug (en iedereen was zo blij om Frank MET truck weer te zien!!). Nog even een stop in Outjo gemaakt (laatste stop voor Etosha) waar Cardi inkopen moest doen (ze schijnt komende dagen een paar keer eten voor ons klaar te gaan maken!).

En dan zijn we er eindelijk:

 

 

Het is vrijdag 27 mei en ik voel het heel goed…..mijn verjaardagsfeestje kan beginnen!!!!!

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

We zijn om half negen vertrokken uit Swakopmund en we gaan het binnenland weer in, richting Etosha National Park (waar ik het meest naar uitkijk en waar ik ook mijn BIG birthday ga hebben!!), dus het wordt weer een beetje warmer en zonniger. Bij het ontbijt horen dat onze truck reparative nodig heeft en dat we deze dag met ander vervoer op pad gaan; het is een bus (19-seater) die erg comfortabel leek maar dat absoluut niet bleek. Gisteren (onze rustdag in Swakopmund) was het Afrika dag en kon de truck niet gerepareerd worden en dat zal vandaag gebeuren, waarna Frank alsnog naar onze volgende lokatie komt.

 

 

De eerste stop was bij een scheepswrak

 

En de volgende stop was een hele lange en een hele leuke (Cape Cross); het was alleen wel even wennen aan de ongelooflijke stank!!!!

 

Ik heb echt nog nooit zoveel zeeleeuwen bij elkaar gezien en daar blijf je foto’s van maken (en je wilt niet weten wat een herrie die beesten kunnen maken; die kunnen echt brullen, als je in de jungle zou zitten zou je denken dat er echte leeuwen in de buurt zijn!!)

 

 

 

Ook in het water wemelde het van de zeeleeuwen

 

Ik kon niet kiezen dus je moet ff meegenieten van al die leuke plaatjes:

 

 

 

 

 

 

 

De lunch was weer een (vooraf bestelde) sandwich (en die serveren ze vaak met van die ongelooflijk kleffe friet, bah…) om tijd te winnen. We gaan weer door een heel ander landschap heen en dat blijf ik erg boeiend vinden, die constant veranderingen en daarom vind ik Namibie dan ook zo’n bijzonder land

 

 

 

 

Ja, leuk zo’n olifantenbord, maar nog geen olifant gezien (zou later ruimschoots goedgemaakt worden!!)

 

Eind van de middag uiteindelijk nog een stam bezocht, de Herero stam en daar moesten we wat betalen om met ze op de foto te mogen (en ik kan ze geen ongelijk geven!). Het is min of meer dezelfde stam als de Himba (die we morgen gaan bezoeken, zie mijn volgende log), maar zij hebben meer kleren aan (beinvloed door de colonisatie).

 

 

Uiteindelijk rond 6 uur (was al donker!) in de lodge aangekomen; deze accommodatie is wat minder, maar het is maar voor 1 nachtje en ze hebben supersnelle wifi en lekkere witte wij, so who cares???

Vaak moeten we bij aankomst in de lodge al gelijk de menukaart bekijken en ons eten bestellen en dat was hier weer. Ik was even helemaal klaar met alle vis en vlees (en de grote porties) van de afgelopen week en he been vegetarische schotel besteld…..ja, en die was groter dan alle andere borden die de rest van de groep had besteld, hahahaha.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

Ja, wat zal ik over Swakopmund zeggen??? Het is Duits, het is erg Duits en het is (voor mij) TE Duits. Kijk nu alleen eens naar de naam van het hotel…..

 

 

Maar ik moet toegeven dat het een erg bijzonder hotel was; het was een voormalig militair ziekenhuis en is nu dus een hotel en een gedeelte is ook nog een verzorgingstehuis (waar dus heel veel Duitsers zitten….). Het is een bijzonder gebouw en de kamers zijn erg groot (de deuren ook, uiteraard rolstoelvriendelijk), dus er was verder niets mis mee, ik vond alleen wel dat het erg gehorig was en mijn kamer lag naast de receptie dus ik was erg vroeg wakker door vroeg vertrekkende andere gasten (die 1 iemand niet wakker konden krijgen…)

De eerste avond zijn we met de hele groep gaan eten in een heel leuk restaurant. Ik had deze zelf ook al uitgezocht via de Lonely Planet en Cardi kwam met het voorstel om daar met zijn allen te gaan eten en dat was super eten (ik had een cordon blue van vis met kaas, erg bijzonder en heerlijk) en we zaten in een aparte kamer heerlijke stoelen dus we hebben allemaal genoten

 

 

De volgende dag stond er niets gepland en ik wilde ook niet teveel doen, want ik wist hoe druk het programma de komende weken nog zou worden. Swakopmund staat erom bekend dat het vaak een stuk kouder is en niet zo zonnig als de rest van Namibie en dat was nu dus ook het geval. Het was in de ochtend erg zwaar bewolkt en frisjes. Ik ben de dag met Paula, Nigel en Robert opgetrokken en we zijn eerst naar (weer) wat flamingo’s wezen kijken maar het was gewoon niet helder genoeg voor goede foto’s al heeft deze foto door de mist wel weer iets mysterieus

 

En door het dorpje gelopen en dan besef hoe Duits het is

 

 

Ik had eerlijk gezegd helemaal niets met Swakopmund en ik zou het de minste bestemming van de reis noemen puur vanwege al die Duitse invloeden, wat helemaal niet bij mijn Afrika gevoel paste

Het museum was wel erg interessant

 

 

Maar daarna (en het was ondertussen lunchtijd) had ik geen zin meer om het verder te verkennen en heb ik de rest van de middag (de zon kwam ook eindelijk door) lekker op een terrasje zitten genieten van de rust en zitten puzzelen

 

 

 

 

‘s Avonds met dezelfde 3 uit eten geweest in een super restaurant, wat absoluut duurder was dan we tot nu toe hadden, maar wat nog steeds een stuk goedkoper is dan in Nld. Daarna op tijd naar bed want morgen hebben we weer een lange reisdag voor de boeg

 

 

 

Reacties

Wederom vroeg op vandaag (6 uur) en om 7 uur weg zonder ontbijt en bij de eerste stop in Solitaire hebben we kunnen ontbijten; hier zat een prima bakkerij met verse spullen dus was een goede keuze.

Zoals ik eerder zei zijn vele wegen in Namibie onverhard en zijn het veelal zandwegen en daar hoort stof bij en als je de volgende foto ziet dan begrijp je vast hoe wij er ‘s avonds uitzagen (en de hele truck). Aangeraden werd om een paar ramen open te houden om het beter te laten doorwaaien anders zou het nog veel erger zijn, maar de mensen die achterin de safaritruck zaten (ja, ik dus….) hadden wat meer last van het stof dan diegene die voorin zaten. Maar ik vond het allemaal prima; er was elke dag een goede lodge met een goede douche, dus daar had ik me snel overheen gezet. Eigenlijk hadden we allemaal min of meer onze vaste plek in de truck.

 

 

 

En ja hoor!!! Onze eerste zebra’s gezien vandaag, zo leuk!!!!

Op een van onze stops kwamen we een fietsend stel tegen en die kwamen uit…..jawel Nederland en die waren een half jaar door Afrika aan het fietsen, totaal zo’n 5000 km, gestart in Nairobi en ze gaan eindigen in Kaapstad. Ze kamperen wild; het lijkt me echt fantastisch, maar ook erg zwaar, zeker in gebieden zoals dit; brandende zon de hele dag en veel woestijngebied, heel veel……….

 

 

Korte fotostop onderweg bij de Tropic of Capricorn (Steenbokskeerkring):

 

Onze truck ergens in the middle of nowhere:  

 

En vervolgens nog een stop in het Kuiseb gebied wat met zijn maanlandschap weer erg mooi is:

 

Het is echt ongelooflijk hoe het landschap binnen een paar uur rijden compleet kan veranderen en het boeit me bijzonder. Veel mensen liggen in de truck te slapen tijdens het rijden, maar ik vind het allemaal veel te leuk wat we onderweg zien en probeer daar zoveel mogelijk van mee te krijgen

 

Onze eindbestemming vandaag is Swakopmund (voor 2 nachtjes) en het was de bedoeling dat we in Walvisbaai zouden lunchen. Vlak voor Walvisbaai hebben we de flamingo’s gezien en dat waren er zoveel en dat was schitterend (herinner me nog dat we deze op Bonaire ook hadden al waren die rozer van kleur)

 

 

 

 

Heerlijke lunch gehad en dat moet ik Cardi nageven, ze weet echt wel de leuke plekjes te vinden voor onze eetstops

 En daar heb ik heerlijke sushi gegeten wat uiteraard onmogelijk was zonder een glas witte wijn!

 

 

Daarna kwamen we nog veel meer flamingo’s tegen en hier zie je de verschillende kleuren (wat de greater en lesser Flamingo is, weet alleen ff niet meer wie welke is...)

 

 

 

 

Uiteindelijk in Swakopmund aangekomen eind van de middag en hier hebben we morgen een volledige dag vrij en kunnen we doen en laten wat we zelf willen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

 

Na de leuke dag in Fish River Canyon hadden we een lange reisdag voor de boeg en moesten we 520km overbruggen, wat vaak wel de hele dag in beslag neemt op onverharde wegen en met een paar stops onderweg. Alles gaat goed in de groep en iedereen gaat met respect met elkaar om.

We zijn al een week onderweg en time flies en ik vind het nu na een week al een super reis! Bij een van de stops vandaag heb ik een goede kaart van Namibie gekocht zodat ik de route die we rijden beter kan volgen (en aankruisen). Tot nu toe vind ik Namibie erg schoon overal (kamers, toiletten) en overal is wc-papier (nee, wat dat betreft mis ik Maleisie ook voor geen meter!!). Het is hier en daar wel behoorlijk Duits hier in Namibie en dat vind ik wat minder. Vandaag voor lunch zelfs braadworst met kartoffelsalade gegeten…en het was nog lekker ook! Het eten is sowieso helemaal fantastisch hier. Het ontbijt is vaak buffet en daar heb ik bijna altijd wel fruit met yoghurt en ‘s avonds is er vaak genoeg keuze uit vis en vlees of soms een buffet en alles is even smakelijk. Als lunch hebben we wel vaak een sandwich maar soms stoppen we ergens voor lunch en dan neem ik vaak een salade, dus ik kan redelijk eten wat ik normaal ook eet.

Vandaag was er niet echt iets bijzonders wat we bezocht hebben maar het is wel leuk dat we al af en toe wat dieren gaan zien; het was meer naar de volgende lokatie zien te komen (weer een leuke lodge! en nu voor 2 nachtjes dus effe tijd om wat onderbroeken te wassen, ja niet te geloven dat ik dat ooit nog een keer tijdens een vakantie zou moeten doen, hahaha,) om morgen errrruuuugggg vroeg weer te vertrekken. En dan heb ik het over 5 uur weg (en dus om 4 uur op!! – pfffttt dat noemen ze vakantie…. Het is namelijk een uurtje rijden naar de 1e bestemming van vandaag en dat is Dune 45 (deze duin is zo genoemd omdat hij 45km vanaf de ingang van het park ligt…). We zijn nu in Namib Naukluft, het grootste park in Afrika en het 4e grootste in de wereld en daar wilden bij zonsondergang zijn en dat is gelukt. En dan is dat vroege opstaan en dat weinige slapen erg gauw vergeten hoor; wat een kleurenpracht met zonsopgang!!

 

 

 

We zijn de Dune 45 opgelopen (180 meter) door het rode zand; de klim was goed te doen maar ik vond het best eng (ja, hoogtevrees….) want het was maar een smal paadje en links en rechts zijn de kleuren (van het zand) exact hetzelfde, had een beetje last met mijn evenwicht. Maar wat een fantastisch mooie uitzichten hadden we hier, echt adembenemend!!!

 

 

 

 

 

 

Daarna zijn we naar de Deadvlei gelopen; de Sossusvlei is de bekendste maar de Deadvlei is veel spectaculairder. Uiteindelijk hebben we beiden gezien en het is ook echt zo! Het gebied is de oudste woestijn en het was een flinke wandeling ernaartoe (we konden ook per 4WD maar een beetje beweging leek me wel lekker) maar het was de moeite weer meer dan waard. Wat een mooie plek en het feit dat we constant blauwe lucht (echt zonder ook maar 1 wolkje) hebben maakt het voor de foto’s alleen maar mooier!

 

 

 

 Het is zo bizar om hier rond te lopen in zo'n bijzondere omgeving; het is eigenlijk nauwelijks te bevatten en ik probeer zoveel mogelijk in me op te nemen!

 

 

 

Tenslotte nog even naar de Sesriem Canyon geweest en daar kon je gewoon doorheen lopen (eerst 30 meter naar beneden)

 

 

 

 

 

En daarmee was dit weer een echte topdag en ik blijf het vanaf dat moment regelmatig roepen: wat een gave trip!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

Lekker gebruik gemaakt van dat extra uurtje met een uitgebreide yogasessie (mijn kamer was daar ruim genoeg voor) dus lekker begin van de dag. Zo lekker warm als het overdag is zo lekker koel is het ‘s nachts (10-15 graden) en dat is perfect om te slapen.

Vandaag moeten we maar 3 uur rijden om bij de Fish River Canyon te komen. Onderweg veel zand gezien en vanaf vandaag hebben we ook geen geasfalteerde wegen meer; alleen nog maar B-wegen met de bijbehorende stof (en dan heb ik het ook echt over stof, die overal in gaat zitten; je kunt je kleding uitkloppen ‘s avonds en dan heb je echt een flinke stofwolk.

 

 

En dan staat er op de meest vreemde plaatsen middenin de droogte een boom, en nog een mooie ook! Het is de kokerboom die ook nog in bloei stond en de nationale boom van Namibie is:

 

 

 Met een heel vreemd uitziende stam (effe hoofd naar links draaien...) 

 

Nog paar fotostops gemaakt, waaronder deze nederzetting van rieten hutjes en je kunt je toch niet voorstellen dat mensen daar in moeten wonen….

 

 

 

Uiteindelijk rond de middag bij de Fish River Canyon aangekomen wat na de Grand Canyon de grootste canyon ter wereld is. Wat ongelooflijk mooi was dat!!! We konden lekker een stuk bovenlangs lopen en dus veel foto’s maken van alle kanten:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na deze wandeling hadden Cardi en Frank een heerlijke picnic lunch voor ons klaarstaan dus dat was even genieten. Het was er totaal niet druk terwijl het de 2e grootste attractie van Namibie is. Het blijkt een prima periode te zijn om nu te reizen: niet te warm (maar warm genoeg) en nog veel belangrijker: niet te druk!!!

Rond 4 uur aangekomen in ons hotel, wederom maar voor 1 nachtje en dat heeft hotsprings erbij, dus de rest van de middag heerlijk in het water doorgebracht en ‘s avonds weer met zijn allen gegeten; er zijn gewoon geen andere mogelijkheden in de buurt, dus het was bijna altijd samen eten!

 

 

Het was weer een superleuke dag en mijn kamer in het resort is zo verschrikkelijk groot dat het naar de badkamer vannacht toch best een wandeling gaat worden…..

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

Vandaag hebben we een lange reisdag voor de boeg en moeten we vroeg op, ontbijt om 6.30uur en weg op 7.15uur (toen vonden we zulke tijden nog vroeg, maar later in de reis waar we een paar keer nog veel vroeger op zouden moeten, waren we blij geweest als we hadden kunnen ‘uitslapen’ tot 6 uur!!!) en we gaan vandaag de grens over naar Namibie.

Je ziet het landschap veranderen en ondanks dat het een klein beetje saai lijkt, ga ik wel zo langzamerhand mijn Afrika gevoel krijgen, wat ik in Kaapstad en omgeving zo miste

 

 

 

Gelukkig maken we regelmatig stops voor toiletbezoek en om tijd te sparen hebben we een sandwich in de truck gegeten (vooraf ergens besteld, oppikken en doorrijden en deze manier van lunchen zou nog vaak herhaald worden).

We rijden richting het noorden en het wordt steeds warmer en uiteindelijk blijkt het 34 graden te zijn, maar ik vind het heerlijk (loop nog steeds met lange broek en trui met lange mouwen….) en goed te doen want het is droge lucht en dat kan ik veel beter verdragen dan die hoge luchtvochtigheid in Maleisie!

De Oranjerivier is de grens tussen Zuid-Afrika en Namibie:

 

Weinig problemen gehad aan de grens. Om uit Zuid-Afrika te komen moet je via immigratie en de politie (!?!) en in Namibie is het een kwestie van een entry formulier invullen en weer een paar stempels erbij in mijn paspoort. In Namibie is het een uurtje vroeger dan in Zuid-Afrika, dus we hebben een uurtje extra!

 

Onze lodge voor 1 nacht ligt in een mooie omgeving:

 

En direct aan de rivier waar we net op tijd waren voor de zonsondergang:

Het is echt een hele leuke lodge en een hele leuke kamer ook, erg ruim opgezet. Met de groep samen gegeten en Paula’s verjaardag gevierd (ze werd 69) met een taart. Ik heb hier echt heerlijk geslapen en had het zeker niet erg gevonden om hier nog een nachtje te blijven.

Nog even een foto voor vertrek de volgende ochtend:

 

 

 

Het Afrika gevoel is er nu helemaal en het voelt goed!!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl