goudoever.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Mooie uitspraken:
Geld maakt niet gelukkig, dromen realiseren wel
 
Face your fears and live your dreams

Ik had denk ik al eerder geschreven dat ik op zoek was / ben naar een ander huis. Ik huur dit volgens de Leegstandswet en dat betekent onzekerheid. Er is nog maar 1x een kijker geweest sinds ik hier in februari ben komen wonen en heb daarna nooit meer wat gehoord. Ik heb veel op sites gekeken waar huurwoningen worden aangeboden en ben een aantal keer naar de straat gereden waar het huis stond, maar er was erg weinig wat me aantrok! Te drukke straat, huis lag erg dicht tegenover of naast andere huizen of hoogbouw, geen parkeermogelijkheid in de buurt, etc etc

Nu zit ik natuurlijk ook prima in dit huis en ik besef dat ik daarmee enorm verwend ben! Dit huis heeft alles wat ik prettig vind, maar er zijn echt 2 hele grote nadelen (buiten het feit dat ik onzekerheid heb ivm het huren via de Leegstandswet) en dat is de basisschool hier direct naast en het feit dat ik na half 4 ’s middags geen zon meer op mijn terras heb en ik weet eigenlijk niet welke ik erger vind….die gillende kinderen vind ik echt verschrikkelijk (en ik ga dan ook vaak maar weer naar binnen) maar dat ik eind van de middag / begin van de avond (zeker met mooi weer) niet ff lekker in het zonnetje kan zitten vind ik ook een ongelooflijk gemis!

Daarnaast had ik ook nog steeds niet echt een idee wat ik zakelijk wilde gaan doen. Ik heb het laatste anderhalf jaar alleen maar lopen roepen wat ik niet (meer) wil en daar heb ik de laatste tijd een omslag in gemaakt, omdat ik me realiseerde dat ik daar niets aan had. Ik moet me gaan focussen op wat ik wel wil en wat ik leuk zou vinden en daar had ik eigenlijk vrij snel het een en ander op papier. Met de persoonlijke programma’s van de afgelopen jaren heb ik een goed beeld van mezelf, van mijn sterke punten, van mijn valkuilen en van mijn competenties en met de vele ideeën die ik de afgelopen jaren heb gehad heb ik daar een mooi geheel van gemaakt en daar had ik in 1x een papier met 7 (!!!!) zakelijke plannen op papier staan die ik ooit heb bedacht en die nu wel weer eens actueel zouden kunnen worden. Het is fijn om dit op papier te hebben voor mezelf zodat ik regelmatig kan checken of het inderdaad nog iets is waar ik warm voor loop (en de komende tijd warm voor zal blijven) en de meeste van deze plannen zijn toch wel buitenland gerelateerd en eerlijk gezegd verbaast me dat totaal niet. Ik heb na bijna 2 jaar nog steeds niet het idee dat ik me hier thuis voel (en dat heb ik eigenlijk altijd al wel gehad in Nederland, de vraag is alleen waar ik me dan wel ooit thuis ga voelen) en het feit dat geen enkel ander huurhuis me aansprak lijkt me wel een andere kant op te duwen dan ik oorspronkelijk van plan was. Ik ben eigenlijk wel teruggekomen vanuit Maleisië met het idee om me weer in Nld te vestigen maar daar ben ik nu eerlijk gezegd niet meer zo heel zeker van. En zo zie je maar wat tijd kan doen. Ik heb echt nog geen idee welke kant het uitgaat en wat er op mijn pad gaat komen, maar ik zie het wel en ik sta voor erg veel dingen open. Bij alles wil ik toetsen of het bij me past en of ik daar energie van ga krijgen en/of gelukkig van ga worden en ik heb genoeg vertrouwen dat er wel iets gaat komen.

Het leuke is dat ik mijn plannen met een aantal mensen bespreek en dat daar dan ook weer nieuwe ideeën door ontstaan en die ook weer mensen in hun netwerk hebben die misschien iets voor me kunnen betekenen en hoe mooi is dat!? Er is echt nog helemaal niets concreet, maar ik heb ondertussen wel een bureau ingeschakeld om mijn Engelse CV te herschrijven en te moderniseren (het was een beetje erg lang geleden dat ik een CV nodig heb gehad en die was echt niet meer van deze tijd, dus ik vond dit wel een nuttige investering). Daarnaast heb ik volgende week een fotosessie voor een nieuwe professionele foto (voor op de CV en voor de social media) en ik moet eerlijk zeggen dat ik met het voorbereiden van de CV het idee heb dat ik een ongelooflijke klus heb geklaard….hahaha, ja het gevoel hebben dat ik hard gewerkt heb, dat bedoel ik inderdaad…en dan weet ik nog ff niet hoe dat straks moet als ik echt iets moet gaan doen!!!!!

Ik ben de zomer prima doorgekomen en ik heb ongelooflijk veel op de golfbaan gestaan. En ik heb het virus echt helemaal te pakken hoor, oh wat een gaaf spelletje is het toch. Ik heb al zoveel verschillende banen kunnen lopen en dan prijs ik mezelf echt heel gelukkig dat ik hier dit jaar ook alle tijd voor heb. Wat een ongelooflijk mooie tijd heb ik mezelf gegeven. En ik geniet zo ongelooflijk van het lopen van een baan, dat ik dit het liefst elke dag zou doen maar ik probeer het te beperkten tot 3 of 4 keer per week. Ik speel met veel verschillende mensen en daar leer ik ook ontzettend veel van. Mijn handicap is nu 39 (ben van 54 gekomen) en ik merk wel dat het nu steeds moeilijker wordt om deze omlaag te krijgen. Ik heb nu ook geen wekelijkse les meer (de baan waar ik die had is ermee gestopt en ik moet dus een andere oplossing zoeken…) en moet dus zelf oefenen en dan sluipen er toch weer een paar foutjes in, maar ik kan met alle you tube filmpjes redelijk mijn fouten eruit halen en daarop oefenen. Maar soms heb ik helemaal geen tijd om te oefenen; als ik 4x per week een baan loop met 18 holes dan heb ik geen tijd meer om te oefenen want ik wil ook nog wat andere dingen doen (en ik wil er nog helemaal niet over nadenken hoe ik dat straks met een baan moet gaan inpassen…..). Mijn doel dit jaar was het halen van handicap 36 (en 100m afslaan en dat is ondertussen gelukt) maar eigenlijk vind ik het allemaal prima; ik wil gewoon genieten op de baan, lekker een balletje slaan, een beetje stabiel slaan en daar slaag ik steeds beter in en als dan mijn handicap naar beneden gaat prima, maar ik ga er geen ‘moeten’ meer van maken; daar werd ik erg onrustig van en ik ging als een krant slaan en dat vind ik gewoon zonde van zo’n mooie ronde. Dus ik geloof het allemaal wel en we zien wel waar het schip strandt dit jaar. Ik wil wel ooit naar handicap 28 toe in de komende jaren omdat dit, zeker op buitenlandse banen, een minimum vereiste is om daar te mogen spelen, maar verdere ambities heb ik niet (al gelooft niet iedereen mij als ik dit zeg…). Ik zie mezelf ook geen competitie spelen; ik hou niet van wedstrijden en ik speel liever met 1 of 2 personen; ik vind 4 personen (maximale aantal per flight) net iets teveel, dan moet je zo lang wachten tot je weer eens kan slaan. Maar vorige week was er een vriendinnendag op de golfbaan van Reymerswael en daar was ik uitgenodigd door Bep (een van mijn vaste golfmaatjes) en dat was dus wel een wedstrijd. Pfffftttt…..76 vrouwen bij elkaar……het was een fantastische dag met mooi weer en ik heb heerlijk gespeeld en samen met Bep de 2e prijs gewonnen en dat was toch wel heel erg leuk! 2 lekkere flessen drank in een leuke verpakking en een super resultaat maar hoe leuk dit ook was, die wedstrijden trekken me niet echt….

Ik ben ook nog een weekend wezen golfen op Brunsummerheide; dat werd georganiseerd door de mannen van De Star (die ook de ANWB golf cursus weekenden verzorgen) en ik was daar vorig jaar ook als geweest. Van vrijdag tot en met zondag heb je les en loop je verschillende banen op de Brunsummerheide. Vorig jaar had ik het gevoel dat het te vroeg was voor mij; ik sloeg toen echt nog niet goed genoeg om overal van te kunnen genieten en daarom ben ik dit jaar weer meegegaan en dat was echt een stuk aangenamer, beter gezegd het was op en top genieten, wat een gaaf weekend met veel leuke mensen!!! En het verschil voor mij was erg groot en ik kon nu alle banen lopen, inclusief de 18 holes championship baan op de laatste dag. We gingen om half 1 de baan op, kwamen er om half 7 vanaf (na een behoorlijk aantal heuvels op te hebben gelopen), ik kon geen pap meer zeggen, maar het was een superleuke dag (en weekend) geweest. Ik moest nog bijna 2 uur terug naar huis rijden en heb echt wel ff rust moeten nemen de volgende dag en dat komt niet zo heel vaak voor bij mij….

Ik merk dat ik het erg eng vind dat mijn vrijheid wellicht binnenkort ingeperkt gaat worden nu ik over een baan / werk aan het nadenken ben. Zoals gezegd kan het nog alle kanten op en kan het in loondienst zijn ergens (op projectbasis) of voor mezelf, maar ik moet nog wel ff wennen dat ik dan zeker niet meer zoveel vrijheid ga hebben als ik nu heb en ik ben bang dat ik hier nog wel even tijd voor nodig ga hebben. In de tussentijd blijf ik lekker genieten, hoop ik op een mooi najaar (ja, is na 2 regendagen een beetje ijdele hoop geworden) en dan zien we wel en ga ik gewoon met de flow, zoals ik altijd heb gedaan!!!!!

Hierbij nog wat foto’s van het golfen:

Dit waren mijn flight genoten tijdens het weekend op de Brunsummerheide: 

 

 

Hier ben ik aan het afslaan op de laatste hole van het Efteling Golfpark:

Deze 2 foto’s zijn gemaakt tijdens een ronde op de baan van Prise d’Eau:

 

 

 

Dit was de 2e prijs die we gewonnen hebben op de baan van Reymerswael met de vriendinnendag: 

 

En daar moesten we met alle prijswinnaars ook nog even op de foto (in de regen…):

 

 

 

 

 

Reacties

Uiteraard had ik een gids gekocht van Helsinki en me goed voorbereid en ingelezen en ik had dan ook een indrukwekkende lijst met dingen die ik graag wilde zien. Ik was er 3 volle dagen en was bang dat we die lijst van mij met geen mogelijkheid af zouden krijgen, maar Helsinki was iets compacter dan ik had verwacht en alles was op loopafstand van elkaar dus eigenlijk hadden we bijna alle bezienswaardigheden de eerste dag al gedaan…..

In Finland is alles net zo (goed!?) geregeld als in Nederland, alleen van de taal is weinig te maken en niet overal staat Engels aangegeven. Het is alleen ongelooflijk duur, ja ook voor onze begrippen. Ik vertelde in mijn vorige blog dat Piia een eenkamer appartement heeft (dus geen slaapkamer heeft!!) van 30 m2 in een buitenwijk van Helsinki en daar betaalt ze dus ruim 700 euro per maand voor!!! Ik vermoed dat een appartement van die grootte in het centrum gewoon het dubbele kost. Het was zonder twijfel een luxe appartement, goed onderhouden met mooie vloer, goede keuken met zelfs kleine vaatwasser en een goede badkamer met wasmachine. Maar dat zijn toch geen prijzen meer!!??? En hoe leuk Finland ook is, ik zou er echt niet willen wonen want nu is het zomer en hebben ze er buitengewoon lange dagen maar in de winter is het uiteraard het tegenovergestelde en daar wil ik niet eens over nadenken. Ik denk niet dat ik daar ooit een baan zou accepteren, al bieden ze een supersalaris….afijn, misschien voor een jaartje, maar ik denk niet dat ik (en waarschijnlijk de meeste mensen) daar vrolijk van gaan worden.

Alcohol is niet verkrijgbaar in de supermarkt maar via speciale zaken (en daar zullen vast een hoop regels aan vastzitten…) en is erg duur. Als je op een terrasje of in een cafe een wijntje bestelt betaal je tussen de 6 en 9 euro per glas…..ja serieus en dan wil je echt niet weten hoe weinig daar in zit. Als je een glas wijn bestelt dan krijg je direct de vraag: wilt u 12cl, 20cl of…… weet ik veel wat nog meer…… Dat betekent dus dat de prijs op de kaart een glas van 12cl is (en dat is dus ongeveer 2 of 3 slokken…….). Nou daar ga je echt op een terras of in een cafe niet dronken worden. Uiteraard hebben we regelmatig ergens wat gedronken, maar het meeste hebben we thuis gedaan; Piia had een paar lekkere wijnen geregeld en ik heb ook nog 2 flessen in mijn koffer mee kunnen nemen (heerlijk zo’n koffer met harde buitenkant, kan je lekker flessen meenemen, hahaha). De supermarkt prijzen zijn ook absoluut hoger dan in Nld maar als je een beetje oplet en aanbiedingen koopt dan hoeft het niet altijd erg duur te zijn. En de food markt en de food standjes op de markt buiten hadden dan weer erg leuke (en lekkere!!!) aanbiedingen.

 

De eerste volle dag hebben we veel bezienswaardigheden in het centrum gedaan; het was die dag best fris en we moesten dus regelmatig ergens met een bakje thee opwarmen. De tweede volle dag was het schitterend mooi weer met een heerlijk zonnetje en daar hebben we echt van genoten en gebruik van gemaakt en heerlijk veel gelopen door mooie wijken:

  

Door parken:

 

Langs het water: 

 

 

 

En we hebben zelfs een boottochtje gedaan om wat van de eilandjes in de buurt te zien:

 

en dit was toch wel een beetje aan de frisse kant ondanks het mooie zonnige weer:  

Met ook gelijk weer een heel ander zicht op de stad:

 

 

 

 

En toen kwamen we ineens terecht bij een hele mooie kerk die in een soort grot gehouwen was, heel bijzonder en het was helemaal bijzonder dat er op dat moment een concert (van een groep uit de USA) gaande was waar we kosteloos een kijken mochten nemen; ik vond dit bijzonder indrukwekkend (en Piia ook maar die heeft door mijn lijst van bezienswaardigheden ook haar stad beter leren kennen en veel had ze nog nooit gezien en erger nog: nog nooit van gehoord….):

 

Daarna heerlijk verder gewandeld langs het water met mooie uitzichten (en van dit plaatje toonde Piia met een foto hoe dat er in de winter uitziet…ja sprookjesachtig mooi maar daar heb je heeeeelll veeeeeelll kleding voor nodig om daar warm bij te blijven!!!):

 

 

 

 

De laatste dag was het weer een stuk minder en stond er behoorlijk wat regen op de voorspelling (en die kwam helaas ook nog eens uit) en hebben we het in de ochtend rustig aan gedaan. We hebben geluncht met een oud-collega van Piia ergens bij een sushi restaurant (ja dat was heel erg vervelend, hahaha) en die dame woont nu in Kenia!!!! En die is helemaal happy daar. Ze was nu in Finland om haar appartement te verkopen want ze had geld nodig om een hotel in Kenia te starten (ik weet niet of dat nu zo’n goed plan is….) maar ik vond haar verhalen fascinerend en ik werd er eerlijk gezegd wel een beetje warm van hoe die daar leeft en wat ze in de natuur meemaakt…..oh, en dan komt het gevoel bij meer direct weer boven dat het buitenland voor mij toch echt nog niet is afgelopen!!!

Ik wilde graag nog iets anders zien van Finland buiten Helsinki en we zijn met een bus naar Porvoo gegaan (was een uurtje) en dat was erg leuk. Veel huizen aan het water:

 

 

 

 

Veel leuke en gezellige winkeltjes in smalle straatjes: 

 

 

 

 

En de laatste avond wilde ik nog 1x iets echt Fins eten en dat is helemaal goedgekomen en ik heb echt genoten van een heerlijke rendiervlees schotel (met puree, vlierbessen en een augurk en dat laatste begreep ik niet helemaal, maar ik kan niet anders zeggen dan dat het ongelooflijk lekker was!!!!!). 

 

Op dinsdag moest ik weer terugvliegen begin van de middag dus niets meer kunnen doen. Ik heb de trein genomen naar de luchthaven en Piia is gaan hardlopen en ik kon terugkijken op een paar hele leuke dagen en ik kan weer een land toevoegen aan het geheel van landen wat ik al bezocht heb. Moet je Helsinki nu echt op je lijstje zetten om ooit een keer in je leven te bezoeken??? Ik zeg NEE want ondanks het feit dat ik het leuk vond, vond ik het zeker geen topper met wat al ik gezien heb maar een vergelijking met steden in Zuid-Europa is natuurlijk niet eerlijk wat sfeer, geschiedenis, cultuur, eten betreft en ik kan het (nog) niet vergelijken met steden als Kopenhagen en Stockholm maar die staan nog wel op mijn lijstje. Voor mij was het leukste van alles om Piia weer te zien en te kijken hoe ze daar (over)leeft en wat dat betreft was het meer dan geslaagd!!!

 

 

 

 En ja, het kon bijna niet uitblijven....een foto die op zijn kop staat....ik dacht laat ik die tot het laatst bewaren....pffftttt...begrijp die shit nog steeds niet....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

 

Ik was niet van plan om dit jaar op vakantie te gaan, maar als ik ergens word uitgenodigd door vrienden die in het buitenland wonen, dan kan ik natuurlijk geen nee zeggen. En na al 2x dit jaar bij vrienden in de UK te zijn geweest, was het dit keer Piia in Finland die ik heb bezocht. Het stond al heel lang op de planning en het kwam er nu dan toch eindelijk van. Piia ken ik ook vanuit Langkawi en zij werkte voor een Finse touroperator, kwam elke winter een paar maanden naar Langkawi en gebruikte mijn bedrijf dan voor de natuurtrips. Ik kon het vanaf het begin goed met haar vinden; ze heeft net zo’n reislust als ik en ik heb haar jaren geleden zelfs een baan aangeboden bij mijn bedrijf als operationeel manager. Ik vermoed dat dat zo’n 5 jaar na de oprichting was maar dat kan ik me niet helemaal meer herinneren. Ik weet alleen wel dat ik bereid was mijn werkvergunning op te geven zodat zij die kon krijgen en ik zag haar wel zitten omdat ze wel iemand is die verantwoordelijkheid kan en wil nemen. Maar op dat moment kon ik haar nog niet voldoende op financieel gebied bieden en dat was de reden dat ze niet heeft toegehapt. Later is ze nog (tegen een bijna dubbel salaris dan ik had geboden) bij een resort op Langkawi gaan werken, maar dat heeft ze nog geen 2 maanden volgehouden; dat was veel te veel uren maken en slecht behandeld worden. En we hebben het daarna vaak nog gehad over mijn aanbod, wat ze toen wellicht wel aan had moeten nemen. Afijn, ik geloof dat er niets voor niets gebeurt in het leven en dat zal ook zijn redenen wel hebben gehad.

 

We hebben zeker niet wekelijks contact maar als er contact is, is dat altijd prima. Ik ben vorig jaar ook bij haar geweest toen ze de winter in Cuba gestationeerd was en nu was het de tijd om te kijken hoe ze in Helsinki woont en om Finland te leren kennen. Ik was er nog niet geweest (wel Denemarken, Zweden en Noorwegen al eens gezien) en kende van Finland niet veel meer dan de Finse toeristen (kan niet anders zeggen dan buitengewoon saai en weinig open voor nieuwe dingen….) en de toerleiders en collega’s van Piia (die buitengewoon leuk en open waren, maar die zijn gewend om overal op de wereld hun gasten mee naartoe te nemen). Ik wist ook niet echt goed wat ik van Helsinki moest verwachten…. Piia had gevraagd of ik eerder dit jaar wilde komen (april) maar dat zag ik niet zo zitten vanwege het weer; het kan daar toch weer een stukje kouder zijn dan bij ons en dat risico wilde ik niet nemen en ik vond eind juni / begin juli een veel beter plan en dat kwam haar gelukkig ook goed uit. In eerste instantie wilde ik een hotel boeken in het centrum (Piia woont daar een stukje buiten) maar toen ik de prijzen van de kamers zag (en ik ben echt wel wat gewend en schrik niet heel snel maar dit sloeg echt alles!!!!) en Piia me aanbood om bij haar te overnachten (ook al woont ze niet groot en heeft ze een 1-kamer appartement van nog geen 30 m2) en dat heb ik gelijk aangenomen en hadden we wat meer ruimte om lekker te eten en te drinken. We zijn geen van beiden erg moeilijk en er was een prima slaapbank voor mij.

 

Ik ben 5 dagen / 4 nachten geweest en ben met de KLM van Amsterdam naar Helsinki gevlogen en dat was een vlucht van ongeveer 2.5 uur. En daar werd ik opgehaald door Piia en Petteri (haar beste vriend die een auto heeft) en zijn we gelijk naar haar appartement gereden. Het was heerlijk om ze weer te zien:

 

 

En ze had deze avond allerlei Finse specialiteiten klaargemaakt (veel verse vis, heerlijk!!! Dat valt bij mij altijd goed!!!): 

 

Petteri moest de volgende morgen weer vroeg op (die is steward bij Finnair) en die ging op tijd weg en wij hebben de avond lekker doorgekletst. Piia wilde na middernacht nog even een sigaartje roken en wij dus naar buiten (gelukkig pakte ik mijn vest nog mee…) om er vervolgens buiten achter te komen dat ze geen sleutels had meegenomen……oh boy….zit je daar na middernacht in een buitenwijk van Helsinki en kan je je huis niet meer in. Maar daar was gelukkig een oplossing voor (ik begreep later van Piia dat dit niet de eerste keer was dat dit gebeurde….): ze kon een beheerder bellen en die zou dan binnen een uur komen en die moest daar wel contant voor betaald worden…..en zo geschiedde. En ja, dit zijn verrassingen die mij niet verbazen met haar en ik kon er wel om lachen; er zijn tenslotte ergere dingen in de wereld…

 

De volgende dag de stad in en hierbij wat foto’s zodat je een idee krijgt van Helsinki, te beginnen met het station van Helsinki (we zijn met de trein van de buitenwijk naar het centrum gegaan met een 3 dagen kaart die volgens mij 18 euro kostte en dat viel me dan weer mee, vergeleken met andere zaken die daar echt onbetaalbaar zijn, maar daar kom ik later op terug)

 

Een winkelstraat:

Veel mooie en oude (maar goed onderhouden) gebouwen met veel versieringen:

 

 

 

  

En gezellige binnenpleintjes:

 

 

En dit was een markt / handelsgebouw en dat was een van mijn favorieten en de reden daarvoor??? Eten, eten en eten….oh, en zoveel vis en andere lekkernijen; ik kan hier de hele dag rondstruinen!!!!

 

 

Het lag aan het water en daar was ook een marktplein:

 

 

Met wederom veel eten (en betaalbaar eten!!!):

 

Veel kerken gezien en dit was de Grieks orthodoxe kerk:

 

Waarbij we met onze neus in de boter vielen want er was een trouwerij gaande:

 

Helsinki is uiteraard ook een bekende haven:

 

Met gezellige terrasjes aan de haven (maar het was die dag te koud en te winderig en daarom zijn die terrassen allemaal leeg!!!):

 

 

En heel veel gezelligheid binnen:

 

De stad heeft ook behoorlijk wat groen en aangelegde parken wat het een hele prettige sfeer geeft:

 

 

En een monument waarvan ik niet meer weet waar het voor stond (was dus niet iets wat indruk bij me heeft gemaakt….maar het stond in mijn reisgids en Piia had geen idee waar ik het over had en begreep na het zien ervan nog steeds niet waarom ik er een foto van wilde….):

 

We hebben op verschillende plekken gezeten om wat te eten en/of te drinken maar dit was was wel een van de leukere plekjes met een heel mooi uitzicht over de stad. En deze foto is gemaakt toen ik op het toilet zat!!!! Ja, echt waar!!! Dit uitzicht heb je tijdens het plassen….nou, daar blijf je toch gewoon even langer voor zitten (terwijl je het idee hebt dat half Helsinki je kan zien…):

 

We hebben veel buiten de deur gegeten en gedronken en dat was allemaal even lekker (sushi, Thais en dat was echt heel pittig Thais en dat zeggen 2 dames die echt wel wat kunnen hebben en wat gewend zijn, veel vis) maar de brunch op zondag was echt een topper (en dat was niet alleen vanwege de fles bubbels die we erbij hadden besteld; nou, ok dat maakte het alleen maar lekkerder, maar het was echt heerlijk eten en we hadden allebei eggs benedict en die deed ons denken aan die heerlijke die ze op Langkawi serveerden; verder was er buffet met (uiteraard) veel verse vis, salades en veel zoetigheid, echt een verwennerij:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

 

Zo kom je nooit in de UK en zo zit je er binnen een paar maanden twee keer! Dit keer stond een bezoek aan Tom & Mary op het programma. Die heb ik ook op Langkawi leren kennen (via Dev) en dat was al in de beginfase. Tom & Mary komen elk jaar 6 maanden naar Langkawi (gedurende de UK winter) en Tom is een fantastische fotograaf (zo een die met lenzen loopt te sjouwen waar ik al moe van word als ik ernaar kijk). Toen ik in de huis op palen woonde en er was ingebroken en ik niet meer in dat huis wilde wonen, heb ik eerst 2 nachten in een hotel geslapen en toen mocht ik het appartement van Tom & Mary gebruiken terwijl ik op zoek ging naar andere woonruimte wat uiteindelijk toen binnen een paar weken is gelukt.

Bijna alle foto’s die ik op de website, in de brochure en op Facebook gebruikte kwamen van Tom en alhoewel zijn vogel foto’s fenomenaal zijn, heeft hij ook een hoop andere mooie dieren op de gevoelige plaat weten vast te leggen en ik was altijd buitengewoon dankbaar dat ik van al die foto’s onbeperkt gebruik mocht maken waarmee ik wel gelijk een heel professionele uitstraling had. Als tegenprestatie mochten zij altijd gratis gebruik maken van onze trips en als zij zelf gasten hadden dan mochten die ook mee tegen een zeer schappelijke prijs. Maar zoals ik dat met iedereen had op Langkawi, had ik ook nooit veel tijd om met hen door te brengen als ze er waren. Ze waren wel elke week bij de cocktail party bij Casa del Mar maar ook daar had ik vaak niet veel tijd om met hen door te brengen. We zijn nog wel een keer naar Borneo geweest en dat was echt een fantastische ervaring, middenin de jungle waar we de orang utans en vele mooie vogels hebben gezien, die allemaal niet op Langkawi te zien zijn. Tom heeft ook een aantal keer als (hulp) gids gefungeerd bij bird watching trips als ik grotere groepen had omdat zijn kennis van vogels echt niet onder deed voor die van de gidsen.

Ik had Tom & Mary beloofd om ze een keer in de UK op te zoeken en dat heb ik half mei gedaan (ze waren net weer een paar weken terug van Langkawi). Ze wonen in een heel ander gebied dan Pam & Mick en dit keer zat ik in het gebied van Cotswold Hills wat grofweg ligt in de driehoek tussen Bristol, Londen en Birmingham. Ik ben op Bristol gevlogen (had ook naar London of Birmingham kunnen vliegen) en daar werd ik eind van de middag opgehaald door Tom & Mary van de luchthaven. Het was ruim een uur rijden naar hun huis en dat lag op een erg mooie locatie met dit uitzicht: 

 

De 1e avond hebben we in een hele leuke pub gegeten en het eten was echt erg lekker en ik kon gelijk van de pub sfeer genieten. Ze wonen in een mooi en redelijk groot huis, waar ik mijn eigen slaapkamer EN badkamer had (hier is het zo normaal dat elke slaapkamer een badkamer heeft en daar kunnen we in Nld wat dat betreft nog heel wat van leren!!).

De volgende dag stond een bezoek aan Sudely Castle & Gardens op het programma en dat was echt heel erg mooi. We hebben nog een korte rondleiding gehad en een goed beeld gekregen van het geheel (in een echt schitterende omgeving!!: 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oh, wat een mooie zwarte tulpen!!! 

 

 

 

De pubs in deze omgeving zijn allemaal erg leuk en mooi met goed eten; het gebied is echt heel erg mooi (redelijk heuvelachtig) en er wonen veel mensen uit de upper-class. Er is ook een polo club op bijna elke hoek van de straat, dus er zijn overal paarden om je heen.

De lunch op de 2e dag was wederom in een pub en we hadden erg veel geluk met het weer; het was de hele dag droog, alleen tijdens de lunch regende het even: 

  

 

Daarna nog wat van de omgeving gezien en het ziet er ook echt helemaal uit zoals ik in gedachten heb / had hoe UK eruit moet zien.

De 3e dag stond in het teken van de paarden. Mary doet zelf ook aan polo (niet meer actief met wedstrijden) en heeft 5 paarden (waarvan er 2 met pensioen zijn). Hier wordt voor het grootste deel voor gezorgd en zelf rijdt ze ook nog. We zijn naar haar paarden wezen kijken en hier staat ze bij een van haar paarden (die later bij een oefenwedstrijd ingezet zou worden en dit is het paard waar af en toe Prins Harry gebruik van maakt en daar maakt Tom dan weer foto’s van en hij is nu ook binnen de polo wereld bekend genoeg met zijn foto’s dat ze hem graag betalen voor goede foto’s en hij staat dus ook in verschillende polo bladen met zijn foto’s):

 

Er waren verschillende wedstrijden en het was voor het eerst dat ik een polo wedstrijd heb gezien: 

  

 

Mary heeft me wat van de spelregels uitgelegd en alhoewel ik het leuk vond om een keer gezien te hebben moet ik eerlijk bekennen dat het me niet echt aansprak; ik denk dat ik gewoon teveel van paarden hou om dit leuk te kunnen vinden. Er staat ook bij elke wedstrijd een dierenambulance en dat staat me al tegen (want dat betekent dat er dus regelmatig een ongeluk gebeurt); de paarden worden ingeruild en ‘gebruikt’ door verschillende rijders (die soms even worden overgevlogen om een wedstrijd te spelen en dus totaal geen band met het dier hebben en dat waarschijnlijk ook niet willen) en dat is gewoon niet echt mijn ding. Ik vond het wel leuk om te zien waar Mary zoveel van haar tijd aan besteed en hoe dat leven eruit ziet.

We hebben weer in een hele leuke pub gezeten en lekker geluncht en dit is de enige foto die van ons 3-en is gemaakt en uiteraard sta ik er weer met mijn ogen dicht op (geen idee hoe ik dat zo vaak voor elkaar krijg…..heb nl niet echt het idee dat ik altijd met mijn ogen dicht loop/zit….): 

 

Daarna nog lekker even het stadje (of is het een dorpje!?) Cirencester bekeken met wat winkeltjes en nog wat lekkers gekocht om mee naar Nld te nemen.

Aan het eind van de dag met Tom nog even de pub in geweest (Mary wilde even rusten) en daar lekker nog buiten kunnen zitten en in de avond had Mary een lekkere chicken curry gemaakt dus het was nog of we weer even terug waren in Maleisië.

De 4e en laatste dag stond alweer in het teken van mijn vertrek; ik moest begin van de middag vliegen en we zijn dus al rond 11 uur naar de luchthaven gereden. Tom & Mary wilden ook graag nog wat polo wedstrijden zien die dag, dus hebben me wat vroeger afgezet en dat gaf mij de gelegenheid om nog even te lunchen voor mijn vlucht. In de ochtend heeft Tom me via een wandeling nog wat van hun directe omgeving laten zien en dat gaf (naast voldoende lichamelijke beweging want het was hier en daar flink klimmen!!) nog een paar mooie plaatjes:

 

  

 

Het waren een paar leuke dagen en het was ontzettend leuk om ze weer eens te zien en bij te kletsen (en nee, als ik die verhalen hoor over Langkawi, dan mis ik echt helemaal niets en ben ik blij dat ik daar niet meer zit; het enige wat ik mis is het heerlijke eten en uiteraard zou ik een paar mensen graag nog eens zien) en ik ben volledig ontspannen weer terug in het vliegtuig gestapt (en kan morgen heerlijk weer gaan golfen….hahahaha)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

Ik zit nu ruim drie maanden in mijn nieuwe huis in Dieren en ik krijg regelmatig de vraag hoe het nu met me gaat, wanneer ik weer een bedrijf ga opstarten en of ik al wat mensen heb leren kennen hier.

Afijn, het gaat goed met me en het gaat steeds beter met me eigenlijk. Zoals eerder gemeld heb ik een zwaar persoonlijk programma gevolgd in november / december en dat heeft er behoorlijk ingehakt. Na alle lichamelijke klachten die daarop volgden (ook tijdens de verhuizing) is het nu toch allemaal wel in mijn hele lichaam (en geest) doorgesijpeld en voel ik me compleet anders. De eerste weken na de verhuizing heb ik nog een ongelooflijke terugslag gehad waarbij het vertrouwen in een mooie toekomst toch weer even ver weg was maar daar ben ik gelukkig weer overheen gekomen. Met het stijgen van de temperaturen en het zonniger worden van het weer leek ook mijn mood beter te worden en lijk ik steeds gelijkmatiger te worden zonder enorme terugvallen (die heel logisch zijn bij dat programma).

Als mensen me vragen hoe het is met mijn werk en het eventueel opstarten van het bedrijf kan ik heel kort zijn: er is nog niets en er gaat op korte termijn ook nog even niets komen. Eigenlijk was de grootste worsteling met mezelf de verwachting die ik bij mezelf had neergelegd om na mijn verhuizing weer te gaan werken (of in ieder geval te gaan werken aan een opstart) en dat heb ik echt geprobeerd eind februari/ begin maart om er erg snel achter te komen dat ik gewoon nog niet zover was en ik heb dus alles weer heel snel opgeborgen. Dit was voor mij persoonlijk een enorme teleurstelling om toe te geven dat ik na ruim een jaar (bijna anderhalf jaar) in Nld terug te zijn nog steeds niet in staat was om te gaan werken en ik zal je alle details van deze worsteling besparen, maar de conclusie is dat ik besefte dat ik veel meer tijd nodig had om aan mijn nieuwe ‘’ik” te wennen en aangezien ik me dat financieel kan veroorloven, ga ik mezelf deze tijd ook gewoon gunnen. Ik zie deze sabbatical (wie heeft trouwens ooit besloten dat een sabbatical een jaar duurt??? Volgens mij duurt deze zo lang als je zelf wilt!!!) als een ongelooflijk mooi en groot cadeau aan mezelf en wat dat betreft had ik mezelf niet beter kunnen belonen, en hier ga ik gewoon nog even verder van genieten. Dus ik moest weer even omschakelen van denken dat ik weer kan gaan werken naar concluderen dat dat nog niet gaat en me erbij neerleggen dat ik meer tijd nodig heb. Ik denk ook dat ik het afgelopen jaar niet voldoende bij mezelf heb stil gestaan. Ik heb hele mooie reizen gemaakt (maar dan word je opgeslurpt door nieuwe culturen / mensen / ervaringen / eten) dat je niet bij jezelf stil staat. Daarnaast heb ik veel tijd met / bij mijn ouders doorgebracht (inclusief de verkoop van hun huis en de verhuizing) en daarmee heb ik weinig bij mezelf stil gestaan en dat ik eigenlijk pas begonnen met de cursus in Australie in september en daarna terug in Nld met het persoonlijke programma in november / december. En pas daar had ik de tijd om aan mezelf te werken en merkte ik dat ik toch wel hier en daar nog wat te verwerken had. En dan zit je ineens aan de andere kant van het land waar je zo goed als niemand kent en dan besef je dat je er echt helemaal alleen voor staat en dat je echt weer opnieuw en van vooraf aan moet beginnen en dit was niet altijd even makkelijk te accepteren en te begrijpen.

Ondertussen zijn we een aantal weken verder en ik moet zeggen dat ik me zeer zeker thuis voel in deze omgeving. Het is mooi met veel natuur om me heen (ja, het is geen zee en strand maar de bossen zijn ook echt mooi en rustgevend) en daar ben ik dan ook veel te vinden. Naast de sportschool ben ik gaan golfen hier in de buurt en heb ik wekelijks les en zo langzamerhand ga ik steeds meer mensen leren kennen en dat is prettig. Ik merk ook dat er een aantal vrienden van ‘vroeger’ zijn waar ik me minder prettig bij voel en dat er ook vrienden zijn die van mij afstand nemen en beide situaties zijn even wennen, maar heb ik intussen geaccepteerd. Niet iedereen past namelijk bij jou in alle levensfasen en iedereen heeft, net als ik, het recht om eigen keuzes te maken. Ik merk dat ik afstand neem van mensen die me energie kosten en die in een (constante) stress situatie zitten en wellicht zijn er mensen die om diezelfde reden afstand van mij nemen.

Weet je wat dan vreemd is voor mij? In Langkawi was de hele omgeving rust en vrede en mooi en was ik 1 grote stress kip om mijn bedrijf op een bepaald (kwaliteits)niveau draaiende te houden en hier ben ik nu zo langzamerhand de rust zelve en lijkt alles om me heen compleet gestresst. Of missschien is het geen stress maar een normaal leven…..afijn, wat het ook is; 1 ding is mij erg duidelijk: ik wil niet mee in het leven hier wat voor velen normaal lijkt te zijn. Iedereen vliegt van links naar rechts, heeft weinig tijd voor echt diepe contacten en dat wil ik dus absoluut niet. Daarmee rijst er ook direct een groot probleem voor mij, want hoe ga ik me ooit weer aanpassen hier in deze snelle maatschappij en hoe ga ik hier ooit mijn plekje weer in terugvinden zonder in datzelfde tempo mee te moeten!??? Ik heb er eerlijk gezegd (nog) geen antwoord op en probeer het maar een beetje los te laten (lukt de ene keer beter dan de andere keer) en ik krijg meer en meer vertrouwen dat het wel goed gaat komen met mij en dat er best wel iets voorbij gaat komen wat bij mij past en waarbij ik me goed voel en misschien nog wel het belangrijkste: waarbij ik mezelf mag en kan blijven!!!

Ik ben ontzettend veel op de golfbaan te vinden en dat blijf ik echt heerlijk vinden!!! Het is ontspanning en het is een uitdaging en dat is een mooie combinatie. Sinds kort speel ik ook op grotere banen (beter gezegd: normale banen waar iedereen op speelt) en dat maakt het eigenlijk nog veel leuker! Het afslaan gaat nu ook een stuk beter en er is nog genoeg vooruitgang te boeken en daar helpt zeker de wekelijkse les aan mee! En via het golfen leer ik ook weer meer mensen kennen hier! En dat vind ik perfect want dan weet je zeker dat je in ieder geval een hobby / passie deelt!

Ik heb dit huis in Dieren gehuurd onder de leegstandswet en dat betekent dat het een tijdelijke oplossing is. Daar was ik me uiteraard van bewust en het gaat om een 1e contract van 6 maanden en na die 6 maanden heeft de eigenaar 3 maanden opzegtermijn en ik maar 1 maand. De eigenaar heeft me verteld dat ze geen haast hadden met verkopen en dat heb ik op dat moment maar al te graag geloofd…..maar ik werd even wreed wakker geschud 2 weken geleden!!!! Gelukkig was ik thuis, mijn deurbel gaat, ik stond in de keuken en was heel snel bij de voordeur, maar toch niet snel genoeg want er stond al een dame in mijn hal!!!!! Oh, u bent thuis…..het moet toch niet gekker worden als je bijna 1000 euro per maand betaalt en iemand neemt het je kwalijk dat je dan ook af en toe in je eigen huis wilt verblijven….afijn om wederom een lang verhaal erg kort te maken: het was de makelaar met kijkers en ik weet dat kijkers niet gelijk kopers zijn maar ik was wel ff wakker geschud en ik besef nu dat ik wellicht de controle weer in eigen hand moet nemen en alvast wat (definitievers) moet gaan zoeken voor de lange termijn. Gelukkig heb ik nu een aantal mensen hier leren kennen die me hier wellicht bij kunnen helpen. En daarnaast is deze woning ook op langere termijn voor mij niet de meest ideale woning. Het voldoet aan heel veel van mijn eisen maar er zijn 2 (belangrijke) zaken die ik over het hoofd heb gezien en dat is het lawaai van de basisschool die direct naast me zit!!!!! (ja….met de hele dag gillende kinderen…) en het feit dat er niet de hele dag zon is op mijn terras (ja, wel achter in de tuin maar aan dat stuk is nog nooit wat gedaan en is 1 grote puinhoop waar ik wel kan zitten maar niet prettig…..). Ik was misschien 5 minuten van slag en daarna dacht ik heel simpel: ok, als ik dan toch moet verhuizen, dan misschien maar zo snel mogelijk en dan een lange(re) termijn oplossing bedenken en daar ben ik nu dus mee bezig.

Zo, dat was even een update van iemand die bijna een jaar geleden 50 jaar is geworden en die toen niet had kunnen bedenken wat het komende jaar in petto had en wellicht was dat ook maar goed. Het was een van de zwaarste jaren van mijn leven, maar ik ben er zoveel rijker uitgekomen dat ik dankbaar ben dat ik dit heb kunnen en mogen doen. Het kost me af en toe best moeite om los te laten en te vertrouwen op de mooie dingen die mij te wachten staan, maar ik doe mijn best en het voelt of ik stapje bij stapje dichterbij kom. In de tussentijd leer ik steeds meer mensen kennen die bij mijn huidige ik passen en waar ik me goed bij voel en dit voelt nog maar als het begin. Het is sinds lange tijd dat ik weer ontzettend veel zin heb in de toekomst en alle mooie dingen die me daar gaan te wachten staan. Ik kan nu wel helemaal begrijpen dat mensen die lang(er) in het buitenland hebben gewoond heel veel moeite hebben om hier weer te aarden (en waarbij dat niet lukt en die heel snel weer weg zijn); ik heb namelijk hetzelfde en hoewel de verleiding om weer op pad (of op de vlucht) te gaan af en toe erg groot is, neem ik de minder makkelijke weg (ik zou bijna zeggen zoals gewoonlijk…) en ga hier doorheen met alle emoties en obstakels die erbij horen; ik wil vrij zijn als een vogel om dat leven te kunnen leiden dat voor mij is weggelegd en waarbij ik me optimaal voel en daar heb ik deze mindere en moeilijkere periode graag voor over!!!

 

 

Reacties

 

Het was mijn eerste trip naar het buitenland dit jaar en dichterbij kon het bijna niet!! Een paar dagen naar de UK om Pam en Mick op te zoeken. Ik heb hen leren kennen op Langkawi en die hebben mij altijd ongelooflijk gesteund in het promoten van mijn bedrijf daar. En ik had altijd beloofd om een keer bij hen langs te komen en dat is er nu dus van gekomen. Ja, vorig jaar was ik nog niet terug van de ene reis en moest ik de volgende reis alweer gaan voorbereiden en dit jaar ligt het allemaal even wat anders. Ik ben verhuisd en wil me gewoon concentreren op mijn leven hier en dat weer opbouwen op een manier waar ik me prettig bij voel.

 

Het laatste weekend van april ben ik naar Norwich gevlogen (dichtstbijzijnde luchthaven voor hen) en dat was net een half uur in een (klein) vliegtuig en ik ben daar in totaal 4 dagen en 3 nachten geweest. Ik kon bij hen logeren en het was best raar om ze nu in hun eigen omgeving te zien. Ik heb ze leren kennen door mijn bedrijf daar en zij kwamen regelmatig naar Langkawi en zoals ik dat met alles en iedereen had: ik sprak altijd wel een paar keer met ze af maar ik had eigenlijk nooit tijd om me echt in hen te verdiepen. Het bedrijf (en vooral de telefoon) had altijd voorrang en verstoorde altijd alles!! Het was dus heel leuk om ze nu een keer te zien zonder die stress van het bedrijf en waar ik gewoon mezelf kon zijn.

 

En wat is het dan fijn om in Dieren te wonen. Mijn vlucht was vanaf Amsterdam (met de KLM) en ik woon op loopafstand van het station hier, dus ik ben met de trein naar Schiphol gegaan en hoe relaxed is dat!!!! Ik moest alleen na 20 min in Arnhem overstappen en vanaf Arnhem kon ik blijven zitten tot Schiphol!! En de prijs viel me ook nog mee en ik denk eerlijk gezegd niet dat ik voor dat (retour) geld had kunnen rijden EN parkeren!!! Zo zie je maar; straks word ik nog een echte openbaar vervoer liefhebber…..

 

Omdat zij mij ook alleen maar kenden van Langkawi hadden ze ook niet echt een beeld van wie ik echt was en wat ik leuk zou vinden. Maar gelukkig hebben we dezelfde passie: natuur en vogels, en als je mij daarheen brengt, word ik vanzelf vrolijk en relaxed. Het was erg leuk om ze weer te zien en nu op een compleet andere manier en ik denk dat het van hun kant precies hetzelfde was. Ik ben donderdag eind van de middag aangekomen en zondag rond de middag weer vertrokken dus we hadden 2 volle dagen om de omgeving te zien waar ze wonen.

 

Het was voor mij de 2e keer in de UK; ik ben ooit een keer (met Kerst) in een ver verleden in Londen geweest en het enige wat ik me daar nog van kan herinneren is dat het duur en erg koud was…..dus ik was erg benieuwd want ik denk namelijk dat de UK hele mooie plekjes heeft. Ze wonen in Sheringham (aan de kust in het noordoosten) en we hebben in de omgeving (binnen een uur rijden van hun huis) een aantal mooie parken bezocht waar we hebben genoten van de natuur en van de vogels. Zo zijn we in 3 dagen in het Sheringham Park geweest, in Sculthorpe Moor Community Nature Reserve en Titchwell RSPB Reserve en allemaal even mooi en super relaxed.

 

Ze hebben me echt een leuk stukje van Engeland laten zien en ook wat eten betreft heb ik behoorlijk wat van Engeland meegekregen. De eerste ochtend stond er een English breakfast op het programma maar dat trek ik echt niet vroeg in de ochtend, dus dat was verschoven naar de laatste ochtend als brunch voor mijn vertrek (ja, de eieren, worstjes en bacon…) en dat is een prima tijdstip voor me. Ik kom eigenlijk in de ochtend niet veel verder dan yoghurt, fruit en wat brood zou ook nog gaan en dat is uiteraard niet echt Engels. De eerste avond kreeg ik een heerlijke echt Engelse stew…(maar wat was ik blij dat me was gevraagd of er ook nog dingen zijn die ik NIET eet….afijn, ik ben wat eten betreft een redelijke vuilnisbak, maar ik eet dus echt GEEN organen….so forget about kidney, brains and liver…) en maar goed dat ik dat kon aangeven anders had ik zonder twijfel een stew met organen gekregen….nu gelukkig met beef en die was erg lekker. De 2e dag fish en chips (ja, hoe Engels kan het zijn) en de laatste avond hebben we in een Nepalees restaurant gegeten en dat was echt helemaal fantastisch (was 1e keer voor mij) en als ik het moet omschrijven zou ik zeggen Indiaas maar dan met een compleet andere smaak!  De 1e dag hebben we in 1 van de parken een picknick gehad (beetje fris maar leuk en gezellig) en de 2e dag hebben we lekker vers brood met mijn meegebrachte Nederlandse kazen gegeten (ik had maar 3 kleine stukjes meegenomen niet wetende dat ze het allebei erg lekker vonden…).

 

Het waren een paar erg relaxte dagen en ik heb genoten en ik heb ze ook hier een keer uitgenodigd. En ik heb weer een nieuw (en mooi!) stukje van de UK gezien.

 

Hierbij nog een foto impressie van dit lange weekend met een paar plaatjes waar ik het (voor mijn gevoel) echt Engels vond: 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

 

De laatste reis die ik heb gemaakt was eind november naar New York en dat is ondertussen 5 maanden geleden!!!! Tijdens deze reis zat ik middenin een persoonlijk programma wat ik graag wilde volgen om te kijken of dat een aanvulling zou kunnen zijn op het Creatrix programma (die cursus van vrouwen voor vrouwen die ik in Australië) heb gevolgd. Het is een programma van 7 weken en is geschikt voor mannen en vrouwen (vandaar dat ik dacht aan die aanvulling op Creatrix) en ik kan zonder meer zeggen dat ik dit ook een fantastisch programma vind!!! En ik heb er geen seconde over nagedacht dat het voor mij een ongelooflijk heftige periode zou inluiden….het programma gaat ervan uit dat er in de 1e 10 jaar van je leven dingen zijn gebeurd (kan positief en negatief zijn) die jou hebben doen besluiten om anders te gaan leven dan de bedoeling was (ervan uitgaande dat iedereen met een bepaald doel geboren wordt) en met dit programma word je teruggezet naar wie je echt zou moeten zijn….en ik kan uit eigen ervaring zeggen dat dit hele heftige dingen met zich mee kan brengen. Gedurende deze periode (en ook nog lang erna en eerlijk gezegd nog af en toe) heb ik weinig behoefte gehad aan sociale contacten en had ik veel met en over mezelf uit te zoeken. Na het programma (had ik net voor de Kerst succesvol afgerond) begon mijn lichaam te protesteren (ik denk dat mijn lichaam alle veranderingen gewoon niet kon volgen en dat begrijp ik dan wel weer….) en kreeg ik allerlei lichamelijke klachten van enorme rugpijn tot pijn in mijn lies (en daardoor echt bijna niet meer kunnen lopen) maar gelukkig heb ik een soort tovenaar als masseur en die heeft mij wederom fantastisch kunnen begeleiden hierin. Die voelt / ziet direct wat er aan de hand is (oh….het is je blaasmeridiaan….) en lost dat op door middel van drukpunt therapie (of weet ik veel wat hij doet, maar dat vind ik ook niet belangrijk, voor mij was het belangrijkste om van die pijn af te komen).

 

Tussen alle heftige effecten van het programma door ben ik intensief op zoek gegaan naar andere woonruimte want ik voelde wel heel duidelijk dat het daar hoog tijd voor was. Ik was weer toe aan eigen meubels (ja, die moest ik allemaal bestellen) en mijn eigen spulletjes die al ruim 10 jaar opgeslagen stonden. Ik heb een aantal huizen gezien en heb er een paar keer dichtbij gezeten. In eerste instantie wilde ik ergens centraal in Nld gaan wonen (met het oog op het opstarten van een eigen business leek me dat handig), maar ik hou niet van grote steden en ik hou ook niet van alle files die rond die grote steden hangen, dus ik kwam uit op Arnhem en omgeving. Uiteindelijk stond het huis dat aan al mijn eisen (3 slaapkamers, ruime woonkamer met veel ramen en licht, luxe keuken en badkamer, eigen parkeerplek en kleine/onderhoudsvrije tuin) voldeed in Dieren (zo’n 20 minuten verder dan Arnhem richting de Duitse grens) en dit huis kon ik per 1 februari 2017 huren. Ik huur dit huis onder de leegstandswet en dat betekent dat het huis te koop staat en dat ik er niets aan mag doen. Er komt een contract voor 6 maanden en na deze periode hebben de eigenaren een opzegtermijn van 3 maanden en ik van 1 maand. De eigenaren willen niet echt supergraag verkopen (goed voor mij!) en het voordeel voor mij is dat ik er niets in mag doen en dat is super voor mijn situatie want ik had niet geweten hoe ik een verbouwing (of iets simpels als het hele huis verven) had moeten regelen. Ik kwam nu in een schoon huis en het enige wat ik hoefde te doen was mijn spullen hier te krijgen. Het huis is gestoffeerd, dus heeft gordijnen, verlichting en nog een aantal (makkelijke) dingen zoals kapstok etc maar dat betekent ook dat sommige dingen niet helemaal mijn smaak zijn. Het huis is van een Chinees echtpaar en die hadden een jongen en een meisje en 1 slaapkamer is roze (ja, echt hard roze….) en die andere is blauw (met Feyenoord lamp….). Afijn, mijn slaapkamer is prima (lekker gewoon wit) en dat is het belangrijkste. De blauwe kamer heb ik logeerkamer gemaakt en de roze is nu was / rommelkamer, so who cares!? En de gordijnen in de woonkamer zijn ook niet echt mijn smaak, maar ik kan er absoluut mee leven. Alles ziet er goed onderhouden en verzorgd uit en ik ben zo ontzettend blij met alle ruimte die ik hier heb (na jaren –voor en na Maleisië- in een huisje van 36m2 te hebben gewoond).

 

Ik wist begin december al dat ik het huis per 1 feb zou hebben en dat gaf me genoeg tijd om over meubels na te denken (en 10x van gedachten te veranderen….hahaha soms moet je gewoon niet veel tijd willen hebben, of geldt dit alleen voor mij???) en uiteindelijk heb ik begin januari besloten waar ik ze wilde kopen en ben ik op jacht gegaan en had ik slechts 1 dag nodig om alle meubels te kopen voor mijn slaapkamer, een kast voor de logeerkamer en ALLES voor de woonkamer en daarbij ook nog eens een (grote!!) TV, een wasmachine en een wasdroger (de 1e in mijn leven!!!! Ja, voor sommige dingen moet je gewoon eerst 50 worden, hahaha).

 

Ik kreeg op 31 januari eind van de middag de sleutel en op 1 februari werden de TV, wasmachine en droger al bezorgd en internet aangesloten (ja, van levensbelang!!!) en op 2 februari stond om 8 uur in de ochtend de verhuiswagen op de stoep met alle dozen die ik ruim 10 jaar geleden had ingepakt en waarvan ik niet echt meer wist wat er nu eigenlijk in zat: 

 

Oh boy, wat een hoop rotzooi heb ik voorbij zien komen (veel weggegooid dus) en wat een herinneringen kwamen er weer boven. Maar ik heb me er in een paar dagen doorheen geworsteld en de week erop werden de eerste meubels al bezorgd dus kon ik op een normale stoel zitten en had ik in ieder geval een matras op de grond en dan lijkt het in 1x op een normaal huis:

 

 

Ik was al een poosje op zoek naar iets voor aan de muur en was al naar verschillende zaken geweest maar kon mijn draai niet echt vinden. Opeens kreeg ik een superinval om foto’s op canvas te laten printen en dat op de muur te hangen en binnen 24 uur (ja, dit is bijna ongelooflijk en toeval bestaat niet) krijg ik een aanbieding van Albelli met 25% korting voor canvas doeken en daar heb ik maar gelijk gebruik van gemaakt. Ik heb nu een fantastisch mooie herinnering aan mijn reis door Afrika vorig jaar: 

 

 

En de landschappen van Nieuw Zeeland zijn ook adembenemend en daar heb ik de 2e van besteld:

 

 

En ik ben er echt helemaal blij mee!!!!!

 

Ik voelde me heel snel thuis in dit huis; er is een goede energie, ik heb privacy (die ontbrak echt in Renesse), er is ruimte en ik kan gewoon alles kwijt en heb nog plek over in kasten; oh, wat een ongelooflijke luxe is dit!!!!

 

Ik heb me de eerste week ook gelijk aangemeld bij de sportschool (hier in de straat op loopafstand dus ideaal!!!) en ga nu weer 3x per week daarheen om te trainen. En als ik me iets meer heb genesteld hier is de volgende stap een golfbaan gaan zoeken om dat weer op te pakken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

En dan is de laatste dag alweer aangebroken….yep, time flies en deze dagen zijn voorbijgevlogen. Ik herinner me nog hoe we er ‘tegenop’ zagen bij aankomst maar dat was gelukkig maar even en daarna zijn we ook gewoon ‘begeistert’ van deze bijzondere stad.

We hebben tot 2 uur de tijd in NY en die tijd gaan we volop benutten door weer wat nieuwe stukjes van NY te zien. Koffers even in bewaring gegeven bij het hotel. Bij het uitchecken vroeg de receptionist om 45 dollar te betalen (waren we al voor gewaarschuwd door medereizigers en achteraf bleek dat we dit bij aankomst al hadden betaald of misschien beter gezegd dat dit van mijn credit card was afgehaald bij aankomst) en toen we zeiden ‘al betaald’ konden we gaan (zonder enige check in de computer!!!) en zulke dingen geeft dan even een beetje vreemde smaak aan het geheel. Want als we wel betaald hadden waar was dat geld dan naartoe gegaan…afijn geen zin om hier te lang bij stil te staan maar ik vind het wel belangrijk om te vermelden dat het reisbureau die deze trip heeft geregeld ons een waardebon heeft gegeven met korting op een volgende reis om dit ongemak van de servicefee te verzachten en dat vind ik echt helemaal top!

Omdat het schitterend weer is vandaag (koud, maar wel zonnig) gaan we lopen richting het High Line Park en dan zie je weer een heel ander deel van NY:

 

 

 

Nu na een paar dagen begrijp ik wel waarom NY zo ontzettend fascinerend is: het leeft echt overal en dat 24 uur per dag en er zijn zoveel verschillende wijken (en dan hebben wij er nog maar een paar gezien). Het is dat ik geen stadsmens ben, maar anders….

Lekker door het High Line Park gewandeld en een andere sfeer geproefd:

 

En ja, dan komt er (voor ons allebei) toch echt wel weer een ongelooflijk hoogtepunt:

 

 

Want dat is naast de leuke Kerstversiering:

 

 

Eten, eten en eten…..oh, maar goed dat we hier de 1e dag niet zijn geweest, ik denk dat we anders hier elke dag minimaal 1x waren teruggkomen voor onze maaltijden (daar hadden we die paar magere uurtjes slaap best aan op willen offeren!!!); wat een keuze en wat een leuke manier om een ‘markthal’ vorm te geven; we voelen ons helemaal thuis hier:

 

En dan lopen we nog een stukje verder door de wijk Chelsea en dan heb zelf ik het idee van hmmmm ik zou het niet erg vinden als ik hier tijdelijk zou moeten wonen…..maar dat is dan wel de wijk waar bekende mensen wonen (die ik uiteraard niet ken want ik kijk amper televisie; op de een of andere manier heb ik die gewoonte vanuit Maleisie nog steeds aangehouden), een banketbakkerij die in een serie (of film??) te zien was (en die mij dus weer helemaal niets zegt….sorry) maar de wijk sprak me wel aan en daar gaat het toch om:

 

 

 

 

 

Om uiteindelijk te eindigen in wederom een park. Ja, dat begrijpen ze hier wel dat mensen behoefte hebben aan parken en buiten willen zijn:

 

 

En hier hebben we nog een laatste groepsfoto laten maken bij de Arc de Triomphe van NY:

 

Daarna naar het hotel, koffers opgehaald (ik was 1 kaartje kwijt maar gelukkig herkende de man me en kreeg ik beide koffers mee), afscheid van Bruno en Janny (die vliegen een paar uur later terug) en met de taxibus naar de luchthaven JFK. We zaten op een erg kleine terminal met minimale shop mogelijkheden (misschien maar beter ook) en nauwelijks eet gelegenheden (en dat is dan wat minder). We vlogen om half 7 ‘s avonds terug om de volgende ochtend vroeg in Brussel weer aan te komen waarbij we met de NY taxi’s van Bruno weer naar huis werden gereden.

Zonder meer een TOP trip; het kost wat maar daar heb je ook wat voor . Het was voor mij en Gwen een super ervaring die ik echt iedereen aan kan raden!!!!! En als je dan toch gaat kan ik een trip met Bruno en Janny zonder meer aanbevelen!! Er worden komend jaar weer verschillende trips georganiseerd! Zonder hen zouden we nog niets eens dehelft hebben gezien van wat we nu gezien hebben en dat scheelt je een hoop tijd en geld (en nee, ik krijg geen commissie van ze maar na ruim 9 jaar een eigen reisbureau gehad te hebben weet ik 1 ding zeker: a guide can make or break a trip!)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

Weer een volle dag op het programma; er was wel het een en ander over gezegd wat we ongeveer zouden gaan doen, dus we laten ons maar gewoon leiden (en dat is zoooooo lekker….niet nadenken, gewoon volgen –en daar af en toe al moeite mee hebben omdat ik iets zie wat me afleidt of wat ik langer wil zien maar gelukkig hield Janny me een beetje in de gaten want er waren nog meer mensen in die stad….).

Het eerste onderdeel was de hoogte in:

 

 

 

En daar hadden we echt schitterende uitzichten over de hele stad. En nee, het was nog steeds niet echt helder en zeker geen blauwe lucht maar het was al wel een stuk beter uitzicht dan we de dag ervoor hadden en leuk om stukjes al te herkennen:

 

 

 

 

 

Daarna op weg naar de Trump Tower en Bruno was er niet zeker van of dit nog steeds geopend zou zijn nu Trump net tot president is verkozen en daar nog woont (en ook veel aanwezig is), maar gelukkig konden we er gewoon in al was er ongelooflijk veel bewaking!!! Wat een gebouw en wat een luxe en het was gewoon een ‘leuke excursie’ om naar het toilet te gaan!

 

Daarna verder de 5th Avenue afgewandeld waar alles al in Kerstsfeer is, dus sprookjesachtig mooi en schrikbarend duur, maar erg leuk om hier een keer gelopen te hebben:

 

 

 

 

En de St. Paul’s Cathedral nog even van binnen kunnen zien:

 

 

Voor de middag stond er een compleet onderdeel op het programma: Central Park. Buitengewoon groot en mooi aangelegd en ook hier weer veel te doen en te zien en dan was ook alles nog eens in schitterende herfstkleuren en hadden we er een lekker zonnetje bij:

 

 

 

 

 

 

 

Halverwege de middag kregen vrij omdat een aantal mensen nog  iets wilde ondernemen wat geen onderdeel van het programma was en wat niet geschikt was voor iedereen en wij wilden nog even gaan winkelen (Gwen wilde graag nieuwe laarzen en dat is uiteindelijk ook gelukt) en daar heeft Janny bij geholpen. Daarna nog heerlijk even wat met zijn drietjes gedronken en toen moesten we ons echt haasten voor ons volgende avond programma: een musical op Broadway (ja, als je er dan toch bent….). We hadden vooraf bekeken wat we eventueel zouden willen zien en vanaf 3 uur ‘s middags gaan de laatste kaartjes voor de avondvoorstellingen met grote kortingen weg via een ticket service loket bij Times Square, dus daar hebben we ons in een erg lange rij aangesloten (waar we uiteindelijk binnen 30 minuten met kaartje EN 40% korting weer uit waren) en zo stonden wij geboekt voor de musical Beautiful van Carol King. Na zo’n leuke en volle dag buiten (en na een paar nachten nauwelijks geslapen te hebben en dan moeten haasten naar het theater) zit je plotseling in een heel erg lekker theater stoel en dan overvalt je de moeheid…..en moet je vechten tegen de slaap, maar we hebben het allebei gewonnen en het wakker kunnen houden en dat was gelukkig na de pauze geen probleem meer en daar hebben we weer volop kunnen genieten.

Deze foto is gemaakt in de pauze van de musical; ik wilde graag een wijntje en wat nootjes (volgens mij hadden we weer ergens een maaltijd overgeslagen….) en Gwen wilde even niets; je raadt echt nooit wat ik voor die 2 dingen moest betalen (wilt u een dubbele wijn, nee dank u een enkele is voldoende…..knap he???)…..21 dollar!!!!!! Maar ik heb er wel een beker aan overgehouden (ja, daar zat de wijn in….).

 

 

Daarna nog even op Times Square gelopen (het is tenslotte zaterdagavond) en op de terugweg nog even naar het warenhuis Macys maar daar moesten we om 11 uur uit (oh, gaan die nu echt al dicht om 11 uur ‘s avonds, hahaha, ok dan gaan we morgen wel terug…) dus we lagen uiteindelijk weer niet vroeg op bed, maar het was weer een echte TOP dag!

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

Wij vonden het eigenlijk wel erg prettig om het programma de avond van te voren te weten en er stonden heel veel bijzondere dingen op het programma.

In de ochtend zijn we eerst met de taxi naar de pier gegaan en dan is het zo ontzettend fijn dat Bruno en Janny NY zo goed kennen want als je 1 straat verder loopt dan staan de taxi’s met de neus de goede kant op (eenrichtingswegen) en kost het minder om naar de pier te komen. Een taxi rit was overigens niet zo duur; het is voornamelijk tot nu toe het eten en drinken wat we erg duur vinden.

We gingen een gele NY taxi op een gele NY boot over de Hudson rivier:

 

 

Om vervolgens een heel mooi uitzicht te hebben op de skyline van NY, leuk hoor om dit nu vanaf een heel andere kant te bekijken:

En jawel, wie kent dit niet??? Het Vrijheidsbeeld. Bruno had ons aangeraden om dit niet te gaan bezoeken omdat we daar ontzettend veel tijd zouden verliezen en daar had ook eigenlijk niemand van onze groep zin in en we zouden met de boot erlangs komen, dus…..en als je geen goede foto kunt krijgen staan er nog genoeg op internet toch!? Ik gebruik gewoon mijn eigen foto die van behoorlijke afstand genomen is:

 

 

Op de boot hebben we net gedaan of het hoogzomer is….(zonnetje scheen inderdaad en was lekker tot de boot in beweging kwam) en hebben we ‘gewoon’ buiten gezeten. Ja, je bent maar 1x in NY (denk ik…) en dan moet je wel zoveel mogelijk zien:

 

 

Vervolgens zijn we gaan lopen en hebben onderweg veel gezien (en nog veel meer interessante informatie gehad); dit is de Raging Bull (zoals bij de meeste attracties onmogelijk om daar een foto zonder andere toeristen van te maken):

 

En de volgende foto spreekt voor zich:

 

En de bekende aandelenbeurs van NY:

 

 

Het lijkt wat overdreven maar met zulke maatregelen weet je zeker dat er geen voertuig meer doorheen kan (hahaha):

 

 

En toen kwamen bij het gedeelte wat een ongelooflijke indruk maakt en waar je echt wel even stil van wordt. Iedereen herinnert zich de aanval op de Twin Towers in 2001 en dit is het monument wat ze gemaakt hebben, wat exact de afmetingen heeft van de oospronkelijke Twin Towers (wat bijna ongelooflijk was want zo groot is het niet en je kunt je niet voorstellen dat hier de Towers hebben gestaan). Alle namen van de mensen bij deze aanslag omgekomen zijn zijn in dit monument gegraveerd en op zo’n moment dat je daar staat, dan word je wel even met je neus op de feiten gedrukt en heb je even tijd voor jezelf nodig….:

 

Vervolgens zijn we de nieuwgebouwde toren (Freedom Tower) opgegaan voor mooie uitzichten maar het weer was helaas niet echt goed en de blauwe lucht ontbrak, dus niet echt goed voor foto’s. Ook als je daar loopt dan gaat het echt wel een paar keer door je heen wat hier 15 jaar geleden gebeurd is en toen we buiten in de rij stonden en je ziet ‘gewoon’ vliegtuigen voorbij vliegen dan geeft dat toch in 1x een heel ander gevoel.

 

 

 

Bruno propeerde daarna om een lunch plek voor de groep te vinden en dat lukte niet dus werden we even ‘vrijgelaten’ en heb ik (eindelijk weer eens…) kunnen geniet van een lekker (en smakelijk!) Oosters noodle soepje (ja, dat eten uit Azie is echt het enige wat ik mis….en heel af en toe de temperatuur).

Vervolgens nog even een bezoek gebracht aan deze kapel en ik denk dat ik hier geen verdere uitleg hoef te geven:

 

 

De volgende activiteit was een wandeling naar (en over!!) de Brooklyn Bridge:

 

Met mooie uitzichten op NY en op de andere bruggen in de buurt:

 

En uiteindelijk was het tijd om terug te gaan met de boot. De bedoeling was eigenlijk om eerder met de boot (bij daglicht wat maar tot half 5 is op dit moment) terug te gaan, maar dat is niet gelukt omdat een aantal onderdelen meer tijd kostten dan verwacht en dat vonden we ook geen van allen erg. We hadden ons wel verheugd op deze boottrip want we zouden vlak langs het Vrijheidsbeeld gaan en dat zou in de avond natuurlijk wel wat minder goed zijn voor foto’s. Nou, voor foto’s was het absoluut minder goed maar het was eigenlijk ongelooflijk mooi om het Vrijheidsbeeld met verlichting te zien (ik zag trouwens dat de foto's die op mijn laptop dus niet recht komen dat die wel recht staan als ik deze weblog via mijn I-phone bekijk; nou niet dat deze informatie mij nu wat verder helpt, maar als jullie mijn weblog zouden lezen via een mobiele telefoon dan begrijp je waarschijnlijk mijn opmerkingen niet die ik eerder heb gemaakt bij andere reizen over: sorry, even hoofd draaien...):

 

En vervolgens krijgen we ook nog deze Skyline te zien (met de juiste muziek op de achtergrond…jawel Frank Sinatra met New York, New York) en dan word je bijna emotioneel; dit was zo’n ongelooflijk mooi moment!!! (waar zijn de nootjes en de wijn....):

 

 

En dan denk je dat je een hele mooie dag hebt gehad en dat het niet mooier meer kan….nou, het werd dus inderdaad nog mooier want het was de avond dat we naar de NBA (basketball) wedstrijd mochten in het stadion tegenover ons hotel. We hadden net genoeg tijd voor een borrel (eten lukte niet meer) en om ons te verkleden en wij waren klaar voor een avondje sport (deze foto staat dus echt helemaal op zijn kop hier op mijn laptop, ben benieuwd straks op mijn telefoon):

 

En wat was dat ontzettend gaaf!!!! We waren 2 van de 18.000 supporters (stadion kan 20.000 man hebben en het zat niet helemaal vol); we zaten redelijk hoog maar hadden super uitzicht (en anders helpen alle borden wel om het te zien); we zagen de ene mooie show na de andere (in de pauzes want het was 4x12 minuten); er was een ongelooflijk goede sfeer (dat zelfs wij mee stonden te juichen en Gwen niet meer naar de wc wilde omdat ze niets van het spannende einde wilde missen en volgens mij heeft ze het uiteindelijk droog gehouden, hahaha); het was een wedstrijd van de New Yorks Knicks tegen de Charlotte Hornets (van beiden mijn hele leven nog nooit gehoord, maar ik denk dat ik die namen nu echt niet meer zal vergeten); en dan is het ook nog ongelooflijk spannend want na 4x12min was het gelijk en kwam er een verlenging; je hebt geen keus dan alleen voor de New York Knicks te juichen want er zit echt geen supporter van de tegenpartij in de zaal (al klapte een van de 2 heren uit onze groep die er ook bij waren en naast ons zaten in het begin nog voor de tegenstander maar ik heb hem gezegd dat dit me niet verstandig leek om dat te blijven doen…..) en dan winnen ze uiteindelijk ook nog:

 

 

 

Wat een topwedstrijd en wat een topdag; dit was een echte NY dag wat gevoel, wat sfeer, wat emoties, ja eigenlijk wat alles betreft! Dit moet je ooit in je leven een keer gedaan hebben!!!! En nog 2 dagen te gaan, yippie!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl