Er was ook een goed programma gedurende de cruise (uiteindelijk ben je minder dan 24 uur op de boot met 2d/1n, want je komt om 1 uur aan en je wordt er de volgende ochtend om half elf al afgegooid).

 

Na een hele uitgebreide buffet lunch was er in de middag een boottocht naar een drijvend (ja, hoe kan het anders) vissersdorp en wederom waren het voornamelijk de dames die het roeiwerk verzorden:

 

 

Ik moest de boot delen met 3 Chinezen (van een andere boot) en die blijven maar foto's maken, maar gelukkig hadden ze ook even tijd om er een van mij te maken:

 

 

Het was echt een behoorlijk dorp met uiteraard overal kleding buiten en ieder huis had een (waak)hond:

 

 

Het plaatsje heette Vong Vieng

 

 

en er was zelfs een school (geen idee of ze ook leraren hebben daar...):

 

 

Het was een bijzonder geheel om daar een uurtje doorheen te varen (je te laten varen, beter gezegd)

 

 

Terug op de boot was er van alles te doen: kook demo Vietnamees koken, kayakken, zwemmen (gatver in dat vieze water waar elke 10 meter een kwal zwemt - en flinke kwallen), happy hour en uiteindelijk een a la carte diner waar je alleen het hoofdgerecht kon kiezen (vis of vlees); ik heb lekker relaxed op het dek gelegen, wat gelezen en gepuzzeld en genoten van het zonder laptop zijn!

 

De volgende ochend stond er een tai chi uurtje op het programma om 6.15 uur en ik was bang dat ik de enige zou zijn, maar we waren uiteindelijk met zijn 5-en. Het was de eerste keer voor mij en ik moet zeggen dat ik nou niet het gevoel het dat ik hier verder iets mee moet doen, maar ik begrijp wel waarom dit voor de Chinezen een belangrijk onderdeel is van het dagelijkse ritme: het is ademhaling, balans en concentratie in hele langzame bewegingen.

 

Toen hadden we een mini ontbijt voordat we de laatste excursie gingen doen: een grot bezoeken. Het was een beetje trapje op en trapje af, maar het was een spectaculaire grot, zonder twijfel, met 3 kamers en die werden steeds groter. Jammer dat je op de foto's altijd iets anders ziet van de grot dan dat je het in gedachten hebt:

 

 

 

 

 

 

 

 

Aan het eind, toen we uit de grot kwamen, hadden we echt een fantastisch uitzicht over de baai met alle boten en het was een prima afsluiting.

 

 

 

 

 

Terug op de boot nog een brunch buffet maar dat was met erg veel gefrituurde dingen en dat vind ik dus gewoon niets in de ochtend, dus ik kon daar mijn draai niet echt vinden en heb alleen wat fruit, yoghurt en brood met kaas op, terwijl we langzaam terug voeren naar de haven om vervolgens weer 4 uur in een busje te zitten terug naar Hanoi.

 

Vietnam is echt het land van de handel en overal is wordt koopwaar aangeboden; hier is de SRV-boot:

 

 

vissersboten:

 

 

en een sprookjesachtige sfeer in de baai in het donker met alle sfeervolle verlichting:

 

 

Ik ben teruggegaan naar hetzelfde hotel in Hanoi en in de avond heb ik nog bij een goed (Frans) restaurant gegeten en nog iets gedaan wat bijna een must is: een water poppen show bezocht. Het was eigenlijk heel leuk gedaan en echt iets wat bij dit land hoort. Ik zat op de eerste rij en het was maar 45 minuten en ik weet zeker dat dit voor kinderen echt helemaal top is (heb alleen geen kind gezien, want ik had de laatste voorstelling van 9.15pm).

 

De volgende ochtend weer uitgecheckt en terug naar Langkawi gereist; heb het hotel om 7 uur in de ochtend verlaten en stapte mijn huis 's avonds om 7 uur weer binnen; de aansluiting was niet super (luchtvaartmaatschappij had wat tijden veranderd, want ik had goede aansluitingen geboekt) en ik moest vrij lang in KL wachten.

 

Ik dacht dat ik hiermee Vietnam wel gehad zou hebben, maar daar denk ik nu dus anders over en ik wil beslist nog een keer terug (misschien zelfs wel dit jaar) naar Hoi An, wat ongeveer in het midden van het land ligt.

 

Hoe meer ik reis des te langer wordt mijn lijst met plekken die ik nog wil bezoeken !!

Op zaterdagochtend werd ik rond 8 uur opgehaald en het was een uur of 4 rijden van Hanoi naar Halong Bay. Daar aangekomen werden we verdeeld (sommige mensen hadden een dagtrip, anderen zoals ik 2d/1n en weer andere gingen zelfs langer: 3d/2n), maar ik was blij met wat ik gekozen had, net lang genoeg om niet verveeld te raken!!

 

Maar ik heb me als een prinses gevoeld op de boot; de verzorging was echt top, goed eten, attente bediening en een leuk programma. De boot is niet bijzonder groot en ik denk dat we uiteindelijk met zo'n 25 mensen totaal op de boot zaten. Ik heb op de boot niet zo heel veel contact gehad met de andere gasten, allleen met een stel die in dezelfde bus zat omdat we in hetzelfde hotel zaten (tijdelijk in Singapore gevestigd en een paar weken geleden verloofd op....jawel Langkawi...) en een Belgisch stel.

 

De boot met 2 verdiepingen slaaphutten

 

 

de derde verdieping is de eetzaal:

 

 

terrasjes op verschillende plekken:

 

 

met een heerlijk zonnedek en goede ligstoelen (alleen nauwelijks zon gezien):

 

 

uiteraard verwacht je geen grote hutten, maar dit was absoluut groter dan ik verwacht had:

 

 

kleine badkamer met links toilet en rechts een douche:

 

 

en zelfs een klein 'balkonnetje', haha, net groot genoeg voor mij om buiten te zitten!!

 

 

de meeste keren kon ik buiten eten, aan een tafel op het terras aan de zijkant van de boot:

 

 

en de omgeving was echt schitterend!! Het lijkt op de rotsformaties die we hier ook op Langkawi hebben, maar dan veel en veel groter en het ene mooie plaatje na het andere schiet voorbij:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik weet zeker dat het nog veel en veel mooier is als de zon schijnt. Het was zwaar bewolkt met af en toe een paar druppeltjes, maar gelukkig geen zware regen (dat zou zware armoe geweest zijn, in ieder geval voor mij).

 

Dit was mijn 2e cruise ervaring; de eerste was in Egypte voor een paar dagen en dat was ook ontzettend leuk maar erg vermoeiend omdat we daar voor dag en dauw op moesten om tempels te bezoeken....en mijn moeder flinke darmproblemen kreeg. Maar het eten op deze boot was echt fantastisch (is het eten in Vietnam sowieso): erg veel en veel keuze en dan is een buffet altijd erg prettig zodat je zoveel mogelijk kunt proeven.

 

Ik heb heerlijk relaxed op de boot en weet je wat mijn grootste plezier was??? Geen internetverbinding dus ik hoefde er niet eens over na te denken om mijn laptop te openen. Ik had deze cruise express in het weekend geboekt omdat ik dan een veel betrouwbaarder kracht heb op kantoor dan die nieuwe die het doordeweeks probeert te doen. Alleen telefoonverkeer mogelijk en dat bleef gelukkig beperkt!

Na een hele leuke dagtrip op donderdag had ik voor vrijdag een stadstour door Hanoi geboekt; ik vind de stad gewoon veel te druk om in mijn eentje te doen en sommige attracties liggen te veraf om te lopen en dan moet je dus gaan onderhandelen met de taxi chauffeurs of je stapt in een verkeerde taxi waarbij de meter 5x zo snel loopt; dus lekker op veilig en op tour. En wederom een hele leuke en hele informatieve dag en zowaar weer leuke mensen: uit Singapore, Maleisie, Filipijnen, Duitsland en een hele goede gids. Gelukkig was de dag dit keer niet zo heel erg lang en werd ik om 3 uur weer afgezet.

 

Verschillende plekken bezocht:

 

 

ja, een tempel, wat een verrassing....

 

 

maar dit keer wel een bijzondere met een pyramide en een interessant verhaal erbij

 

 

Vervolgens naar het mausoleum van Ho Chi Minh, maar op vrijdag is het gesloten en kan je het gebouw dus alleen vanaf de buitenkant zien (ik hoorde dat op andere dagen er enorme wachtrijen staan, dus eigenlijk vond ik het allemaal wel prima zo)

 

 

Een pagoda in het water:

 

 

En de Temple of Literature wat wederom heel interessant was; dit is de ingang:

 

 

binnen leek het een beetje op paleistuinen:

 

 

en waren er overal studenten in prachtige kleding die nog even wat foto's wilden maken als herinnering aan hun studie:

 

 

Na de lunch naar het etnologische museum en daar kregen we gelukkig alle tijd om meer over alle bevolkingsgroepen te horen; 54 verschillende inclusief alle (kleinere) bergstammen!!

 

Aan het einde mocht je kiezen waar je afgezet wilde worden en ik heb nog een bezoek gebracht aan de gevangenis, waar je uiteraard niet vrolijk van wordt na alle oorlogsellende die ze hier hebben meegemaakt:

 

 

 

 

 

Op de terugweg naar het hotel kwam ik opeens deze enorme kathedraal tegen en dat is toch wel uniek hier in Azie; het plein eromheen was met allemaal lokale tentjes en heel veel jeugd

 

 

Vermoeiend zo'n dag en ik heb lekker een hoog terras opgezocht met mooi uitzicht; naar rechts uitzicht op het meer:

 

 

naar links over de stad en de verkeersellende:

 

 

maar ik zat hoog en droog te genieten:

 

 

van een heerlijke cocktail.

 

Daarna terug naar het hotel en de spullen herpakken (kleinere tas) voor DE trip van de komende 2 dagen: Halong Bay!

Wow, dit was echt een waanzinnig leuke dag. Het was een leuk en gevarieerd programma en het was echt een hele leuke groep die we hadden (en het komt niet vaak voor dat IK dat zeg, haha). Een Canadees gezin dat in LA woont, een gezin uit Australie met 3 kinderen, een Griek die in San Francisco woont en werkt en heel veel reist en een Duits stel.

 

Het was een volle dag; om 8 uur opgehaald en pas om half zeven 's avonds weer terug; het was ook een eind rijden naar het beginpunt toe, maar dat is dan ook de enige kritische noot die ik over deze hele dag had. En het leuke was dat 2 eigenaren van het bedrijf ook op de trip zaten want die wilden een paar dingen checken en veranderen voor de nabije toekomst en hoe toevallig: een van hen is een rasachte Rotterdammer, dus lekker kunnen kletsen en ervaringen kunnen uitwisselen. Heel interessant en de business hier is toch weer effe anders. Om een voorbeeld te geven: onze bus werd aangehouden door de verkeerspolitie en dan moet je dus gewoon een boete betalen, of je nu wel of niet iets verkeerd hebt gedaan en er is geen enkele discussie mogelijk behalve over de hoogte van het bedrag. Heel normaal schijnt dat hier te zijn en ik ben toch blij dat ik niet met zulke corruptie in Maleisie te maken heb; dat zou ik echt niet trekken en zou volledig tegen mijn rechtvaardigheids gevoel ingaan.

 

De dagtrip was naar Hoa Lu en Tam Coc; het probleem in dit deel van de wereld is dat er geen enkele trip is zonder een tempel bezoek en dat was deze dag dus ook. Ik ben die tempels echt al helemaal zat maar vaak zitten ze wel op bijzondere lokaties zodat ik me niet helemaal hoef te vervelen. Maar gelukkig duurde het allemaal niet te lang en was de gids erg informatief met interessante verhalen.

 

 

Het was echt schitterende omgeving, die op sommige plekken wel aan Langkawi doet denken.

 

 

Geen idee hoe die hier op zo'n klein bootje zijn evenwicht kan bewaren; ik had al 10x in het water gelegen!!

 

 

schitterende rijstvelden met rotsen op achtergrond en toen was het zover; het hoogepunt van de dag:

 

 

ja, geen ontkomen aan zo'n Vietnamees rieten hoedje, maar erg handig als bescherming tegen de zon!!

 

 

Er zaten maar een paar mensen per bootje en de meeste roeiers roeien dus met hun benen/voeten; echt waanzinnig!

 

 

Prachtige omgeving en dat was een boottocht van 1.5 uur.

 

 

met een paar grotten die we door konden varen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het irritante is dan dat alle mogelijkheden worden benut om je iets aan te smeren; halverwege liggen er ineens heel veel boten met fruit, drinken en andere koopwaar en dat blijft maar aanhouden; dan gaat er een grote kist in de boot open en begint de verkoop van t-shirts; we waren er gelukkig op voorbereid door de gids met het advies helemaal niet te reageren, zelfs niet met 'no thanks' en dat werkt dan wel (niet gelijk...). Vlak voor we terug waren bij het beginpunt, werd ik er diverse malen vriendelijk op geattendeerd door onze roeister: madame tip, madame tip, echt om gek van te worden, maar ook hier hadden we richtlijnen gekregen, dus erg handig en makkelijker om deze situaties het hoofd te bieden.

 

Toen nog een laatste onderdeel: een stukje fietsen met prachtige plaatjes onderweg:

 

 

 

 

 

 

 

 

Deze trip krijgt een 9 van mij op de schaal van 0-10; beetje lang, maar echt de moeite waard en ze noemen dit gebied ook wel het binnenland van Halong Bay, dus dat belooft wat !!!

Zo, ik zit lekker in Hanoi, in het noorden van Vietnam. Vorig jaar al Saigon gedaan en nu de andere kant. De belangrijkste reden is een bezoek aan Halong Bay maar om alleen daarvoor zo lang te vliegen is zelfs mij wat te gortig.

 

Op dinsdagavond al vertrokken naar KL met een late vlucht, een paar uur geslapen in een claustrofobisch hotel op de airport en om half 5 ging de wekker en voor half zeven zaten we al in de lucht. Het is een vlucht van ruim 3 uur en ik had via het hotel al een airport transfer geregeld omdat het in dit land barst van de oplichters, die je overal brengen behalve waar je moet zijn. En ik had geluk bij aankomst dat mijn kamer al klaar was en dat ik er dus voor de middag al gebruik van kon maken.

 

Nou, Hanoi is niet zo druk als Saigon, maar het is nog steeds erg druk; hier wat foto's van het dagelijkse straatbeeld:

 

 

brommertjes en brommertjes en brommertjes....

 

 

het is met recht een georganiseerde chaos en als je de straat wilt oversteken moet je langzaamaan gewoon gaan lopen en zo kan iedereen je ontwijken (ja, heb genoeg geoefend in Saigon en hier valt het dus echt mee!!)

 

 

electriciteitsdraden hangen overal in de lucht

 

 

en er zijn genoeg smalle steegjes; en dan is het heel verrassend om ineens de volgende dingen tegen te komen:

 

 

een meer middenin de stad; wat een rust!

 

 

ja, zelfs elektrische buggies wat een hele eco-vriendelijke manier van de stad verkennen is (lopen nog beter en dat heb ik gedaan)

 

 

en dan ineens heb je van die leuke verrassende doorkijkjes

 

 

en mooie gebouwen coloniale sfeer

 

 

bij deze foto had ik even het idee dat ik in een achterafstraatje in Italie beland was! En de hele dag is er handel op straat, op allerlei manieren:

 

 

verse stokbroodjes

 

 

hele ananas of in stukken gehakt om direct op te eten

 

 

fruit en groenten

 

 

ander eten en drinken

 

 

en hoeden en ander rieten materiaal

 

Het gaat echt 24 per dag door hier en over alles moet je onderhandelen (zucht).

 

Mijn hotel ligt in de oude Franse wijk en dat is een perfecte locatie en na alle drukte van de stad is het zo lekker om even uit te rusten:

 

 

Na een rondje stad had ik al gauw door dat ik dat geen dagen wilden doen op eigen houtje, dus ik heb gelijk 2 excursies geboekt voor de volgende dagen (donderdag en vrijdag).

 

Het is weer even wennen om te denken in dong, maar ik merk wel dat ik weer helemaal in de sfeer van reizen kom; het was effe grote stress de eerste avond toen ik hoorde van de aardbeving in Sumatra met de daaropvolgende waarschuwing voor een eventuele tsunami; het was dus op Langkawi flinke paniek; sommige delen werden al geevacueerd (terwijl het uren duurt voordat een eventuele tsunami ons eiland kan bereiken en het zou in dit geval weer eerst Phuket bereiken); iedereen werd van het strand gehaald en zaken aan het strand werden allemaal gesloten. Vervolgens hadden wij bijna 20 man in de jungle lopen (in een resort aan het strand), maar volgens mijn kantoordame hoefde ik me geen zorgen te maken en er was niets aan de hand (en dan later horen dat ze ergens anders is gaan werken omdat ze bang was in ons kantoor zo vlak bij het strand; die heeft echt een paar niet werkende hersenonderdelen en kan dus echt niet inschatten wat eventueel gevaar zou kunnen opleveren; ik heb andere mensen moeten inschakelen om me op de hoogte te brengen van de exacte situatie. Slechte start dus voor mij van deze korte (6-daagse) break.

 

Ja, lekker joh een weekje naar Laos en dan kom je wat uitgeruster terug; het was voor het eerst na lange tijd dat ik er niet tegenop zag om terug naar huis te gaan. En wat je dan binnen 48 uur op je schoot geworpen krijgt, nou dan ben je dat gevoel echt zo helemaal kwijt en ben je nog verder van huis dan voordat je vertrokken bent.

 

Op zaterdagavond thuis gekomen en me nog helemaal niet bewust wat me te wachten stond. Op zondagochtend proberen Outlook te openen maar geen mail....kan gebeuren: misschien server problemen maar om 2 uur 's middags nog geen mail en toen vond ik dat ik genoeg geduld had gehad en een sms-je naar de website manager om een minuut later te horen dat de website is gehacked....jezus mina, dat schiet lekker op. Nou heb ik er niet zo heel veel moeite mee dat de website er tijdelijk even uitligt (dat is bijna normaal), maar ons mailverkeer is eraan gelinkt en dus kwam er ook geen enkele mail binnen (verzenden kon ik wel maar dat gaat via andere server die ik nodig heb om ook in het buitenland mail te kunnen verzenden) en dus geen enkele boeking. Ik heb alle mensen die nog een aanvraag hadden lopen voor de komende dagen een bericht gestuurd om ons te bellen als ze wilden bevestigen. En na ruim anderhalve dag was ieder geval de mail weer terug. Ook de website was weer volledig terug na een week (eerst de oude maar dat is dan altijd nog beter dan niets).

 

Toen ging ik op maandagochtend (26 maart) de postbus legen en daar lag een brief in van de bank dat de bankrekening van het bedrijf op 27 maart gesloten zou worden en dat ik de rekening voor die tijd (ahhrrrggg volgende dag dus) even moest leegmaken. Nou, dat gaat dus gewoon niet lukken. Je kunt hier echt niet naar een andere bank lopen en een rekening openen, zeker niet als buitenlander en helemaal niet als bedrijf. Daar is een enorme berg papierwerk voor nodig, handtekeningen, en iemand die jou wilt introduceren bij die bank. Ik heb gevraagd om een paar dagen verlenging van de rekening en bij uitzondering kreeg ik 2 dagen extra. Uiteindelijk heb ik een nieuwe rekening kunnen openen bij een andere bank (was ik toch al van plan, maar had het liever volgens mijn eigen planning gedaan...) en kon de rekening gesloten worden, dachten ze en dacht ik..... Maar er zijn natuurlijk genoeg agenten en resorts die gewoon geld overmaken op regelmatige basis en als dat cheques zijn die niet van dezelfde bank zijn duurt de clearance 3 dagen (ja, geen idee waarom dat zo lang moet duren) en elke dag was er weer een nieuwe binnenkomende betaling 'floating' dus kon de rekening niet gesloten worden. Jawel, vandaag 3 april was het mogelijk. En dan maar zeiken tegen mij: je moet iedereen informeren (ik: heb ik gedaan maar niemand in dit land luistert.....); je mag geen transacties meer doen (ik: dat begrijp ik en heb ik ook niet gedaan); wij kunnen de rekening niet sluiten en we moeten hem sluiten (ik: vervelend maar niet mijn probleem, was uw beslissing). Je begrijpt dat ze het met mij allang hebben opgegeven.

 

En de 3e????? Mijn werkvergunning liep af op 27 maart, dus ik dacht: laat ik even pro-actief zijn en de agent informeren dat ik 11 april weer weg moet en buiten Maleisie zal verblijven en/of dat problemen zou opleveren bij terugkomst. Je raadt het antwoord echt nooit!!!! Sorry ms Anne but you are not allowed to leave the country until you have your new work permit!!!!! Wat???? Ik heb een geldig Nederlands paspoort, ben Nederlands ingezetene en jullie immigratie dienst is te sloom en heeft een enorme achterstand en daardoor kan ik het land niet uit???? Afijn, een paar dagen later kreeg ik bericht dat ik was goedgekeurd dus mijn paspoort is nu alleen op reis om de benodigde sticker te krijgen. En nu maar hopen dat mijn paspoort niet gestolen wordt onderweg of op het verkeerde adres wordt bezorgd.

 

Kon het bijna niet geloven dat ik zoveel op mijn bord kreeg toen ik terugkwam en je kunt je voorstellen dat je dan gelijk een leuke en relaxte week bent vergeten.

 

Nog een weekje en dan naar het noorden van Vietnam!! Het grote voordeel is dat ik bij thuiskomst in ieder geval niet dezelfde narigheid kan krijgen; maar weet bijna zeker dat er wat andere verrassingen staan te wachten; onvermijdelijk hier!!

Donderdagavond weer teruggevlogen naar Vientiane en wederom een prima vlucht. Ik had weer een prima (ander) hotel gekozen en ben daar de avond niet meer uitgekomen. Heb in het hotel wat gegeten en heb even wat spullen gereorganiseerd. Ook behoorlijk wat moeten werken (klacht moeten oplossen omdat de dame op kantoor geen actie had ondernomen en als je haar daar op aanspreekt is het antwoord: ik zal wel niet goed genoeg zijn voor deze baan.....daar zakt je broek toch vanaf; direct in de slachtofferrol in plaats van constructief naar een oplossing te zoeken) en op tijd naar bed.

 

Het is weer even wennen en nu lijkt Vientiane ineens wel een drukke stad na het hele rustige Luang Prabang. Ik heb 's ochtends ook lekker alle tijd voor mezelf genomen, laat ontbeten (half 10 is hier dus echt heel laat als je bedenkt dat het om 6 uur licht is).

 

Ik had nog 1 ding op mijn lijstje staan wat ik graag wilde zien en dat was het Buddha Park. Er zijn verschillende manieren om daar te komen: per motorbike (geen zin in en ik wil niet rechts rijden in een land wat ik niet ken), per tuk-tuk (erg duur en dan moet ik eerst weer gaan onderhandelen en uiteindelijk word ik toch opgelicht), per taxi (helemaal niet te betalen) of per lokale bus en dat heb ik dus gedaan. Nou, dat is een ervaring op zich: een echte Aziatische bus: ontzettend oud, duren sluiten vanzelf als bus optrekt en gaan vanzelf weer dicht als bus remt, er kunnen absoluut meer mensen in dan wij ooit zouden kunnen bedenken, geen airco, ramen open, maar je zweet je een ongeluk. De bustocht duurde minder dan een uur en wat betaal je uiteindelijk?? 6000 kip (0,60 euro), hahaha; ik heb ervan genoten en ik heb helemaal genoten van alle toeristen die denken dat hun laatste uur geslagen heeft. Gelukkig had ik een zitplaats en het laatste deel van de tocht was errrruuugggg hobbelig en zelfs ik met al mijn gewicht moest mezelf goed vasthouden.

 

Maar uiteindelijk was het park echt de moeite waard; wat een mooi beelden stonden daar:

 

 

 

 

 

 

ja, dit was de bus.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uiteindelijk weer met dezelfde bus terug.

 

's Avonds had ik afgesproken met Aline en zijn we naar een Indiaas/Pakistaans restaurant geweest en daar hebben we heerlijk gegeten. Het is zo'n restaurantje dat je als toerist nooit zal vinden: in een achteraf straatje en als je het zou vinden zou je vast en zeker voorbij zijn gelopen. We hebben verschillende gerechten besteld en de wijn ergens anders gekocht (hadden ze daar niet). Heel gezellige avond gehad en lekker kunnen kletsen over van alles en nog wat, en heel veel herkenning over het zaken doen in Azie als vrouw zijnde.

 

De volgende ochtend stond om 9.45am mijn vlucht weer naar KL gepland en aansluitend naar Langkawi en om 5 uur was ik weer thuis. En eigenlijk vond ik het ook wel weer lekker om thuis te komen. Heb een leuke week gehad, ga ook zeker nog een keer terug naar het mooie Laos, want ik heb niet genoeg van de natuur kunnen zien en deze week was ook erg hard nodig.

 

De komende week zal voorbij vliegen want ik heb een paar extra telefoondagen om de extra dagen gedurende mijn trip van het kantoorpersoneel te vervangen; daarnaast moet ik zeker nog wat achterstand wegwerken en puin ruimen en staat het eind van de maand weer voor de deur met de gebruikelijke extra werkzaamheden.

 

Ik ga in april weer weg en dat is al over 2,5 week!!! Heerlijk vooruitzicht en ik weet zeker dat het zo 10 april is. En in de tussentijd nog geen nieuws van immigratie en mijn werkvergunning loopt overmorgen (27 maart) af.....

Er is zo ontzettend veel te doen hier in Luang Prabang en je kunt zo veel trips boeken en ook heel veel meerdaagse trips met kayakken, fietsen, olifanten verzorgen; ik vind het jammer dat ik zo gestructureerd en vooraf gepland moet reizen vanwege de tijd (en altijd rekening moet houden met fatsoenlijke internetverbindingen zodat ik dagelijks kan werken); ik mis het backpacken dan ook heel erg, want daar staat niets vooraf vast en je blijft zolang je het prettig vindt en je kunt dus gewoon een meerdaagse trip boeken.

 

Ik had 2 trips in gedachten en dat waren beiden halve dagtochten. Eerst ben ik naar de Kuang Si watervallen geweest en het was net of ik daar in een sprookje stapte. Uiteraard liggen die in het bos (en daar word ik al vrolijk van) en het was een waterval met verschillende niveaus en in sommigen kon je dus ook zwemmen (ja, niet voor mij dus, echt veel te koud):

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In de buurt van de waterval hadden ze een opvangcentrum voor de Aziatische zwarte beer die hier enorm bedreigd wordt; uiteraard lees je de walgelijkste verhalen waar ze die dieren voor gebruiken (oa chinese medicijnen) en deze beren hebben gewoon geluk gehad dat ze gered zijn en die hebben nu een beter leven; ik betwijfel of ze ooit weer terug het wild in kunnen want dan wordt er waarschijnlijk direct weer op ze gejaagd, erg triest.

 

 

 

 

 

De tweede excursie was naar de Pak Ou Caves. Het vervoer was met een slow boat en dat was met recht een very very slow boat; hij heeft er 2 uur over gedaan om er te komen en uiteindelijk vond ik de grotten niet eens zo bijzonder. Ik heb echt blauwe plekken op mijn billen van het zitten op een houten bankje in die boot (ja, het was dus ook weer bijna 2 uur terug!!). Ik had gelukkig een boek bij  me want het is best leuk om te genieten van de omgeving terwijl je op de Mekong drijft, maar het is bijna overal hetzelfde. Op de terugweg nog bij een (uiteraard erg commercieel) dorpje gestopt waar ze whisky brouwen, maar dat lust ik niet dus niet eens geproefd.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Daarna een 2 uur durende massage genomen; daar staat Luang Prabang ook bekend om. De lichaamsmassage met lavendelolie was echt heerlijk, maar toen kreeg ik een ander voor mijn voetenmassage en dat was echt helemaal niets; in de tussentijd moest ik douchen en hadden ze alleen maar koud water, ai, niet helemaal wat ik in gedachten had.

 

Het leven is zo relaxed hier, lekker bakje thee hier, wijntje met een kaasje daar (ja, dat dieet volg ik straks thuis wel weer) en veel gezellige (dat ontbreekt dus op Langkawi) en goede restaurants.

 

De laatste dag in Luang Prabang (donderdag) heb ik een fiets geleend van het hotel en heb ik het hele dorp verder verkend en nog wat plekken bezocht zoals het koninklijk paleis museum (net zo saai als overal met alles uitgestald wat ze ooit aan cadeaus van andere regeringsleiders hebben gekregen) en het etnologisch kunst centrum en dat was echt superinteressant met veel informatie over de vele etnologische groepen die in Laos wonen; er zat een winkeltje bij en een leuk cafeetje. Ja, sfeer creeren kunnen ze hier wel en de Franse invloeden zijn overal duidelijk zichtbaar.

 

Laat in de middag weer teruggevlogen naar Vientiane voor mijn laatste volle dag.

Een van de hoogtepunten in Luang Prabang is de 'monk procession'. Elke ochtend vanaf 6 uur komen de monks om eten op te halen. Ze lopen een vaste route en overal langs de kant van de weg zitten mensen (lokalen maar ook toeristen) die ze dus wat te eten geven. De monks lopen in een rij achter elkaar en verschillen enorm in leeftijd. Van alle mannen wordt verwacht dat ze een tijdje als monk leven en dat kan varieren van een paar weken tot een paar maanden of zelfs jaren. Ze zijn afhankelijk van de giften en het enige dat ze nodig hebben is eten en dat vergaren ze dus in de ochtend. Ze dragen een schaal bij zich en die wordt bij ieder persoon geopend en die persoon geeft dus iets met de handen (er worden geen lepels gebruikt om op te scheppen!!). Het grootste deel van het eten is sticky rice en dat wordt (zoals bijna alles) in rieten mandjes geserveerd. Als je sticky rice bestelt bij een restaurant krijg je dit ook in een rieten mandje. De vrouwen moeten zitten (op de grond of op een stoel) en de mannen mogen staand (of zittend) iets geven. Een heel bijzonder spektakel om te aanschouwen en dit duurt in totaal ongeveer 1 uur.

 

Hier een impressie van de processie:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wow, wat een plek en hier zou ik zo kunnen wonen. Ik zit in Luang Prabang, een erfgoed van Unesco en met recht!!! Het was een klein uurtje vliegen vanaf Vientiane met Lao Airlines; klein toestel maar prima vlucht en geen vertraging. En dan kom je echt in een oase van rust terecht en het lijkt overal op behalve op een Aziatisch dorp: het is erg schoon (ja, helaas alleen het dorp en daarbuiten is het de gebruikelijke Aziatische klerezooi) met heel veel Franse invloeden.

 

Deze plek wordt mijn plek om mijn boek te schrijven, dat heb ik al besloten; weet alleen effe nog niet wanneer ik daar tijd voor ga hebben. Hier is alles aan te lopen of aan te fietsen en die zijn dan ook overal te huur.

 

Hierbij wat foto's van het straatbeeld, zodat je begrijpt wat ik bedoel:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Conclusie: rust, ruimte en groen, dus je vraagt je af wat dat in Azie doet; het voelt ook veel meer als Zuid Europa.

 

Ik heb wederom een prima hotel gevonden, wat aan de Mekong rivier ligt:

 

 

Het zijn een paar gebouwen naast elkaar en dit is mijn kamer met klapdeurtjes naar de badkamer:

 

 

Een heel bijzondere wastafel:

 

 

Hier heb ik in de ochtend mijn ontbijt; is a la carte maar keuze genoeg:

 

 

En dit is het (mistige) uitzicht op de erg laag staande rivier de Mekong (ik denk dat het tijd wordt dat het regenseizoen gaat beginnen zodat die smog optrekt):

 

 

Aan de andere kant van het dorp ligt een andere rivier en via houten bruggen (alleen tijdens het droge seizoen) kan je naar de overkant lopen:

 

 

Het lokale en sociale leven speelt zich af op de markten en overal zijn ochtend- en avondmarkten; ik kwam per ongeluk op de ochtendmarkt terecht, die al aan het opbreken was:

 

 

Ook zin in een lekker gegrilde kikker??? hahahaha (ja, staat overal op de kaart hier dus lijkt een specialiteit):

 

 

Ik voel me hier helemaal thuis; alles gaat hier om 11.30pm dicht en iedereen moet voor middernacht binnen zijn (zouden ze eens op Langkawi of in Renesse moeten doen; dan is het oorlog). Ik zou hier zo kunnen wonen. Het is een simpel leven, maar er is ook de nodige luxe; de gebouwen zijn ontzettend mooi en goed onderhouden, het eten is echt fantastisch (weer anders dan in de hoofstad Vientiane) en de wijn is stukken goedkoper dan op Langkawi (ook niet onbelangrijk).

 

Er is ontzettend veel te doen hier aan trips, ook meerdaagse trips zijn erg populair: trektochten, klimmen, kayakken, naar de watervallen, grotten, olifanten rijden maar ook een complete trainingsweek om mahout te worden (= olifantenverzorger).

 

De mensen zijn erg vriendelijk; spreken niet altijd even goed Engels (maar stukken beter dan Vietnam) maar doen erg hun best. Deze plek is een echte aanrader voor iedereen die naar dit deel van de wereld komt (en dat is heel veel voor mij om te zeggen want ik ben nog steeds een fervent ambassadeur van het mooie Maleisie).