goudoever.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Mooie uitspraken:
Geld maakt niet gelukkig, dromen realiseren wel
 
Face your fears and live your dreams
Laatste artikelen

 

Zo kom je nooit in de UK en zo zit je er binnen een paar maanden twee keer! Dit keer stond een bezoek aan Tom & Mary op het programma. Die heb ik ook op Langkawi leren kennen (via Dev) en dat was al in de beginfase. Tom & Mary komen elk jaar 6 maanden naar Langkawi (gedurende de UK winter) en Tom is een fantastische fotograaf (zo een die met lenzen loopt te sjouwen waar ik al moe van word als ik ernaar kijk). Toen ik in de huis op palen woonde en er was ingebroken en ik niet meer in dat huis wilde wonen, heb ik eerst 2 nachten in een hotel geslapen en toen mocht ik het appartement van Tom & Mary gebruiken terwijl ik op zoek ging naar andere woonruimte wat uiteindelijk toen binnen een paar weken is gelukt.

Bijna alle foto’s die ik op de website, in de brochure en op Facebook gebruikte kwamen van Tom en alhoewel zijn vogel foto’s fenomenaal zijn, heeft hij ook een hoop andere mooie dieren op de gevoelige plaat weten vast te leggen en ik was altijd buitengewoon dankbaar dat ik van al die foto’s onbeperkt gebruik mocht maken waarmee ik wel gelijk een heel professionele uitstraling had. Als tegenprestatie mochten zij altijd gratis gebruik maken van onze trips en als zij zelf gasten hadden dan mochten die ook mee tegen een zeer schappelijke prijs. Maar zoals ik dat met iedereen had op Langkawi, had ik ook nooit veel tijd om met hen door te brengen als ze er waren. Ze waren wel elke week bij de cocktail party bij Casa del Mar maar ook daar had ik vaak niet veel tijd om met hen door te brengen. We zijn nog wel een keer naar Borneo geweest en dat was echt een fantastische ervaring, middenin de jungle waar we de orang utans en vele mooie vogels hebben gezien, die allemaal niet op Langkawi te zien zijn. Tom heeft ook een aantal keer als (hulp) gids gefungeerd bij bird watching trips als ik grotere groepen had omdat zijn kennis van vogels echt niet onder deed voor die van de gidsen.

Ik had Tom & Mary beloofd om ze een keer in de UK op te zoeken en dat heb ik half mei gedaan (ze waren net weer een paar weken terug van Langkawi). Ze wonen in een heel ander gebied dan Pam & Mick en dit keer zat ik in het gebied van Cotswold Hills wat grofweg ligt in de driehoek tussen Bristol, Londen en Birmingham. Ik ben op Bristol gevlogen (had ook naar London of Birmingham kunnen vliegen) en daar werd ik eind van de middag opgehaald door Tom & Mary van de luchthaven. Het was ruim een uur rijden naar hun huis en dat lag op een erg mooie locatie met dit uitzicht: 

 

De 1e avond hebben we in een hele leuke pub gegeten en het eten was echt erg lekker en ik kon gelijk van de pub sfeer genieten. Ze wonen in een mooi en redelijk groot huis, waar ik mijn eigen slaapkamer EN badkamer had (hier is het zo normaal dat elke slaapkamer een badkamer heeft en daar kunnen we in Nld wat dat betreft nog heel wat van leren!!).

De volgende dag stond een bezoek aan Sudely Castle & Gardens op het programma en dat was echt heel erg mooi. We hebben nog een korte rondleiding gehad en een goed beeld gekregen van het geheel (in een echt schitterende omgeving!!: 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oh, wat een mooie zwarte tulpen!!! 

 

 

 

De pubs in deze omgeving zijn allemaal erg leuk en mooi met goed eten; het gebied is echt heel erg mooi (redelijk heuvelachtig) en er wonen veel mensen uit de upper-class. Er is ook een polo club op bijna elke hoek van de straat, dus er zijn overal paarden om je heen.

De lunch op de 2e dag was wederom in een pub en we hadden erg veel geluk met het weer; het was de hele dag droog, alleen tijdens de lunch regende het even: 

  

 

Daarna nog wat van de omgeving gezien en het ziet er ook echt helemaal uit zoals ik in gedachten heb / had hoe UK eruit moet zien.

De 3e dag stond in het teken van de paarden. Mary doet zelf ook aan polo (niet meer actief met wedstrijden) en heeft 5 paarden (waarvan er 2 met pensioen zijn). Hier wordt voor het grootste deel voor gezorgd en zelf rijdt ze ook nog. We zijn naar haar paarden wezen kijken en hier staat ze bij een van haar paarden (die later bij een oefenwedstrijd ingezet zou worden en dit is het paard waar af en toe Prins Harry gebruik van maakt en daar maakt Tom dan weer foto’s van en hij is nu ook binnen de polo wereld bekend genoeg met zijn foto’s dat ze hem graag betalen voor goede foto’s en hij staat dus ook in verschillende polo bladen met zijn foto’s):

 

Er waren verschillende wedstrijden en het was voor het eerst dat ik een polo wedstrijd heb gezien: 

  

 

Mary heeft me wat van de spelregels uitgelegd en alhoewel ik het leuk vond om een keer gezien te hebben moet ik eerlijk bekennen dat het me niet echt aansprak; ik denk dat ik gewoon teveel van paarden hou om dit leuk te kunnen vinden. Er staat ook bij elke wedstrijd een dierenambulance en dat staat me al tegen (want dat betekent dat er dus regelmatig een ongeluk gebeurt); de paarden worden ingeruild en ‘gebruikt’ door verschillende rijders (die soms even worden overgevlogen om een wedstrijd te spelen en dus totaal geen band met het dier hebben en dat waarschijnlijk ook niet willen) en dat is gewoon niet echt mijn ding. Ik vond het wel leuk om te zien waar Mary zoveel van haar tijd aan besteed en hoe dat leven eruit ziet.

We hebben weer in een hele leuke pub gezeten en lekker geluncht en dit is de enige foto die van ons 3-en is gemaakt en uiteraard sta ik er weer met mijn ogen dicht op (geen idee hoe ik dat zo vaak voor elkaar krijg…..heb nl niet echt het idee dat ik altijd met mijn ogen dicht loop/zit….): 

 

Daarna nog lekker even het stadje (of is het een dorpje!?) Cirencester bekeken met wat winkeltjes en nog wat lekkers gekocht om mee naar Nld te nemen.

Aan het eind van de dag met Tom nog even de pub in geweest (Mary wilde even rusten) en daar lekker nog buiten kunnen zitten en in de avond had Mary een lekkere chicken curry gemaakt dus het was nog of we weer even terug waren in Maleisië.

De 4e en laatste dag stond alweer in het teken van mijn vertrek; ik moest begin van de middag vliegen en we zijn dus al rond 11 uur naar de luchthaven gereden. Tom & Mary wilden ook graag nog wat polo wedstrijden zien die dag, dus hebben me wat vroeger afgezet en dat gaf mij de gelegenheid om nog even te lunchen voor mijn vlucht. In de ochtend heeft Tom me via een wandeling nog wat van hun directe omgeving laten zien en dat gaf (naast voldoende lichamelijke beweging want het was hier en daar flink klimmen!!) nog een paar mooie plaatjes:

 

  

 

Het waren een paar leuke dagen en het was ontzettend leuk om ze weer eens te zien en bij te kletsen (en nee, als ik die verhalen hoor over Langkawi, dan mis ik echt helemaal niets en ben ik blij dat ik daar niet meer zit; het enige wat ik mis is het heerlijke eten en uiteraard zou ik een paar mensen graag nog eens zien) en ik ben volledig ontspannen weer terug in het vliegtuig gestapt (en kan morgen heerlijk weer gaan golfen….hahahaha)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

Ik zit nu ruim drie maanden in mijn nieuwe huis in Dieren en ik krijg regelmatig de vraag hoe het nu met me gaat, wanneer ik weer een bedrijf ga opstarten en of ik al wat mensen heb leren kennen hier.

Afijn, het gaat goed met me en het gaat steeds beter met me eigenlijk. Zoals eerder gemeld heb ik een zwaar persoonlijk programma gevolgd in november / december en dat heeft er behoorlijk ingehakt. Na alle lichamelijke klachten die daarop volgden (ook tijdens de verhuizing) is het nu toch allemaal wel in mijn hele lichaam (en geest) doorgesijpeld en voel ik me compleet anders. De eerste weken na de verhuizing heb ik nog een ongelooflijke terugslag gehad waarbij het vertrouwen in een mooie toekomst toch weer even ver weg was maar daar ben ik gelukkig weer overheen gekomen. Met het stijgen van de temperaturen en het zonniger worden van het weer leek ook mijn mood beter te worden en lijk ik steeds gelijkmatiger te worden zonder enorme terugvallen (die heel logisch zijn bij dat programma).

Als mensen me vragen hoe het is met mijn werk en het eventueel opstarten van het bedrijf kan ik heel kort zijn: er is nog niets en er gaat op korte termijn ook nog even niets komen. Eigenlijk was de grootste worsteling met mezelf de verwachting die ik bij mezelf had neergelegd om na mijn verhuizing weer te gaan werken (of in ieder geval te gaan werken aan een opstart) en dat heb ik echt geprobeerd eind februari/ begin maart om er erg snel achter te komen dat ik gewoon nog niet zover was en ik heb dus alles weer heel snel opgeborgen. Dit was voor mij persoonlijk een enorme teleurstelling om toe te geven dat ik na ruim een jaar (bijna anderhalf jaar) in Nld terug te zijn nog steeds niet in staat was om te gaan werken en ik zal je alle details van deze worsteling besparen, maar de conclusie is dat ik besefte dat ik veel meer tijd nodig had om aan mijn nieuwe ‘’ik” te wennen en aangezien ik me dat financieel kan veroorloven, ga ik mezelf deze tijd ook gewoon gunnen. Ik zie deze sabbatical (wie heeft trouwens ooit besloten dat een sabbatical een jaar duurt??? Volgens mij duurt deze zo lang als je zelf wilt!!!) als een ongelooflijk mooi en groot cadeau aan mezelf en wat dat betreft had ik mezelf niet beter kunnen belonen, en hier ga ik gewoon nog even verder van genieten. Dus ik moest weer even omschakelen van denken dat ik weer kan gaan werken naar concluderen dat dat nog niet gaat en me erbij neerleggen dat ik meer tijd nodig heb. Ik denk ook dat ik het afgelopen jaar niet voldoende bij mezelf heb stil gestaan. Ik heb hele mooie reizen gemaakt (maar dan word je opgeslurpt door nieuwe culturen / mensen / ervaringen / eten) dat je niet bij jezelf stil staat. Daarnaast heb ik veel tijd met / bij mijn ouders doorgebracht (inclusief de verkoop van hun huis en de verhuizing) en daarmee heb ik weinig bij mezelf stil gestaan en dat ik eigenlijk pas begonnen met de cursus in Australie in september en daarna terug in Nld met het persoonlijke programma in november / december. En pas daar had ik de tijd om aan mezelf te werken en merkte ik dat ik toch wel hier en daar nog wat te verwerken had. En dan zit je ineens aan de andere kant van het land waar je zo goed als niemand kent en dan besef je dat je er echt helemaal alleen voor staat en dat je echt weer opnieuw en van vooraf aan moet beginnen en dit was niet altijd even makkelijk te accepteren en te begrijpen.

Ondertussen zijn we een aantal weken verder en ik moet zeggen dat ik me zeer zeker thuis voel in deze omgeving. Het is mooi met veel natuur om me heen (ja, het is geen zee en strand maar de bossen zijn ook echt mooi en rustgevend) en daar ben ik dan ook veel te vinden. Naast de sportschool ben ik gaan golfen hier in de buurt en heb ik wekelijks les en zo langzamerhand ga ik steeds meer mensen leren kennen en dat is prettig. Ik merk ook dat er een aantal vrienden van ‘vroeger’ zijn waar ik me minder prettig bij voel en dat er ook vrienden zijn die van mij afstand nemen en beide situaties zijn even wennen, maar heb ik intussen geaccepteerd. Niet iedereen past namelijk bij jou in alle levensfasen en iedereen heeft, net als ik, het recht om eigen keuzes te maken. Ik merk dat ik afstand neem van mensen die me energie kosten en die in een (constante) stress situatie zitten en wellicht zijn er mensen die om diezelfde reden afstand van mij nemen.

Weet je wat dan vreemd is voor mij? In Langkawi was de hele omgeving rust en vrede en mooi en was ik 1 grote stress kip om mijn bedrijf op een bepaald (kwaliteits)niveau draaiende te houden en hier ben ik nu zo langzamerhand de rust zelve en lijkt alles om me heen compleet gestresst. Of missschien is het geen stress maar een normaal leven…..afijn, wat het ook is; 1 ding is mij erg duidelijk: ik wil niet mee in het leven hier wat voor velen normaal lijkt te zijn. Iedereen vliegt van links naar rechts, heeft weinig tijd voor echt diepe contacten en dat wil ik dus absoluut niet. Daarmee rijst er ook direct een groot probleem voor mij, want hoe ga ik me ooit weer aanpassen hier in deze snelle maatschappij en hoe ga ik hier ooit mijn plekje weer in terugvinden zonder in datzelfde tempo mee te moeten!??? Ik heb er eerlijk gezegd (nog) geen antwoord op en probeer het maar een beetje los te laten (lukt de ene keer beter dan de andere keer) en ik krijg meer en meer vertrouwen dat het wel goed gaat komen met mij en dat er best wel iets voorbij gaat komen wat bij mij past en waarbij ik me goed voel en misschien nog wel het belangrijkste: waarbij ik mezelf mag en kan blijven!!!

Ik ben ontzettend veel op de golfbaan te vinden en dat blijf ik echt heerlijk vinden!!! Het is ontspanning en het is een uitdaging en dat is een mooie combinatie. Sinds kort speel ik ook op grotere banen (beter gezegd: normale banen waar iedereen op speelt) en dat maakt het eigenlijk nog veel leuker! Het afslaan gaat nu ook een stuk beter en er is nog genoeg vooruitgang te boeken en daar helpt zeker de wekelijkse les aan mee! En via het golfen leer ik ook weer meer mensen kennen hier! En dat vind ik perfect want dan weet je zeker dat je in ieder geval een hobby / passie deelt!

Ik heb dit huis in Dieren gehuurd onder de leegstandswet en dat betekent dat het een tijdelijke oplossing is. Daar was ik me uiteraard van bewust en het gaat om een 1e contract van 6 maanden en na die 6 maanden heeft de eigenaar 3 maanden opzegtermijn en ik maar 1 maand. De eigenaar heeft me verteld dat ze geen haast hadden met verkopen en dat heb ik op dat moment maar al te graag geloofd…..maar ik werd even wreed wakker geschud 2 weken geleden!!!! Gelukkig was ik thuis, mijn deurbel gaat, ik stond in de keuken en was heel snel bij de voordeur, maar toch niet snel genoeg want er stond al een dame in mijn hal!!!!! Oh, u bent thuis…..het moet toch niet gekker worden als je bijna 1000 euro per maand betaalt en iemand neemt het je kwalijk dat je dan ook af en toe in je eigen huis wilt verblijven….afijn om wederom een lang verhaal erg kort te maken: het was de makelaar met kijkers en ik weet dat kijkers niet gelijk kopers zijn maar ik was wel ff wakker geschud en ik besef nu dat ik wellicht de controle weer in eigen hand moet nemen en alvast wat (definitievers) moet gaan zoeken voor de lange termijn. Gelukkig heb ik nu een aantal mensen hier leren kennen die me hier wellicht bij kunnen helpen. En daarnaast is deze woning ook op langere termijn voor mij niet de meest ideale woning. Het voldoet aan heel veel van mijn eisen maar er zijn 2 (belangrijke) zaken die ik over het hoofd heb gezien en dat is het lawaai van de basisschool die direct naast me zit!!!!! (ja….met de hele dag gillende kinderen…) en het feit dat er niet de hele dag zon is op mijn terras (ja, wel achter in de tuin maar aan dat stuk is nog nooit wat gedaan en is 1 grote puinhoop waar ik wel kan zitten maar niet prettig…..). Ik was misschien 5 minuten van slag en daarna dacht ik heel simpel: ok, als ik dan toch moet verhuizen, dan misschien maar zo snel mogelijk en dan een lange(re) termijn oplossing bedenken en daar ben ik nu dus mee bezig.

Zo, dat was even een update van iemand die bijna een jaar geleden 50 jaar is geworden en die toen niet had kunnen bedenken wat het komende jaar in petto had en wellicht was dat ook maar goed. Het was een van de zwaarste jaren van mijn leven, maar ik ben er zoveel rijker uitgekomen dat ik dankbaar ben dat ik dit heb kunnen en mogen doen. Het kost me af en toe best moeite om los te laten en te vertrouwen op de mooie dingen die mij te wachten staan, maar ik doe mijn best en het voelt of ik stapje bij stapje dichterbij kom. In de tussentijd leer ik steeds meer mensen kennen die bij mijn huidige ik passen en waar ik me goed bij voel en dit voelt nog maar als het begin. Het is sinds lange tijd dat ik weer ontzettend veel zin heb in de toekomst en alle mooie dingen die me daar gaan te wachten staan. Ik kan nu wel helemaal begrijpen dat mensen die lang(er) in het buitenland hebben gewoond heel veel moeite hebben om hier weer te aarden (en waarbij dat niet lukt en die heel snel weer weg zijn); ik heb namelijk hetzelfde en hoewel de verleiding om weer op pad (of op de vlucht) te gaan af en toe erg groot is, neem ik de minder makkelijke weg (ik zou bijna zeggen zoals gewoonlijk…) en ga hier doorheen met alle emoties en obstakels die erbij horen; ik wil vrij zijn als een vogel om dat leven te kunnen leiden dat voor mij is weggelegd en waarbij ik me optimaal voel en daar heb ik deze mindere en moeilijkere periode graag voor over!!!

 

 

Reacties

 

Het was mijn eerste trip naar het buitenland dit jaar en dichterbij kon het bijna niet!! Een paar dagen naar de UK om Pam en Mick op te zoeken. Ik heb hen leren kennen op Langkawi en die hebben mij altijd ongelooflijk gesteund in het promoten van mijn bedrijf daar. En ik had altijd beloofd om een keer bij hen langs te komen en dat is er nu dus van gekomen. Ja, vorig jaar was ik nog niet terug van de ene reis en moest ik de volgende reis alweer gaan voorbereiden en dit jaar ligt het allemaal even wat anders. Ik ben verhuisd en wil me gewoon concentreren op mijn leven hier en dat weer opbouwen op een manier waar ik me prettig bij voel.

 

Het laatste weekend van april ben ik naar Norwich gevlogen (dichtstbijzijnde luchthaven voor hen) en dat was net een half uur in een (klein) vliegtuig en ik ben daar in totaal 4 dagen en 3 nachten geweest. Ik kon bij hen logeren en het was best raar om ze nu in hun eigen omgeving te zien. Ik heb ze leren kennen door mijn bedrijf daar en zij kwamen regelmatig naar Langkawi en zoals ik dat met alles en iedereen had: ik sprak altijd wel een paar keer met ze af maar ik had eigenlijk nooit tijd om me echt in hen te verdiepen. Het bedrijf (en vooral de telefoon) had altijd voorrang en verstoorde altijd alles!! Het was dus heel leuk om ze nu een keer te zien zonder die stress van het bedrijf en waar ik gewoon mezelf kon zijn.

 

En wat is het dan fijn om in Dieren te wonen. Mijn vlucht was vanaf Amsterdam (met de KLM) en ik woon op loopafstand van het station hier, dus ik ben met de trein naar Schiphol gegaan en hoe relaxed is dat!!!! Ik moest alleen na 20 min in Arnhem overstappen en vanaf Arnhem kon ik blijven zitten tot Schiphol!! En de prijs viel me ook nog mee en ik denk eerlijk gezegd niet dat ik voor dat (retour) geld had kunnen rijden EN parkeren!!! Zo zie je maar; straks word ik nog een echte openbaar vervoer liefhebber…..

 

Omdat zij mij ook alleen maar kenden van Langkawi hadden ze ook niet echt een beeld van wie ik echt was en wat ik leuk zou vinden. Maar gelukkig hebben we dezelfde passie: natuur en vogels, en als je mij daarheen brengt, word ik vanzelf vrolijk en relaxed. Het was erg leuk om ze weer te zien en nu op een compleet andere manier en ik denk dat het van hun kant precies hetzelfde was. Ik ben donderdag eind van de middag aangekomen en zondag rond de middag weer vertrokken dus we hadden 2 volle dagen om de omgeving te zien waar ze wonen.

 

Het was voor mij de 2e keer in de UK; ik ben ooit een keer (met Kerst) in een ver verleden in Londen geweest en het enige wat ik me daar nog van kan herinneren is dat het duur en erg koud was…..dus ik was erg benieuwd want ik denk namelijk dat de UK hele mooie plekjes heeft. Ze wonen in Sheringham (aan de kust in het noordoosten) en we hebben in de omgeving (binnen een uur rijden van hun huis) een aantal mooie parken bezocht waar we hebben genoten van de natuur en van de vogels. Zo zijn we in 3 dagen in het Sheringham Park geweest, in Sculthorpe Moor Community Nature Reserve en Titchwell RSPB Reserve en allemaal even mooi en super relaxed.

 

Ze hebben me echt een leuk stukje van Engeland laten zien en ook wat eten betreft heb ik behoorlijk wat van Engeland meegekregen. De eerste ochtend stond er een English breakfast op het programma maar dat trek ik echt niet vroeg in de ochtend, dus dat was verschoven naar de laatste ochtend als brunch voor mijn vertrek (ja, de eieren, worstjes en bacon…) en dat is een prima tijdstip voor me. Ik kom eigenlijk in de ochtend niet veel verder dan yoghurt, fruit en wat brood zou ook nog gaan en dat is uiteraard niet echt Engels. De eerste avond kreeg ik een heerlijke echt Engelse stew…(maar wat was ik blij dat me was gevraagd of er ook nog dingen zijn die ik NIET eet….afijn, ik ben wat eten betreft een redelijke vuilnisbak, maar ik eet dus echt GEEN organen….so forget about kidney, brains and liver…) en maar goed dat ik dat kon aangeven anders had ik zonder twijfel een stew met organen gekregen….nu gelukkig met beef en die was erg lekker. De 2e dag fish en chips (ja, hoe Engels kan het zijn) en de laatste avond hebben we in een Nepalees restaurant gegeten en dat was echt helemaal fantastisch (was 1e keer voor mij) en als ik het moet omschrijven zou ik zeggen Indiaas maar dan met een compleet andere smaak!  De 1e dag hebben we in 1 van de parken een picknick gehad (beetje fris maar leuk en gezellig) en de 2e dag hebben we lekker vers brood met mijn meegebrachte Nederlandse kazen gegeten (ik had maar 3 kleine stukjes meegenomen niet wetende dat ze het allebei erg lekker vonden…).

 

Het waren een paar erg relaxte dagen en ik heb genoten en ik heb ze ook hier een keer uitgenodigd. En ik heb weer een nieuw (en mooi!) stukje van de UK gezien.

 

Hierbij nog een foto impressie van dit lange weekend met een paar plaatjes waar ik het (voor mijn gevoel) echt Engels vond: 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

 

De laatste reis die ik heb gemaakt was eind november naar New York en dat is ondertussen 5 maanden geleden!!!! Tijdens deze reis zat ik middenin een persoonlijk programma wat ik graag wilde volgen om te kijken of dat een aanvulling zou kunnen zijn op het Creatrix programma (die cursus van vrouwen voor vrouwen die ik in Australië) heb gevolgd. Het is een programma van 7 weken en is geschikt voor mannen en vrouwen (vandaar dat ik dacht aan die aanvulling op Creatrix) en ik kan zonder meer zeggen dat ik dit ook een fantastisch programma vind!!! En ik heb er geen seconde over nagedacht dat het voor mij een ongelooflijk heftige periode zou inluiden….het programma gaat ervan uit dat er in de 1e 10 jaar van je leven dingen zijn gebeurd (kan positief en negatief zijn) die jou hebben doen besluiten om anders te gaan leven dan de bedoeling was (ervan uitgaande dat iedereen met een bepaald doel geboren wordt) en met dit programma word je teruggezet naar wie je echt zou moeten zijn….en ik kan uit eigen ervaring zeggen dat dit hele heftige dingen met zich mee kan brengen. Gedurende deze periode (en ook nog lang erna en eerlijk gezegd nog af en toe) heb ik weinig behoefte gehad aan sociale contacten en had ik veel met en over mezelf uit te zoeken. Na het programma (had ik net voor de Kerst succesvol afgerond) begon mijn lichaam te protesteren (ik denk dat mijn lichaam alle veranderingen gewoon niet kon volgen en dat begrijp ik dan wel weer….) en kreeg ik allerlei lichamelijke klachten van enorme rugpijn tot pijn in mijn lies (en daardoor echt bijna niet meer kunnen lopen) maar gelukkig heb ik een soort tovenaar als masseur en die heeft mij wederom fantastisch kunnen begeleiden hierin. Die voelt / ziet direct wat er aan de hand is (oh….het is je blaasmeridiaan….) en lost dat op door middel van drukpunt therapie (of weet ik veel wat hij doet, maar dat vind ik ook niet belangrijk, voor mij was het belangrijkste om van die pijn af te komen).

 

Tussen alle heftige effecten van het programma door ben ik intensief op zoek gegaan naar andere woonruimte want ik voelde wel heel duidelijk dat het daar hoog tijd voor was. Ik was weer toe aan eigen meubels (ja, die moest ik allemaal bestellen) en mijn eigen spulletjes die al ruim 10 jaar opgeslagen stonden. Ik heb een aantal huizen gezien en heb er een paar keer dichtbij gezeten. In eerste instantie wilde ik ergens centraal in Nld gaan wonen (met het oog op het opstarten van een eigen business leek me dat handig), maar ik hou niet van grote steden en ik hou ook niet van alle files die rond die grote steden hangen, dus ik kwam uit op Arnhem en omgeving. Uiteindelijk stond het huis dat aan al mijn eisen (3 slaapkamers, ruime woonkamer met veel ramen en licht, luxe keuken en badkamer, eigen parkeerplek en kleine/onderhoudsvrije tuin) voldeed in Dieren (zo’n 20 minuten verder dan Arnhem richting de Duitse grens) en dit huis kon ik per 1 februari 2017 huren. Ik huur dit huis onder de leegstandswet en dat betekent dat het huis te koop staat en dat ik er niets aan mag doen. Er komt een contract voor 6 maanden en na deze periode hebben de eigenaren een opzegtermijn van 3 maanden en ik van 1 maand. De eigenaren willen niet echt supergraag verkopen (goed voor mij!) en het voordeel voor mij is dat ik er niets in mag doen en dat is super voor mijn situatie want ik had niet geweten hoe ik een verbouwing (of iets simpels als het hele huis verven) had moeten regelen. Ik kwam nu in een schoon huis en het enige wat ik hoefde te doen was mijn spullen hier te krijgen. Het huis is gestoffeerd, dus heeft gordijnen, verlichting en nog een aantal (makkelijke) dingen zoals kapstok etc maar dat betekent ook dat sommige dingen niet helemaal mijn smaak zijn. Het huis is van een Chinees echtpaar en die hadden een jongen en een meisje en 1 slaapkamer is roze (ja, echt hard roze….) en die andere is blauw (met Feyenoord lamp….). Afijn, mijn slaapkamer is prima (lekker gewoon wit) en dat is het belangrijkste. De blauwe kamer heb ik logeerkamer gemaakt en de roze is nu was / rommelkamer, so who cares!? En de gordijnen in de woonkamer zijn ook niet echt mijn smaak, maar ik kan er absoluut mee leven. Alles ziet er goed onderhouden en verzorgd uit en ik ben zo ontzettend blij met alle ruimte die ik hier heb (na jaren –voor en na Maleisië- in een huisje van 36m2 te hebben gewoond).

 

Ik wist begin december al dat ik het huis per 1 feb zou hebben en dat gaf me genoeg tijd om over meubels na te denken (en 10x van gedachten te veranderen….hahaha soms moet je gewoon niet veel tijd willen hebben, of geldt dit alleen voor mij???) en uiteindelijk heb ik begin januari besloten waar ik ze wilde kopen en ben ik op jacht gegaan en had ik slechts 1 dag nodig om alle meubels te kopen voor mijn slaapkamer, een kast voor de logeerkamer en ALLES voor de woonkamer en daarbij ook nog eens een (grote!!) TV, een wasmachine en een wasdroger (de 1e in mijn leven!!!! Ja, voor sommige dingen moet je gewoon eerst 50 worden, hahaha).

 

Ik kreeg op 31 januari eind van de middag de sleutel en op 1 februari werden de TV, wasmachine en droger al bezorgd en internet aangesloten (ja, van levensbelang!!!) en op 2 februari stond om 8 uur in de ochtend de verhuiswagen op de stoep met alle dozen die ik ruim 10 jaar geleden had ingepakt en waarvan ik niet echt meer wist wat er nu eigenlijk in zat: 

 

Oh boy, wat een hoop rotzooi heb ik voorbij zien komen (veel weggegooid dus) en wat een herinneringen kwamen er weer boven. Maar ik heb me er in een paar dagen doorheen geworsteld en de week erop werden de eerste meubels al bezorgd dus kon ik op een normale stoel zitten en had ik in ieder geval een matras op de grond en dan lijkt het in 1x op een normaal huis:

 

 

Ik was al een poosje op zoek naar iets voor aan de muur en was al naar verschillende zaken geweest maar kon mijn draai niet echt vinden. Opeens kreeg ik een superinval om foto’s op canvas te laten printen en dat op de muur te hangen en binnen 24 uur (ja, dit is bijna ongelooflijk en toeval bestaat niet) krijg ik een aanbieding van Albelli met 25% korting voor canvas doeken en daar heb ik maar gelijk gebruik van gemaakt. Ik heb nu een fantastisch mooie herinnering aan mijn reis door Afrika vorig jaar: 

 

 

En de landschappen van Nieuw Zeeland zijn ook adembenemend en daar heb ik de 2e van besteld:

 

 

En ik ben er echt helemaal blij mee!!!!!

 

Ik voelde me heel snel thuis in dit huis; er is een goede energie, ik heb privacy (die ontbrak echt in Renesse), er is ruimte en ik kan gewoon alles kwijt en heb nog plek over in kasten; oh, wat een ongelooflijke luxe is dit!!!!

 

Ik heb me de eerste week ook gelijk aangemeld bij de sportschool (hier in de straat op loopafstand dus ideaal!!!) en ga nu weer 3x per week daarheen om te trainen. En als ik me iets meer heb genesteld hier is de volgende stap een golfbaan gaan zoeken om dat weer op te pakken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

En dan is de laatste dag alweer aangebroken….yep, time flies en deze dagen zijn voorbijgevlogen. Ik herinner me nog hoe we er ‘tegenop’ zagen bij aankomst maar dat was gelukkig maar even en daarna zijn we ook gewoon ‘begeistert’ van deze bijzondere stad.

We hebben tot 2 uur de tijd in NY en die tijd gaan we volop benutten door weer wat nieuwe stukjes van NY te zien. Koffers even in bewaring gegeven bij het hotel. Bij het uitchecken vroeg de receptionist om 45 dollar te betalen (waren we al voor gewaarschuwd door medereizigers en achteraf bleek dat we dit bij aankomst al hadden betaald of misschien beter gezegd dat dit van mijn credit card was afgehaald bij aankomst) en toen we zeiden ‘al betaald’ konden we gaan (zonder enige check in de computer!!!) en zulke dingen geeft dan even een beetje vreemde smaak aan het geheel. Want als we wel betaald hadden waar was dat geld dan naartoe gegaan…afijn geen zin om hier te lang bij stil te staan maar ik vind het wel belangrijk om te vermelden dat het reisbureau die deze trip heeft geregeld ons een waardebon heeft gegeven met korting op een volgende reis om dit ongemak van de servicefee te verzachten en dat vind ik echt helemaal top!

Omdat het schitterend weer is vandaag (koud, maar wel zonnig) gaan we lopen richting het High Line Park en dan zie je weer een heel ander deel van NY:

 

 

 

Nu na een paar dagen begrijp ik wel waarom NY zo ontzettend fascinerend is: het leeft echt overal en dat 24 uur per dag en er zijn zoveel verschillende wijken (en dan hebben wij er nog maar een paar gezien). Het is dat ik geen stadsmens ben, maar anders….

Lekker door het High Line Park gewandeld en een andere sfeer geproefd:

 

En ja, dan komt er (voor ons allebei) toch echt wel weer een ongelooflijk hoogtepunt:

 

 

Want dat is naast de leuke Kerstversiering:

 

 

Eten, eten en eten…..oh, maar goed dat we hier de 1e dag niet zijn geweest, ik denk dat we anders hier elke dag minimaal 1x waren teruggkomen voor onze maaltijden (daar hadden we die paar magere uurtjes slaap best aan op willen offeren!!!); wat een keuze en wat een leuke manier om een ‘markthal’ vorm te geven; we voelen ons helemaal thuis hier:

 

En dan lopen we nog een stukje verder door de wijk Chelsea en dan heb zelf ik het idee van hmmmm ik zou het niet erg vinden als ik hier tijdelijk zou moeten wonen…..maar dat is dan wel de wijk waar bekende mensen wonen (die ik uiteraard niet ken want ik kijk amper televisie; op de een of andere manier heb ik die gewoonte vanuit Maleisie nog steeds aangehouden), een banketbakkerij die in een serie (of film??) te zien was (en die mij dus weer helemaal niets zegt….sorry) maar de wijk sprak me wel aan en daar gaat het toch om:

 

 

 

 

 

Om uiteindelijk te eindigen in wederom een park. Ja, dat begrijpen ze hier wel dat mensen behoefte hebben aan parken en buiten willen zijn:

 

 

En hier hebben we nog een laatste groepsfoto laten maken bij de Arc de Triomphe van NY:

 

Daarna naar het hotel, koffers opgehaald (ik was 1 kaartje kwijt maar gelukkig herkende de man me en kreeg ik beide koffers mee), afscheid van Bruno en Janny (die vliegen een paar uur later terug) en met de taxibus naar de luchthaven JFK. We zaten op een erg kleine terminal met minimale shop mogelijkheden (misschien maar beter ook) en nauwelijks eet gelegenheden (en dat is dan wat minder). We vlogen om half 7 ‘s avonds terug om de volgende ochtend vroeg in Brussel weer aan te komen waarbij we met de NY taxi’s van Bruno weer naar huis werden gereden.

Zonder meer een TOP trip; het kost wat maar daar heb je ook wat voor . Het was voor mij en Gwen een super ervaring die ik echt iedereen aan kan raden!!!!! En als je dan toch gaat kan ik een trip met Bruno en Janny zonder meer aanbevelen!! Er worden komend jaar weer verschillende trips georganiseerd! Zonder hen zouden we nog niets eens dehelft hebben gezien van wat we nu gezien hebben en dat scheelt je een hoop tijd en geld (en nee, ik krijg geen commissie van ze maar na ruim 9 jaar een eigen reisbureau gehad te hebben weet ik 1 ding zeker: a guide can make or break a trip!)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

Weer een volle dag op het programma; er was wel het een en ander over gezegd wat we ongeveer zouden gaan doen, dus we laten ons maar gewoon leiden (en dat is zoooooo lekker….niet nadenken, gewoon volgen –en daar af en toe al moeite mee hebben omdat ik iets zie wat me afleidt of wat ik langer wil zien maar gelukkig hield Janny me een beetje in de gaten want er waren nog meer mensen in die stad….).

Het eerste onderdeel was de hoogte in:

 

 

 

En daar hadden we echt schitterende uitzichten over de hele stad. En nee, het was nog steeds niet echt helder en zeker geen blauwe lucht maar het was al wel een stuk beter uitzicht dan we de dag ervoor hadden en leuk om stukjes al te herkennen:

 

 

 

 

 

Daarna op weg naar de Trump Tower en Bruno was er niet zeker van of dit nog steeds geopend zou zijn nu Trump net tot president is verkozen en daar nog woont (en ook veel aanwezig is), maar gelukkig konden we er gewoon in al was er ongelooflijk veel bewaking!!! Wat een gebouw en wat een luxe en het was gewoon een ‘leuke excursie’ om naar het toilet te gaan!

 

Daarna verder de 5th Avenue afgewandeld waar alles al in Kerstsfeer is, dus sprookjesachtig mooi en schrikbarend duur, maar erg leuk om hier een keer gelopen te hebben:

 

 

 

 

En de St. Paul’s Cathedral nog even van binnen kunnen zien:

 

 

Voor de middag stond er een compleet onderdeel op het programma: Central Park. Buitengewoon groot en mooi aangelegd en ook hier weer veel te doen en te zien en dan was ook alles nog eens in schitterende herfstkleuren en hadden we er een lekker zonnetje bij:

 

 

 

 

 

 

 

Halverwege de middag kregen vrij omdat een aantal mensen nog  iets wilde ondernemen wat geen onderdeel van het programma was en wat niet geschikt was voor iedereen en wij wilden nog even gaan winkelen (Gwen wilde graag nieuwe laarzen en dat is uiteindelijk ook gelukt) en daar heeft Janny bij geholpen. Daarna nog heerlijk even wat met zijn drietjes gedronken en toen moesten we ons echt haasten voor ons volgende avond programma: een musical op Broadway (ja, als je er dan toch bent….). We hadden vooraf bekeken wat we eventueel zouden willen zien en vanaf 3 uur ‘s middags gaan de laatste kaartjes voor de avondvoorstellingen met grote kortingen weg via een ticket service loket bij Times Square, dus daar hebben we ons in een erg lange rij aangesloten (waar we uiteindelijk binnen 30 minuten met kaartje EN 40% korting weer uit waren) en zo stonden wij geboekt voor de musical Beautiful van Carol King. Na zo’n leuke en volle dag buiten (en na een paar nachten nauwelijks geslapen te hebben en dan moeten haasten naar het theater) zit je plotseling in een heel erg lekker theater stoel en dan overvalt je de moeheid…..en moet je vechten tegen de slaap, maar we hebben het allebei gewonnen en het wakker kunnen houden en dat was gelukkig na de pauze geen probleem meer en daar hebben we weer volop kunnen genieten.

Deze foto is gemaakt in de pauze van de musical; ik wilde graag een wijntje en wat nootjes (volgens mij hadden we weer ergens een maaltijd overgeslagen….) en Gwen wilde even niets; je raadt echt nooit wat ik voor die 2 dingen moest betalen (wilt u een dubbele wijn, nee dank u een enkele is voldoende…..knap he???)…..21 dollar!!!!!! Maar ik heb er wel een beker aan overgehouden (ja, daar zat de wijn in….).

 

 

Daarna nog even op Times Square gelopen (het is tenslotte zaterdagavond) en op de terugweg nog even naar het warenhuis Macys maar daar moesten we om 11 uur uit (oh, gaan die nu echt al dicht om 11 uur ‘s avonds, hahaha, ok dan gaan we morgen wel terug…) dus we lagen uiteindelijk weer niet vroeg op bed, maar het was weer een echte TOP dag!

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

Wij vonden het eigenlijk wel erg prettig om het programma de avond van te voren te weten en er stonden heel veel bijzondere dingen op het programma.

In de ochtend zijn we eerst met de taxi naar de pier gegaan en dan is het zo ontzettend fijn dat Bruno en Janny NY zo goed kennen want als je 1 straat verder loopt dan staan de taxi’s met de neus de goede kant op (eenrichtingswegen) en kost het minder om naar de pier te komen. Een taxi rit was overigens niet zo duur; het is voornamelijk tot nu toe het eten en drinken wat we erg duur vinden.

We gingen een gele NY taxi op een gele NY boot over de Hudson rivier:

 

 

Om vervolgens een heel mooi uitzicht te hebben op de skyline van NY, leuk hoor om dit nu vanaf een heel andere kant te bekijken:

En jawel, wie kent dit niet??? Het Vrijheidsbeeld. Bruno had ons aangeraden om dit niet te gaan bezoeken omdat we daar ontzettend veel tijd zouden verliezen en daar had ook eigenlijk niemand van onze groep zin in en we zouden met de boot erlangs komen, dus…..en als je geen goede foto kunt krijgen staan er nog genoeg op internet toch!? Ik gebruik gewoon mijn eigen foto die van behoorlijke afstand genomen is:

 

 

Op de boot hebben we net gedaan of het hoogzomer is….(zonnetje scheen inderdaad en was lekker tot de boot in beweging kwam) en hebben we ‘gewoon’ buiten gezeten. Ja, je bent maar 1x in NY (denk ik…) en dan moet je wel zoveel mogelijk zien:

 

 

Vervolgens zijn we gaan lopen en hebben onderweg veel gezien (en nog veel meer interessante informatie gehad); dit is de Raging Bull (zoals bij de meeste attracties onmogelijk om daar een foto zonder andere toeristen van te maken):

 

En de volgende foto spreekt voor zich:

 

En de bekende aandelenbeurs van NY:

 

 

Het lijkt wat overdreven maar met zulke maatregelen weet je zeker dat er geen voertuig meer doorheen kan (hahaha):

 

 

En toen kwamen bij het gedeelte wat een ongelooflijke indruk maakt en waar je echt wel even stil van wordt. Iedereen herinnert zich de aanval op de Twin Towers in 2001 en dit is het monument wat ze gemaakt hebben, wat exact de afmetingen heeft van de oospronkelijke Twin Towers (wat bijna ongelooflijk was want zo groot is het niet en je kunt je niet voorstellen dat hier de Towers hebben gestaan). Alle namen van de mensen bij deze aanslag omgekomen zijn zijn in dit monument gegraveerd en op zo’n moment dat je daar staat, dan word je wel even met je neus op de feiten gedrukt en heb je even tijd voor jezelf nodig….:

 

Vervolgens zijn we de nieuwgebouwde toren (Freedom Tower) opgegaan voor mooie uitzichten maar het weer was helaas niet echt goed en de blauwe lucht ontbrak, dus niet echt goed voor foto’s. Ook als je daar loopt dan gaat het echt wel een paar keer door je heen wat hier 15 jaar geleden gebeurd is en toen we buiten in de rij stonden en je ziet ‘gewoon’ vliegtuigen voorbij vliegen dan geeft dat toch in 1x een heel ander gevoel.

 

 

 

Bruno propeerde daarna om een lunch plek voor de groep te vinden en dat lukte niet dus werden we even ‘vrijgelaten’ en heb ik (eindelijk weer eens…) kunnen geniet van een lekker (en smakelijk!) Oosters noodle soepje (ja, dat eten uit Azie is echt het enige wat ik mis….en heel af en toe de temperatuur).

Vervolgens nog even een bezoek gebracht aan deze kapel en ik denk dat ik hier geen verdere uitleg hoef te geven:

 

 

De volgende activiteit was een wandeling naar (en over!!) de Brooklyn Bridge:

 

Met mooie uitzichten op NY en op de andere bruggen in de buurt:

 

En uiteindelijk was het tijd om terug te gaan met de boot. De bedoeling was eigenlijk om eerder met de boot (bij daglicht wat maar tot half 5 is op dit moment) terug te gaan, maar dat is niet gelukt omdat een aantal onderdelen meer tijd kostten dan verwacht en dat vonden we ook geen van allen erg. We hadden ons wel verheugd op deze boottrip want we zouden vlak langs het Vrijheidsbeeld gaan en dat zou in de avond natuurlijk wel wat minder goed zijn voor foto’s. Nou, voor foto’s was het absoluut minder goed maar het was eigenlijk ongelooflijk mooi om het Vrijheidsbeeld met verlichting te zien (ik zag trouwens dat de foto's die op mijn laptop dus niet recht komen dat die wel recht staan als ik deze weblog via mijn I-phone bekijk; nou niet dat deze informatie mij nu wat verder helpt, maar als jullie mijn weblog zouden lezen via een mobiele telefoon dan begrijp je waarschijnlijk mijn opmerkingen niet die ik eerder heb gemaakt bij andere reizen over: sorry, even hoofd draaien...):

 

En vervolgens krijgen we ook nog deze Skyline te zien (met de juiste muziek op de achtergrond…jawel Frank Sinatra met New York, New York) en dan word je bijna emotioneel; dit was zo’n ongelooflijk mooi moment!!! (waar zijn de nootjes en de wijn....):

 

 

En dan denk je dat je een hele mooie dag hebt gehad en dat het niet mooier meer kan….nou, het werd dus inderdaad nog mooier want het was de avond dat we naar de NBA (basketball) wedstrijd mochten in het stadion tegenover ons hotel. We hadden net genoeg tijd voor een borrel (eten lukte niet meer) en om ons te verkleden en wij waren klaar voor een avondje sport (deze foto staat dus echt helemaal op zijn kop hier op mijn laptop, ben benieuwd straks op mijn telefoon):

 

En wat was dat ontzettend gaaf!!!! We waren 2 van de 18.000 supporters (stadion kan 20.000 man hebben en het zat niet helemaal vol); we zaten redelijk hoog maar hadden super uitzicht (en anders helpen alle borden wel om het te zien); we zagen de ene mooie show na de andere (in de pauzes want het was 4x12 minuten); er was een ongelooflijk goede sfeer (dat zelfs wij mee stonden te juichen en Gwen niet meer naar de wc wilde omdat ze niets van het spannende einde wilde missen en volgens mij heeft ze het uiteindelijk droog gehouden, hahaha); het was een wedstrijd van de New Yorks Knicks tegen de Charlotte Hornets (van beiden mijn hele leven nog nooit gehoord, maar ik denk dat ik die namen nu echt niet meer zal vergeten); en dan is het ook nog ongelooflijk spannend want na 4x12min was het gelijk en kwam er een verlenging; je hebt geen keus dan alleen voor de New York Knicks te juichen want er zit echt geen supporter van de tegenpartij in de zaal (al klapte een van de 2 heren uit onze groep die er ook bij waren en naast ons zaten in het begin nog voor de tegenstander maar ik heb hem gezegd dat dit me niet verstandig leek om dat te blijven doen…..) en dan winnen ze uiteindelijk ook nog:

 

 

 

Wat een topwedstrijd en wat een topdag; dit was een echte NY dag wat gevoel, wat sfeer, wat emoties, ja eigenlijk wat alles betreft! Dit moet je ooit in je leven een keer gedaan hebben!!!! En nog 2 dagen te gaan, yippie!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

Elke dag zouden we rond 9 uur beginnen met het programma en dat was prettig want dan konden we eerst even wat ontbijten. Er zaten vlak bij het hotel wat leuke tentjes waar ze van alles en nog wat hadden en waar we dagelijks kwamen voor yoghurt, vers fruit, broodjes, sapjes en thee. Je merkt wel dat alles in NY erop gericht is om mee te nemen. Ik vind het ook echt ongelooflijk duur en zeker de alcohol is onbetaalbaar en nee, dat weerhield ons er niet van om een glas minder te drinken; we hadden sowieso afgesproken om datgene wat we wilden gewoon te doen en later thuis de schade van de credit cards pas op te maken, want als je overal over gaat lopen nadenken en omrekenen dan doe / eet je weinig daar! Het enige was goedkoop is is het openbaar vervoer, maar ja, het is ook bijna onmogelijk om de stad in te komen met een auto, dus dan moet je dat wel goed geregeld hebben. Even een voorbeeldje van de prijzen –en dan te bedenken dat de dollar bijna net zoveel waard is als de euro- 1 glaasje wijn en 1 glas bier is 13,50 dollar!!!! Dat is toch niet normaal!!????

Vandaag is het Thanksgiving en staat de Parade op het programma. We konden er niet echt dichtbij komen maar hebben van afstand wel het een en ander kunnen zien:

 

 

Daarna zijn we in de loop van de ochtend naar Chinatown gegaan om vervolgens door te lopen naar Little Italy en daar hebben we echt heerlijk geluncht bij een echte Italiaan met de hele groep. En het is echt fantastisch hoe ze dat daar regelen. Er was geen plek voor ons, maar dan maken ze die dus gewoon…..voor een groep van 12 man!!!! Ze verschuiven gewoon een paar tafels, ze verschuiven ‘gewoon’ een paar mensen (met halfvolle borden die dus nog zitten te eten!!!!) naar andere tafels en dan heb je een grote tafel voor onze groep. Ik heb echt mijn ogen staan uitkijken hoe ze dat fiksen. Ze zijn zo ontzettend service en klantgericht, dat is ongelooflijk en nee zeggen kennen ze niet. Je moet ook in restaurants een flinke fooi geven (15-20%) want op die fooien zijn de salarissen gebaseerd. Gelukkig had Bruno ons over zulke (en vele andere praktische) zaken vooraf al ingelicht tijdens de bijeenkomst die we hadden vooraf als informatie en introductie.

En daarna hebben we nog een flink eind gewandeld.

Dit is een parkje in Chinatown waar ze spelletjes spelen met elkaar voor geld (ja, Chinezen…..):

 

Ik vond NY niet echt een schone stad, maar dit is toch een redelijk georganiseerde chaos (waar ze in Azie nog veel van kunnen leren, althans in de meeste Aziatische landen):

 

Ontzettend veel hoge en grote gebouwen gezien:

 

 

En het gerechtshof:

 

Dit was wel heel bijzonder gebouwd in een V (als ik het me goed herinner dan is het een hotel, maar ik heb niet altijd geluisterd en was af en toe lekker even in mijn eigen wereldje….):

 

De Freedom Tower (die we later deze week nog gaan bezoeken):

 

En ja, hoor de eerste blauwe lucht!!!! We hebben eigenlijk wel geluk gehad met het weer; het had kunnen regenen, het had zelfs kunnen sneeuwen, maar het is bijna altijd droog geweest op een enkele regendrup na en de temperatuur was niet slecht al mag het altijd warmer natuurlijk. Maar ik word wel altijd vrolijk (bij elke temperatuur en in elk land) van het zonnetje:

 

 

Ja, waar zou NY zijn zonder Broadway of …. Broadway zonder New York:

 

De stad komt al in Kerstsfeer en dat is een stuk vroeger dan bij ons maar die hebben natuurlijk geen last van Sinterklaas:

 

En op verschillende plekken in de stad hebben deze ijsbanen:

 

 

Het was een leuke dag vandaag en veel gezien en een goede indruk gekregen van verschillende gebieden. We wilden eigenlijk wel wat doen in de avond, maar konden niet echt beslissen. Daarnaast was er erg veel dicht of draaide niet vanwege Thanksgiving en we waren allebei eigenlijk wel heel erg moe, dus besloten we om het maar rustig aan te doen en lekker uit te gaan eten (dat is redelijk gelukt al had het restaurant wat we uitgezocht hadden op de uitgebreide kaart via internet die avond vanwege Thanksgiving een erg beperkt menu) en het niet te laat te maken (dat is niet helemaal gelukt…..want we kwamen weer langs datzelfde kroegje….). Afijn, slapen doen we toch niet goed;  ik heb gemiddeld zo’n 4 uur per nacht geslapen maar ik blijf altijd wel liggen tot ik eruit moet onder het mom dat mijn lichaam dan in ieder geval kan rusten en ik ga er altijd vanuit dat als ik echt moe ben dat ik dan wel meer slaap en als ik straks weer thuis ben kan ik die uren wel weer inhalen.

We krijgen het programma voor de volgende dag per app en dat ziet er veelbelovend uit!

 

 

 

 

 

Reacties

Het was een vroege start van de dag, want de taxi stond om 5.15 uur voor de deur; oh, wat heb ik daar een hekel aan, maar ja, daar wordt geen rekening mee gehouden. We vlogen vanaf Brussel naar New York en dat zou om 10.30 uur zijn. Om niet in de files rondom Antwerpen en Brussel terecht te komen moesten we dus zo vroeg weg, zodat we ‘lekker’ vroeg op de luchthaven waren. Vlucht was prima en we waren rond 1 uur op JFK airport geland. Zo voorspoedig als de vlucht ging, zo langzaam ging de douane en daar hebben we echt heel erg lang in de rij gestaan om vervolgens nog heel lang op de taxibus te moeten wachten. Het is de woensdag voor Thanksgiving en dat betekent dat iedereen de volgende dag vrij is en dus naar huis wil…. Uiteindelijk waren we eind van de middag in ons hotel en toen we New York binnen reden hadden Gwen (mijn schoonzusje) en ik allebei hetzelfde gevoel….hoe gaan we dit in godsnaam overleven!!?? Het was zo ontzettend overweldigend, dat is niet uit te leggen. Ik zat echt te rekenen, het is nu woensdag en zondag terug dus dat betekent 4 dagen doorbijten en maar hopen dat we zondag halen…..hahahaha, ja ik moet er nu zelf om lachen, maar dat voelde dus echt zo (net een stel provinciaaltjes die nog nooit weg zijn geweest en voor het eerste een grote stad zien). In het hotel (met 1600 kamers!!!!) moesten we weer heel erg lang in de rij staan voor we ingecheckt werden. We zitten op een fantastisch mooie plek, erg centraal in NY, tegenover het Madison Square Center, dus helemaal perfect om hiervandaan van alles te ondernemen.

Bruno is onze gids, samen met zijn partner Janny en we werden dezelfde avond nog meegenomen naar Times Square…konden we beetje wennen zeg maar…aan de metro…aan de drukte….aan NY, en dat wennen ging eigenlijk buitengewoon snel; we zaten er zo in (of we een andere keus hadden…..).

Hier staan we samen op Times Square:

 

Er is daar in de buurt een M&M store van 3 etages (ja, dit is GEEN typefout), alle kleuren en smaken M&M’s die je maar kunt bedenken die heb je daar en allerlei merchandising artikelen en druk dat het er is, niet normaal meer; dit zijn toch dingen die wij ons hier helemaal niet voor kunnen stellen:

 

Het Empire State Building was regelmatig in andere kleuren te zien:

 

Het grootste en bekendste warenhuis Macys. De dag na Thanksgiving is Black Friday waar alles met enorme kortingen wordt verkocht en daar staan mensen echt uren voor in de rij. Er gaan zelfs zaken om middernacht open om met deze enorme uitverkoop te beginnen en je kunt er echt over de hoofden lopen:

 

Ik vond het heerlijk om domweg achter een gids aan te lopen en er gewoon op te vertrouwen dat hij ons op de beste plekjes brengt op de meest effectieve manier. Mijn laatste reis was Australie en daar heb ik echt elke seconde zelf moeten regelen (is toch stuk vermoeiender). Paar keer gebruik gemaakt van het prima metro stelsel:

 

 

Rond 8 uur waren we weer terug in het hotel en wij zijn gelijk even gaan checken of we nog kaartjes konden kopen voor de New York Knicks (NBA) die vrijdag spelen; we hadden dit al geprobeerd online vanuit Nld en daar liepen we vast op de belachelijk hoge service fees die berekend werden (en wat dan pas opkomt vlak voor je de uiteindelijke betaalknop in moeten drukken….) en ja hoor, we hebben kaartjes!!!! Ondertussen waren we natuurlijk al compleet over onze slaap heen (de vlucht duurde ruim 7 uur en je gaat 6 uur terug in tijd en dan ga je maar een paar dagen en dat is eigenlijk te kort om moeite te doen om over de jetlag heen te komen) dus we passen ons gewoon aan het NY ritme aan en hebben lekker met nog een paar van onze groep zitten borrelen in een Ierse pub om de hoek bij ons hotel. We zijn hier trouwens met een groep van in totaal 12 (3 stellen, 1 vader met zoon, en Gwen en ik en Bruno en Janny).

Hierbij nog wat algemene straatbeelden van NY; dit is de weg waar ons hotel aan ligt (2 foto’s):

 

 

Ja, alles in Amerika is groter en imponerender dus ook de politiewagens:

  

Als ik deze auto’s zie, dan is het eerste dat in me opkomt: he daar rijdt Bruno of een van zijn chauffeurs, maar dus ff niet in NY (en daar stop je dus snel mee, want je ziet de hele dag niet anders...):

 

Het stratensysteem is fantastisch en eenvoudig (als je je erin verdiept hebt, ik dus niet….):



Ook de bus is geel:

 

 

En dit vind ik eigenlijk wel een fantastische uitvinding: bij elk restaurant hangt zo’n bord met een letter. Letter A betekent dat je een goed restaurant hebt en voldoet aan de kwaliteitsnormen!!! Iedereen doet dus zijn uiterste best om die A te krijgen (en daarna om die te behouden) want de concurrentie is moordend; waarom zou iemand gaan eten in een restaurant met een B als er zoveel restaurants met A in de buurt zijn!?). Lijkt me wel leuk systeem voor Nederland (en de rest van de wereld); het zet je wel op scherp als restauranthouder:

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Reacties

Ik zie dat mijn laatste weblog van eind september is en het is nu alweer half december, pfffttt, de tijd is echt niet bij te houden. Na Australie (en tijdens Australie alweer de volgende trip geboekt….ja, je zou eens geen reis op het programma hebben staan….lijkt mij echt verschrikkelijk maar ik ben bang dat ik daar toch een keer aan moet gaan wennen, of dan in ieder geval aan het feit dat ik straks niet meer elke 2 maanden gewoon effe  weg kan!!) was het een paar weken aanpoten om het huis van mijn ouders leeg en opgeruimd te krijgen en alles in te pakken want half oktober stond voor hen de overdracht van het huis op het programma en in de tussentijd moesten ze dus zelf ook nog even verhuizen. Erg drukke tijd geweest en toen gelijk in de trainingsweek gerold van dezelfde opleiding waarvoor ik naar Australie ben geweest. Het is de eerste keer in Nld (en Europa) dat deze training wordt gegeven en deze groep van 12 dames is dus (met mij en degene die voor mij al naar Australie was geweest) de eerste groep die dit programma kunnen gaan aanbieden. Ik dacht voor mezelf dat het weinig zin zou hebben om de 1e en laatste dag mijn gezicht te laten zien, want als je een band met iemand wilt dan moet je daar meer tijd voor nemen en ik ben blij dat ik deze keuze zo had gemaakt. Ook was het prettig om in het Nlds te kunnen praten erover met elkaar (cursus werd voor grootste deel wel in Engels gegeven door de oprichtster) en sommige stukken nog eens herhaald te zien en te horen en dat was absoluut verhelderend op sommige punten. En daarnaast was het een erg mooie week, want er ontstaan vriendschappen en banden.

Na deze week zat ik even wat minder in mijn vel (had ik het misschien te druk gehad!?) en had ik ook opeens enorme knopen in mijn schouderbladen en heb ik even wat tijd voor mezelf genomen. Een van de dames van de Nederlandse cursus is coach voor een programma wat me enorm aansprak. Wij doen nu zelf Creatrix® en dat programma is alleen geschikt voor vrouwen.  Het programma wat zij doet is voor mannen en vrouwen en eigenlijk was ik daar wel erg nieuwsgierig naar (wellicht zou het iets voor mij ook in de toekomst kunnen zijn om dat erbij te gaan doen) en ik heb me voor een programma aangemeld bij haar aangemeld. Afijn, ik zal er niet teveel over zeggen en je de details besparen, maar het is een ongelooflijk heftige tijd geweest (eigenlijk nog steeds wel) en ik heb alles wat werkplannen even on hold moeten zetten. Ik had en heb echt alle energie voor mezelf nodig en ik heb er ongelooflijk veel behoefte aan om alleen te zijn.

Maar dat ging dus even niet met de volgende trip die ik geboekt had, want van 23 – 28 november stond er een trip op het programma naar de wereldstad New York! De Big Apple stond al lang op mijn bucket lijst en nu werd er een trip georganiseerd door Bruno (van New York Taxi Renesse, waarmee ik altijd met de yellow cabs mijn luchthavenvervoer regel en die zelf regelmatig naar New York gaat en de stad dus op zijn duimpje kent)  en kon ik geen enkele reden bedenken om daar niet naar toe te gaan. Het leuke is dat mijn schoonzusje Gwen met me meegaat en het is de eerste keer dat wij samen reizen! De volgende weblogs worden dus uitsluitend New York en New York!!!

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl